บทที่ 1955 อริยบุคคลน้อยแห่งจักรวาล (1)

ทั้งสิบคนยืนกันเป็นวงล้อม เงาแสงทั้งสิบร่างอยู่บนอากาศ

ม่านแสงปรับเปลี่ยนไม่หยุด ค่ายกลใต้ฝ่าเท้าก็หมุนเวียนขับเคลื่อน

สายลมเย็น พัดเสื้อผ้าปลิวไสว

สายตาดุจดั่งมีด จ้องมองไปโดยรอบ

ลู่ฝานมองไปยังเก้าคนที่อยู่ด้านข้าง และรู้สึกฮึกเหิม

ทั้งสิบคนมีสีหน้าที่แตกต่างกัน พลังอำนาจก็ไม่มั่นคง และมองไปที่คนอื่นก็ไม่เหมือนกัน

อย่างเช่นซูตง ตั้งแต่ต้นจนจบก็เอาแต่จ้องไปที่ลู่ฝาน โดยที่ไม่มองไปยังคนอื่นเลย

อย่างเช่นเจี่ยหมิง มองไปยังคนอื่นด้วยแววตาที่เป็นประกายโดยตลอด

สำหรับเขาแล้ว ทุกคนในที่แห่งนี้ ไม่ว่าจะเป็นใคร ก็ดูเหมือนจะแข็งแกร่งกว่าเขามากทั้งนั้น

ใจกลางฝ่ามือของเจี่ยหมิง เริ่มที่จะมีเหงื่อออกบ้างแล้ว

ในขณะนั้นเอง ด้านบนของเกาะลอยหลวง ก็เริ่มสั่นคลอนขึ้นแล้ว

ฝุ่นละอองบนพื้นตลบอบอวล จากนั้นเต่าอสูรขนาดใหญ่ตัวหนึ่งก็ปรากฏขึ้น

บนกระดองเต่า มีกระบี่ยาวสีทองปักอยู่

ขณะที่ลู่ฝานมองเห็นกระบี่เล่มนี้ สีหน้าก็พลันเปลี่ยนไปเล็กน้อย

กระบี่เล่มนี้ เขารู้จัก

นี่คือกระบี่ปีศาจที่เขาเข้าร่วมคัดเลือกผู้ฝึกชั่วร้าย แล้วก็ได้รับในรอบแรกไม่ใช่เหรอ

นึกว่าเปลี่ยนสีแล้ว เขาจะมองไม่ออกอย่างนั้นเหรอ? เต่ามังกรที่อยู่ด้านล่างนี้ไม่เห็นจะเปลี่ยนเลย!

เต่ามังกรเคลื่อนไหวเล็กน้อย กระบี่สีทองบนลำตัวของมันก็เริ่มที่จะขยับเขยื้อนด้วย

เวลานี้ ประมุขของประเทศฉิงเทียนพูดขึ้นว่า “การจับฉลากในวันนี้ จะได้มาจากการเสี่ยงทายของเต่ามังกร โดยคนโบราณกล่าวไว้ว่า การต่อสู้กับความตายนั้นขึ้นอยู่กับชะตาชีวิต คู่ต่อสู้ของพวกนายในรอบสิบอันดับแรก มอบให้กับฟ้าดินเป็นคนตัดสิน! ”

คนนับไม่ถ้วนต่างก็จับจ้องไปยังกระบี่บนหลังกระดองเต่ามังกรนั้น

เวลานี้ ข่งหลินยิ้มและพูดขึ้นว่า “การจับฉลากแบบนี้ มันทำแบบลวก ๆ เกินไปไหม คิดไม่ถึงว่า คู่ต่อสู้ของฉัน จะต้องให้เต่ามาเป็นผู้คัดเลือก”

โฉวล่วนพูดตามขึ้นว่า “ฉันเองไม่เป็นไร ไม่ว่าจะพบกับใคร ก็เหมือนกัน! ”

หวงฝู่อู่ร้อนลุ่มจนทนไม่ไหวและพูดว่า“ทำไมเต่าตัวนี้ถึงได้อัปลักษณ์ขนาดนี้ล่ะ! ”

จั่วหยุนตงตะโกนเสียงดังว่า “เงามืด ฉันต้องการสู้กับเงามืด ไอ้ชาติชั่วเงามืด นายอย่าลืมนะว่า พวกเรายังต้องต่อสู้กันอีกหนึ่งยก! ”

ลู่ฝานหัวเราะไม่หยุด

เริ่นหยู่เองก็พลันมองไปที่ลู่ฝานและพูดขึ้นว่า “สหายเงามืด ฉันเองก็อยากที่จะต่อสู้กับนาย! ”

ลู่ฝานได้ยินดังนั้นก็หันหน้ามองไปที่เริ่นหยู่ เขาสามารถมองออกได้ถึงความเยาะเย้ยภายในสายตาของเริ่นหยู่ได้

ลู่ฝาน จึงค่อย ๆ พูดขึ้นว่า “ได้เลย เตรียมพร้อมทุกเมื่ออยู่แล้ว! ”

เย่หนานเทียน เจี่ยหมิง ซูตง เฟิงเสี่ยวชี่ ไม่พูดไม่จาอะไร เอาแต่จับจ้องไปยังกระบี่สีทองที่อยู่บนกระดองเต่า

ทันใดนั้น กระบี่สีทองก็ค่อย ๆ หยุดลง ปลายกระบี่ชี้ไปยังข่งหลิน ส่วนด้ามกระบี่ชี้ไปยังเย่หนานเทียน

ครั้นแล้ว ประมุขของประเทศฉิงเทียนก็ตะโกนพูดว่า “ตัวแทนในการต่อสู้รอบแรกปรากฏขึ้นแล้ว นั่นก็คือ ข่งหลินจากประเทศหวนหยู่ และเย่หนานเทียนจากประเทศเฟิงหยู่! ”

ข่งหลินขมวดคิ้วขึ้นเล็กน้อย แล้วก็หันมองไปยังเย่หนานเทียน และพูดขึ้นว่า “ดูเหมือนว่า การต่อสู้ในวันนี้ คงจะสบายอย่างมากเลย! ”

เย่หนานเทียนขมวดคิ้วขึ้นเล็กน้อย และมองไปที่กระบี่สีทอง แล้วทำสีหน้าท่าทางครุ่นคิด แต่ก็กลับยิ้มขึ้นมาโดยพลัน

“การต่อสู้ที่ฟ้าลิขิต! ฉันเชื่อแล้ว”

ค่ายกลใต้ฝ่าเท้าของลู่ฝานและคนอื่น ๆ เวลานี้ได้เกิดพลังแรงดึงขึ้น ทันใดนั้น ลู่ฝานและคนอื่น ๆ ก็ถูกค่ายกลดึงตัวออกไปจากเกาะลอยหลวง มายังท้องฟ้าที่อยู่ด้านนอกของเกาะลอย ที่สามารถมองไปโดยรอบเกาะลอยได้ทั้งหมด

ด้านบนเกาะลอย เหลือเพียงเย่หนานเทียนกับข่งหลินที่ยืนอยู่

ค่ายกลใต้ฝ่าเท้าได้สูญหายไป และค่ายกลของเกาะลอยก็ส่องสว่างขึ้น

เย่หนานเทียนชักกระบี่ยาวออกมา แล้วชี้ไปยังข่งหลิน

ส่วนข่งหลินก็นำขวดน้ำเต้าที่ใส่เหล้าออกมา แล้วตนเองก็ยกดื่มหนึ่งคำ จากนั้นก็ยิ้มและมองไปที่เย่หนานเทียน

ส่วนเต่ามังกรก็เคลื่อนตัวกลับเข้าไปใต้ดิน หายวับไปอย่างไร้ร่องรอย

ทั่วทั้งเกาะลอย ก็หลงเหลือให้กับเย่หนานเทียนและข่งหลินสองคนแล้ว

พละกำลังของทั้งสองคนกำลังพลุ่งพล่านขึ้น พลังปราณถูกปล่อยออกมา เงาร่างลอยตัวขึ้น และชายเสื้อผ้าก็พลิ้วไหว

ลู่ฝานมองไปยังสองคนนี้ ก็พลันรู้สึกว่ามีอะไรผิดปกติ

ลำแสงบนกระบี่ของทั้งสองคนนี้คล้ายคลึงกันมากเลย!