บทที่ 1959 การต่อสู้ของมังกร

ลมดาบโหยหวน ดาบนี้ของจั่วหยุนตงมาอย่างทรงพลัง ไม่ได้เมตตาเลยแม้แต่น้อย

ถ้าหากลู่ฝานไม่ตื่นขึ้นมาอีก ดาบนี้ของจั่วหยุนตงจะฟันเขาเป็นสองท่อนอย่างแน่นอน

ในช่วงเวลาที่สำคัญนี้ เงาดำก็พุ่งออกมาจากร่างของลู่ฝานอย่างกะทันหัน

เพล้ง!

ประกายไฟกระเด็นไปทุกที่ ดาบยาวของจั่วหยุนตงก็สะบัดกลับไปทันที

สิ่งที่ปรากฏต่อหน้าเขา คือมังกรดำตัวหนึ่งที่ลุกไหม้ด้วยเปลวไฟดำ

“เจ้าดำ!”

ศิษย์พี่หานเฟิงอุทานด้วยความประหลาดใจ

หลิงเหยา ศิษย์พี่ใหญ่และคนอื่นๆ ถอนหายใจด้วยความโล่งอกในทันที

อันตรายมาก อันตรายมาก ไม่นึกเลยว่าลู่ฝานจะไม่ตื่นขึ้นมาแบบนี้ เขากำลังทำบ้าอะไรอยู่เนี่ย!

ไม่มีใครเข้าใจว่าลู่ฝานกำลังทำอะไรกันแน่ ฝูงชนต่างวิพากษ์วิจารณ์กัน และหลายคนตั้งคำถามกับการปรากฏตัวของเจ้าดำ

“เกิดอะไรขึ้น นี่คืออสูรวิเศษของเขาเหรอ การแข่งขันอนุญาตให้ใช้อสูรวิเศษเหรอ?”

“เหมือนจะได้นะ แต่เกิดอะไรขึ้นกับเงามืด? เขาต้องการที่จะต่อสู้หรือไม่?”

“ดูท่าทางนี้ของเขาสิ เหมือนกำลังรู้แจ้ง คงจะไม่ได้รู้แจ้งวิถีแห่งสวรรค์ ในจุดหัวเลี้ยวหัวต่อเช่นนี้หรอกนะ?”

“ดูเหมือนจะเป็นอย่างนั้นจริงๆ คนคนนี้เป็นคนบ้าสินะ เขามารู้แจ้งวิถีแห่งสวรรค์ในช่วงเวลาสำคัญของการต่อสู้ เขาไม่กลัวแว้งกัดเหรอ?”

…….

การกระทำของลู่ฝาน ทำให้หลายคนแสดงความชื่นชม สงสัย และดูถูก

แต่สิ่งเหล่านี้ ลู่ฝานไม่ได้ยินคำพูดเหล่านี้เลย

สํารวมลมหายใจ ลู่ฝานตกอยู่ในความเงียบสนิท

พลังในร่างกายเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็ว เต๋าแห่งชีวิตของลู่ฝานก็ไปตามเลือดของเขา แผ่กระจายไปทุกอณู

ในสมอง ที่แท้สิ่งที่คิดไม่ออก รู้แจ้งไม่ได้ ในเวลานี้ก็เหมือนดวงดาวที่สว่างขึ้นในทันที ส่องแสงพร่างพราว และส่องร่างกายของเขา

พลังนั้นเหมือนกระแสน้ำที่ไหลเชี่ยว ชำระร่างกายของเขาทั้งหมด

รอยยิ้มเล็กน้อยปรากฏขึ้นที่มุมปากของลู่ฝาน และลมปราณที่เหลือเชื่อเริ่มออกมาจากร่างกายของเขา

สำหรับตัวของลู่ฝานเอง ก็เริ่มกลายเป็นภาพลวงตาเล็กน้อยอยู่ในโลก

แต่ผู้แข็งแกร่งทุกคนที่เข้าสู่อริยปราชญ์ เมื่อเห็นร่างภาพลวงตาของลู่ฝาน ก็เปล่งเสียงด้วยความประหลาดใจในทันที

แม้แต่สามอริยบุคคลที่อยู่ไม่ไกล เมื่อเห็นฉากนี้ ก็ประหลาดใจเล็กน้อย

เทพเงินแปดทิศ ชี้ไปที่ร่างกายของลู่ฝานแล้วพูดว่า “กำลังรู้แจ้งจริงๆ ยิ่งไปกว่านั้นไม่ใช่รู้แจ้งธรรมดา!”

อริยบุคคลแห่งจักรวาล เทพบู๊หุ้นตุ้นพยักหน้าเล็กน้อย

เห็นได้ชัดว่ายอมรับคำพูดของเทพเงินแปดทิศ

ดวงตาทั้งสามเป็นประกาย และดูเหมือนว่าจะสนใจในสิ่งที่ลู่ฝานรู้แจ้งเป็นอย่างมาก

สามคนนี้ ล้วนเป็นผู้แข็งแกร่งมองเห็นโลกทั้งหมด คนมองเห็นโลกต้าเต๋า เต๋าที่สามารถทำให้พวกเขาสนใจนั้น ไม่ใช่วิชาพิเศษห้าธาตุธรรมดาอย่างแน่นอน

เป็นต้าเต๋าอย่างแน่นอน ยิ่งไปกว่านั้นยังพิเศษมาก หรือว่าเต๋าที่แข็งแกร่งมาก

เพราะว่า วิถีเอาชนะศัตรูของหานหยวนหนิง ก็ไม่ได้ทำให้สามอริยบุคคลแสดงสีหน้าเช่นนั้น

บนเกาะลอย จั่วหยุนตงจ้องมองมังกรดำที่อยู่ตรงหน้าด้วยความนิ่งอึ้ง

เปลวไฟดำ ที่โหมกระหน่ำยังคงแผดเผาดาบยาวของเขา เมื่อเห็นว่าจะเผาถึงมือของเขา จั่วหยุนตงจึงรีบเช็ดมันด้วยมือ และเช็ดเปลวไฟดำของเจ้าดำออกอย่างกะทันหัน

จั่วหยุนตงขมวดคิ้ว ถ่มน้ำลาย และพูดเสียงดัง “เงามืด นายกำลังล้อฉันเล่นเหรอ! เอาสัตว์อสูรออกมาต่อสู้กับฉัน นายดูถูกฉันมากแค่ไหนกันแน่!”

ลู่ฝานยังคงไม่เคลื่อนไหว เจ้าดำได้ยินคำพูดเช่นนี้ของจั่วหยุนตง ใบหน้าก็แฝงไปด้วยความไม่พอใจเล็กน้อย

ล้อเล่น มังกรเปลวไฟดำอย่างสง่างามต่อสู้กับแก แกยังไม่พอใจ นี่มันดูถูกฉันนี่ว่ะ!

ทันใดนั้น เจ้าดำยกอุ้งเท้าหน้าขึ้น

จั่วหยุนตงรีบวางดาบใหญ่ไว้ข้างหน้า และมองไปที่เจ้าดำอย่างระแวดระวัง