บทที่ 1984 ซูตงที่แข็งแกร่ง!

ส่งเสียงคำรามออกมา

ซูตงคำรามออกมาเหมือนมังกรเหมือนสัตว์

เมื่อสามอริยบุคคลได้ยินเสียงคำรามถึงกับสั่นไปทั้งตัว

มองซูตงด้วยแววตาวูบไหว เพราะตอนนั้นเสียงคำรามนี้ทำให้พวกเขามีความทรงจำที่น่าตกใจมาก

ภายใต้เสียงคำรามนี้ คนมากมายด้านล่างหน้าซีดเผือด

ไม่ว่าแดนปราณฟ้าหรือเซียนบู๊เจอเสียงคำรามนี้ ทำได้เพียงแค่อกสั่นขวัญแขวนเท่านั้น

แววตาที่พวกเขามองซูตงเหมือนเห็นเทพอย่างไรอย่างนั้น

ในกลุ่มคน มีเพียงลู่ฝานกับเฟิงเสี่ยวชี่ที่สีหน้าปกติ

แต่พวกเขารู้สึกได้ว่าพลังในตัวพวกเขากำลังปั่นป่วน

เหมือนจะพุ่งออกมานอกตัวอย่างไม่รู้ตัว ปล่อยวิถีทำลายล้างและวิชาฝ่ามือออกมา!

“เสียงคำรามแห่งเทพ!”

อริยบุคคลแห่งจักรวาลพูดชื่อเสียงคำรามนี้ออกมา

เห็นได้ชัดว่าคำว่าพลังแห่งเทพมาจากวิชาชั้นยอดของหนังสือซ่อนพลังบู๊!

แม้ไม่รู้ว่าตอนนี้หนังสือซ่อนพลังบู๊อยู่ในมือใคร

แต่ตอนนั้นเทพบู๊เสินเซียวต้องรู้วิชานี้แน่นอน อีกทั้งยังฝึกวิชานี้จนเข้าไปในเลือด

นี่มันการควบคุมระดับไหนกัน สามารถฝึกเคล็ดวิชาบู๊เข้าไปรวมในเลือดได้ แสดงให้เห็นว่าวิทยายุทธด้านวิชานี้ของเทพบู๊เสินเซียว ไม่สามารถบรรยายด้วยคำว่าฝีมืออยู่ในระดับสูงสุด ถ้าจะให้พูดสักประโยคก็คงต้องเป็นคำว่าล้ำลึกถึงกระดูก!

วิชาแข็งแกร่งขนาดนี้ บวกกับพลังของเทพบู๊เสินเซียวในตอนนั้น

มิน่าล่ะเทพบู๊เสินเซียวถึงไร้เทียมทานในใต้หล้า

ลู่ฝานใจสั่นเล็กน้อย แหวนจิ่วเซียวบนมือส่องแสงบางๆ

พลังประหลาดออกมาจากแหวน ซึมเข้าไปในตัวลู่ฝาน

ตอนนี้เหมือนลู่ฝานสัมผัสถึงความห้าวหาญและไร้ความเกรงกลัวของเทพบู๊เสินเซียวในตอนนั้นผ่านแหวนจิ่วเซียว

“หนังสือซ่อนพลังบู๊!”

ลู่ฝานพูดในใจ

ตอนนี้ในใจเขาอยากเอาหนังสือซ่อนพลังบู๊กลับมามาก

เมื่อซูตงคำรามอย่างน่ากลัวออกมา ตัวเธอเริ่มเปลี่ยนแปลงไปอย่างมาก

ผมยาวปลิวไสวกลายเป็นสีขาวดุจหิมะทันที

เส้นผมเหมือนไหมสีเงิน ส่องประกายภายใต้แสงอาทิตย์

เริ่มมีเกราะสีดำปรากฏขึ้นบนตัว

เป็นเกราะสีดำทั้งตัว เหมือนสามารถดูดสีสันทั้งหมดในโลกได้

เมื่อปรากฏออกมา มิติรอบตัวซูตงแตกกระจาย อากาศเวิ้งว้างที่โผล่ออกมา ดิ้นรนสุดชีวิต แต่ไม่สามารถกลับมาเป็นเหมือนเดิมได้!

พลังมหาศาลกระเพื่อมบนตัว ตอนนี้ซูตงเหมือนเทพนักรบหญิงลงมาบนโลก!

พลานุภาพนั้นไม่สามารถบรรยายได้เลย

แค่ยืนอยู่ตรงนั้นก็ทำให้คนรู้สึกสูงส่งยิ่งกว่าฟ้า กว้างใหญ่ยิ่งกว่ามหาสมุทร

แม้แต่เย่หนานเทียนที่กระเด็นไปด้านข้าง ยังรู้สึกหวาดกลัวพลังของซูตง

นัยน์ตาเขาเริ่มวูบไหวแบบไม่ค่อยมั่นใจเท่าไร

ฝ่ามือเริ่มสั่น ขาแข้งเริ่มอ่อนแรง

นี่คือสิ่งที่แสดงออกเมื่อนักบู๊ระดับต่ำเจอผู้แข็งแกร่งที่แท้จริง คนในที่นี้ดูออกแทบทุกคน

แต่ไม่มีใครหัวเราะเยาะเขาเลย

เพราะความรู้สึกทุกคนไม่ต่างกันเท่าไร แม้แต่พวกผู้แข็งแกร่งที่เข้าสู่ระดับเซียนบู๊ ระดับอริยปราชญ์มานานแล้ว มาเจอซูตงในตอนนี้ ล้วนเกิดความหวาดกลัวตามสัญชาตญาณทั้งนั้น

เหมือนสัตว์อสูรระดับต่ำเจอมังกรที่แท้จริง

แม้มังกรที่แท้จริงตัวนั้นจะตัวเล็กมาก บางทีพลังอาจสู้สัตว์อสูรไม่ได้ด้วยซ้ำ แต่พลานุภาพในจิตใจ ก็ยังทำให้สัตว์อสูรตัวนั้นขยับตัวยาก ทำได้เพียงสยบใต้เท้ามังกรอย่างนอบน้อม