บทที่ 1987 เต๋าสูญสิ้นต่อควบคุมฟ้า(2)

พลังปราณปลดปล่อย เขตวิถีเปิดออก พลังเพิ่มขึ้น และลมปราณไม่มีที่สิ้นสุด

ร่างของทั้งสองคนก็กลายเป็นภาพลวงตาขึ้นมาในทันที นั่นคือภาพลวงตาที่ออกมาเมื่อพลังทรงพลังถึงในระดับหนึ่ง

ทันใดนั้น ลู่ฝานกับเฟิงเสี่ยวชี่ลงมือพร้อมกัน

เงาลวงตายังไม่หายไป ร่างทั้งสองก็ปรากฏขึ้นที่ใจกลางเกาะอีกครั้ง

มีไม่กี่คนที่สามารถมองเห็นการเคลื่อนไหวของทั้งสองคนได้อย่างชัดเจน พวกเขาได้ยินเพียงเสียงหวือ

ลู่ฝานกับเฟิงเสี่ยวชี่ก็ปะทะกันด้วยอาวุธ

ชั้นของคลื่นอากาศเวิ้งว้างแผ่กระจายออกไปในทันที อากาศเวิ้งว้างสีดำสนิทเหมือนกับดวงอาทิตย์สีดำ ปรากฏขึ้นข้างหลังเขาสองคน

ขยับข้อมือเล็กน้อย ทั้งสองคนก็ผ่านการเคลื่อนไหวเป็นร้อยในทันที ด้วยความเร็วที่ยากจะมองเห็นด้วยตาเปล่า

แม้แต่นักบู๊ที่ผลการฝึกตนจะบรรลุถึงปราณฟ้า ก็ทำสมาธิตั้งมั่นอย่างนิ่งสงบไปชม

เห็นเพียงภาพลวงตาแสงกระบี่ที่บานสะพรั่งเหมือนดอกไม้

การโจมตีระยะประชิดแบบนี้ ต้องใช้ความเร็วและความแข็งแกร่ง นอกจากนี้ยังเป็นการทดสอบความแข็งแกร่งทางกายภาพของคนคนหนึ่งด้วย

ถ้าเกิดตามไม่ทันแม้แต่นิดเดียว สิ่งที่รอเขาอยู่ก็คือการโจมตีทำให้ถึงแก่ชีวิต

โดยเฉพาะอย่างยิ่งในแดนอย่างลู่ฝานกับเฟิงเสี่ยวชี่ กระบี่หนึ่งอย่างสบายๆ ก็อาจจะฟันผู้แข็งแกร่งปราณฟ้าคนหนึ่งกลายเป็นชิ้นๆได้

หลังจากการต่อสู้หลายครั้ง ลู่ฝานกับเฟิงเสี่ยวชี่ก็ปะทะด้วยกันในทันที

ประกายไฟกระเด็นไปทุกทิศทุกทาง อากาศเวิ้งว้างยุบตัวลงแผ่กระจายโดยตรงจากกลางอากาศสู่เบื้องล่าง

กัดฟัน เฟิงเสี่ยวชี่พยายามอย่างถึงที่สุดต้องการใช้พลังในร่างกายของตัวเองมากำราบลู่ฝาน

น่าเสียดาย พลังในร่างกายของลู่ฝานแข็งแกร่งมากกว่า

ตูม!

ทันใดนั้น ลู่ฝานรู้สึกว่าพลังที่เหลือของเฟิงเสี่ยวชี่ไม่เพียงพอ กล้ามเนื้อทั่วร่างกายก็ขยายขึ้นมาในทันที

กลายร่างเป็นฟ้าดิน พลังความเป็นความตายวนเวียน ครั้งที่ห้าพิฆาตนรก!

ออกสองท่าพร้อมกัน ร่วมมือกันได้อย่างแนบเนียนไม่มีที่ติ

ผู้แข็งแกร่งคนหนึ่ง สำหรับทักษะวิชาบู๊ของตัวเอง ไม่จำเป็นต้องฝึกให้แข็งแกร่งที่สุด แต่ต้องใช้ได้อย่างคล่องแคล่ว และทะลุผ่านได้อย่างสะดวกสบาย

ในด้านนี้ ลู่ฝานมีคุณสมบัติอย่างไม่ต้องสงสัย

เฟิงเสี่ยวชี่รู้ได้ทันทีว่าพลังที่มาจากกระบี่ของลู่ฝานเพิ่มขึ้นหลายเท่า

เมื่อไม่ทันตั้งตัว ถูกลู่ฝานฟันจนกระเด็นทั้งคนและกระบี่พร้อมกัน

วินาทีนี้ ดวงตาของลู่ฝานเป็นประกาย!

โอกาส!

ช่องว่างของเฟิงเสี่ยวชี่เปิดกว้าง ลู่ฝานขยับตัวไปด้านหน้า หมัดขนาดใหญ่กว่าคนทั้งคนของเฟิงเสี่ยวชี่เสียอีก

ผลัวะ!

เฟิงเสี่ยวชี่ถูกลู่ฝานชกเข้าในเกาะหมัดหนึ่ง

ในชั่วพริบตาเกาะที่หนาเป็นภูเขาก็พังทลาย และเสียงระเบิดก็ดังก้องอย่างไม่ขาดสาย

ลู่ฝานแสดงให้ทุกคนได้เห็นอย่างแท้จริงว่า อะไรคือหมัดแห่งเนื้อบริสุทธิ์!

เฟิงเสี่ยวชี่พุ่งชนเกาะลอย และทำลายหินนับไม่ถ้วน

เมื่อเห็นว่ากำลังจะตกลงบนพื้นเป็นเส้นตรง ทันใดนั้นเฟิงเสี่ยวชี่ก็ออกแรงให้หมุนตัวกลางอากาศ และออกแรงหมุนกลับมาโดยไม่คาดคิด

เมื่อร่างกายหมุน เฟิงเสี่ยวชี่พุ่งไปทางลู่ฝานอีกครั้ง

สายตาแฝงไปด้วยความดุเดือด เฟิงเสี่ยวชี่เช็ดกระบี่ฟางชุ่นของตัวเองด้วยฝ่ามือ

กระบี่ฟางชุ่นทั้งหมดกลายเป็นขนาดใหญ่มากในทันที รับกับเมฆด้านบน และปกคลุมแผ่นดินด้านล่าง

กระบี่เล่มหนึ่งใหญ่กว่ากลายร่างฟ้าดินของลู่ฝานถึงสิบเท่า และกระบี่ยาวก็ฟันเข้าที่กะโหลกของลู่ฝาน!

เพล้ง!

กระบี่หนักไร้คมของลู่ฝานขวางกระบี่ใหญ่ของเฟิงเสี่ยวชี่ไว้

ทั้งที่ลู่ฝานในเวลานี้ เป็นยักษ์ที่สามารถเหยียบภูเขาด้วยเท้าได้ และสอยดวงดาวได้ด้วยมือ แต่ภายใต้กระบี่ใหญ่ของเฟิงเสี่ยวชี่ ยังดูตัวเล็กมาก พูดได้แค่ว่า ท่านี้ของเฟิงเสี่ยวชี่ เรียกได้ว่ากระบี่สุดยอด!

ลู่ฝานตะโกนเสียงดัง บนกระบี่หนักไร้คม สว่างขึ้นด้วยเปลวเพลิงพระอาทิตย์