บทที่ 1991 สามอริยบุคคลมีคำเชิญ

“เต๋าสูญสิ้น ควบคุมฟ้า เงามืด…….”

บนหอ สายตาของคุณชายเฟิงเทียนดุร้ายมากขึ้นเรื่อยๆ ปากก็พูดบางคำที่อาวุโสคนอื่นๆไม่เข้าใจ

มีเพียงผู้อาวุโสซู่มั่นที่ยืนอยู่ข้างๆเท่านั้น สามารถที่จะเข้าใจได้ว่าคุณชายเฟิงเทียนกำลังพูดอะไร

แต่ผู้อาวุโสซู่มั่น ทำได้เพียงเลือกที่จะนิ่งเงียบในขณะนี้

คุณชายเฟิงเทียนค่อยๆพูดว่า “ฉันสงสัยมากว่าทำไมเงามืดถึงได้เป็นวิชาควบคุมฟ้า ฉันก็สงสัยมากว่าเงามืดเป็นคนของสำนักจิ่วเซียวหรือเปล่า ฉันยังก็สงสัยมากอีกด้วยว่าเงามืดเป็นผู้ฝึกชั่วร้ายหรือเปล่า!”

คำถามสามข้อนี้ แต่ละอันเฉียบแหลมกว่า และตอบได้ยากกว่า

ทุกคนมองไปทางผู้อาวุโสซู่มั่น ในเวลานี้คนที่สามารถให้คำตอบกับคุณชายเฟิงเทียนได้ ก็มีแต่ผู้อาวุโสซู่มั่นเท่านั้น

อาวุโสซู่มั่นครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง จู่ๆก็ตอบว่า“สิ่งที่คุณควรสงสัยที่สุด คือทำไมเขาถึงใช้ควบคุมฟ้าออกมาได้ถึงจะถูก!”

คุณชายเฟิงเทียนปรบมือและพูดว่า “พูดได้ดี ตอบได้ดี ซู่มั่น เดิมทีฉันมอบหมายให้เธอจัดการเรื่องราวของประเทศฉิงเทียนมาโดยตลอด แต่ตอนนี้ ฉันจะบอกกับเธอว่า เธอพักผ่อนได้แล้ว”

อาวุโสซู่มั่นพูดอย่างใจเย็นว่า “คุณไม่เชื่อใจฉัน ฉันเข้าใจได้ ฉันก็ยอมที่จะพักผ่อน แต่ฉันไม่มีทางออกจากประเทศฉิงเทียน”

คุณชายเฟิงเทียนพยักหน้าพูดว่า “เธอสบายใจได้ ฉันก็ไม่มีทางไล่เธอไปเช่นกัน เธอก็แค่คอยดูอยู่ข้างๆฉัน หึหึ ซู่มั่น เดิมทีฉันคิดว่าเธอเป็นคนน่าเบื่อมาโดยตลอด ตอนนี้ฉันคิดว่าฉันคิดผิด เธอน่าสนใจนะ เธอน่าสนใจมากนะ!”

อาวุโสซู่มั่นพูดอย่างเฉยเมยว่า “ขอบคุณคุณชายเฟิงเทียนสำหรับคำชม งั้นฉันขอไปพักผ่อนก่อนได้หรือเปล่า?”

คุณชายเฟิงเทียนจ้องมองดวงตาของผู้อาวุโสซู่มั่นอย่างไม่วางตา

แต่อาวุโสซู่มั่นไม่แม้แต่จะกะพริบตาด้วยซ้ำ และแม้แต่แสงในดวงตา ก็ไม่เปลี่ยนแปลงเลยสักนิด

การแสดงที่เพิกเฉยเช่นนี้ กลับทำให้คุณชายเฟิงเทียนขมวดคิ้วขึ้นมา

หลังจากเงียบไปครู่หนึ่ง จู่ๆคุณชายเฟิงเทียนก็หันหน้าไปพูดกับผู้อาวุโสคนหนึ่งว่า “ผู้อาวุโสครึ่งหน้า คืนนี้นายไปพาตัวเงามืดมาให้ฉัน ฉันจะถามหมอนี่ต่อหน้าว่า บนตัวเขามีความลับเท่าไหร่ที่ฉันไม่รู้!”

ผู้อาวุโสครึ่งหน้าก็โค้งคำนับตอบรับ

คุณชายเฟิงเทียนหันหน้ามองไปทางผู้อาวุโสซู่มั่นแล้วพูดว่า “เธอคิดว่าแบบนี้เป็นยังไง?”

ผู้อาวุโสซู่มั่นพูดว่า “เกรงว่าเขาจะไม่ยอมมา”

คุณชายเฟิงเทียนพูดด้วยรอยยิ้ม “ตลกสิ้นดี จิตใจเต๋าสำนักมารของฉันคิดว่าผู้อาวุโสอย่างสง่าผ่าเผยไปเชิญเขา เขากล้าไม่มาเหรอ? เขาอยากตายยังไง? หรือว่าต้องให้ฉันไปเชิญเขาด้วยตัวเอง เขาถึงจะมาได้?”

ด้านหลัง พวกผู้อาวุโสทุกคนหัวเราะขึ้นมา เสียงหัวเราะนั้นสะพรึงกลัว สายตาที่จ้องมองไปที่ผู้อาวุโสซู่มั่นอย่างน่าเกรงขาม

เห็นได้ชัดว่า ในเวลานี้ทุกคนก็มองออกว่า ปัญหาบนตัวของเงามืด ถ้าผู้อาวุโสไม่ทำผิดพลาดครั้งใหญ่ ก็ตั้งใจปล่อยปละละเลย

เธอต้องการทำอะไร? ผู้อาวุโสทุกคนก็กำลังแอบคาดเดา เพียงแต่ว่า ในขณะนี้ยังไม่สามารถพูดได้อย่างแน่นอน

ผู้อาวุโสซู่มั่นก็หัวเราะอย่างกะทันหัน เธอมองดูคุณชายเฟิงเทียนแล้วพูดว่า “ตราบใดที่เขาไม่ยอมมา เกรงว่าคุณไป ก็เชิญมาไม่ได้หรอก!”

รอยยิ้มบนใบหน้าของคุณชายเฟิงเทียนหายไปในทันที เขาก้าวไปข้างหน้า และพูดช้าๆว่า “เธอพูดอีกทีสิ? ฉันไม่เข้าใจ”

ผู้อาวุโสซู่มั่นพูดว่า “ไม่ คุณเข้าใจ ถ้าไม่เชื่อ รอดูคืนนี้ก็พอ คุณชายเฟิง ฉันขอตัวก่อน ถ้าหากยังมีอะไรอีก คุณส่งคนไปแจ้งฉันได้ ”

หลังจากที่พูดจบ ผู้อาวุโสซู่มั่นก็เดินจากไป

ผู้อาวุโสหลายคนยืนขวางอยู่ตรงหน้าของผู้อาวุโสซู่มั่น ดูเหมือนต้องการหยุดฝีเท้าของเธอ

แต่ในเวลานี้ ผู้อาวุโสซู่มั่นแสดงลมปราณออกมา

ในชั่วพริบตา ความอาฆาตแค้นไม่มีที่สิ้นสุด และผู้อาวุโสทุกคนก็ส่งเสียงร้องโหยหวนออกมาอย่างน่าสมเพช

ความอาฆาตนี้เหมือนกับเทพปีศาจที่มายังโลก เพียงแค่ลมปราณ ก็ทำให้ปีศาจที่ดุร้ายที่สุดในโลกรู้สึกหวาดกลัว และสิ้นหวังกับเจ็บปวดจากก้นบึ้งหัวใจ

ไม่ใช่พลังที่มนุษย์จะต้านทานได้เลยด้วยซ้ำ ทันทีที่ปลดปล่อยลมปราณ ผู้อาวุโสซู่มั่นก็คือหนึ่งในผู้คนที่น่ากลัวที่สุดในโลก

“อ่อนแอ!”

ผู้อาวุโสซู่มั่นพูดอย่างเย็นชา

ผู้อาวุโสคนอื่นๆย่อตัวลงตรงมุม กล้าก้าวไปข้างหน้าที่ไหนกัน และกำลังสั่นเทาไปทั้งตัว