บทที่ 2002 ต่อสู้อย่างบ้าคลั่ง (2)

“เฮือก!”

เมื่อเห็นว่ากำลังจะกระแทกลงพื้น ลู่ฝานก็บังคับตัวให้หันอยู่กลางอากาศ จากนั้นฝ่าเท้าก็เหยียบลงพื้นจนพื้นยุบตัวลง และหยุดลงในที่สุด

ร่างของซูตงกระแทกเข้ากับพื้นอย่างจัง เกิดเป็นเสียงระเบิดที่ดังสนั่น สั่นสะเทือนก้อนกรวดมากมายนับไม่ถ้วน

พื้นดินถูกเธอกระแทกจนเป็นรองลึก มุมปากของเธอเต็มไปด้วยเลือด ดวงตาของซูตงเริ่มเต็มไปด้วยเลือดคลั่ง

ฝ่ามือของลู่ฝาน มีพลังที่แม้แต่ต้าเต๋าสูงสุดก็ไม่อาจต้านทานได้

ปราณชี่และพลังแห่งโลก หมุนเป็นเกลียวรวมตัวกัน ณ จุดหนึ่ง

ฝ่ามือที่ดูเรียบง่าย แต่กลับมีพละกำลังมหาศาลที่ใครหลายคนต่างใฝ่ฝัน

นี่เป็นครั้งแรกของลู่ฝานที่พยายามจะต่อสู้กับพลังแห่งโลก

เขายังคงหาวิธีการต่อสู้อื่นๆ และในตอนนี้เขาสามารถใช้ปราณชี่ธรรมดาเป็นเพียงอย่างเดียวเท่านั้น แต่กลับดูเหมือนว่าผลลัพธ์จะออกมาใช้ได้เลยทีเดียว

ลู่ฝานหอบหายใจอย่างหนัก เพื่อห้ามเลือดที่ทะลักออกมากลับไป

ฝืนชะตาฟ้าลิขิต ใช้ได้เลยจริงๆ

ลู่ฝานรู้สึกได้ถึงช่วงเวลาเมื่อครู่นี้ อวัยวะภายในร่างกายของเขา ตันเถียนวิญญาณต่างก็ถูกแยกออกจากกัน

ถ้าไม่ใช่เพราะเต๋าแห่งชีวิต ก็คงขัดขวางไม่ง่ายถึงขนาดนี้อย่างแน่นอน

ลู่ฝานค่อยๆร่อนลงพื้นอย่างช้าๆ มีแสงสว่างวาบอยู่บนกระบี่หนักไร้คม พลังงานสีขาวและสีดำต่างเริ่มรวมตัวกัน

“พลังความเป็นความตายวนเวียน หกรอบ โต้หยินหยาง!”

เขายกกระบี่ในมือขึ้น เสียงของลู่ฝานสิ้นสุดลง

แสงกระบี่มาถึงตรงหน้าซูตงแล้ว

คนอื่นๆ ไม่รู้จะอธิบายแสงกระบี่นี้อย่างไร

มันสว่างเหมือนดวงอาทิตย์ แต่ก็มืดมนเหมือนเวลากลางคืน

ดาบในมือของซูตงยกขึ้น วินาทีต่อไป เธอก็ได้ยินเสียงแตกอย่างชัดเจน

เพียงแต่ทันทีที่สัมผัสมัน กระบี่ของเธอก็แตกออกเป็นเสี่ยงๆ

ปราณกระบี่อันน่าสะพรึงกลัวได้แบ่งร่างของซูตงเป็นสองท่อนทันที

ภายใต้ปราณกระบี่หยินหยาง ไม่มีอะไรสามารถอยู่รอดได้!!

มีลมพัดมา หลังจากการฟาดด้วยกระบี่ ร่างของซูตงก็ดูเหมือนจะกลายเป็นฝุ่นผง ค่ายกลหยินหยางก่อตัวขึ้นใต้เท้าของลู่ฝานเป็นรัศมีหนึ่งร้อยฟุต

บนห้องใต้หลังคาสูงตระหง่านทั้งสองด้านของถนน ค่อยๆ เริ่มปรากฏปราณกระบี่อันทรงพลังขึ้น

ผู้คนที่เดิมทีซ่อนตัวอยู่ในห้องใต้หลังคาต่างมองดูด้วยความตกตะลึง กำแพงที่ยังคงสภาพไม่บุบสลายเมื่อครู่นี้ ขณะนี้มันถูกแบ่งออกเป็นสองส่วนในทันใด แม้แต่ห้องใต้หลังคาก็เริ่มถล่มลงมา

ด้วยใบหน้าเคร่งขรึม ลู่ฝ่านสร้างกระบี่เช่นนี้ขึ้นมา แต่เขากลับดูไม่มีความสุขเลยแม้แต่น้อย

ดูเหมือนว่ากระบี่จะไม่เป็นไปตามผลลัพธ์ที่ต้องการ หรือจะพูดอีกอย่างก็คือ เขารู้สึกว่าตนไม่ได้ทำร้ายถูกซูตงจริงๆ

ในขณะที่ลู่ฝานเตรียมพร้อมอย่างเต็มที่ ทันใดนั้นพลานุภาพสร้างความกดดันก็บังเกิดขึ้นมาจากทุกทิศทาง

ลู่ฝานเงยหน้าขึ้นมองดูทันที โดยเห็นซูตงที่ถูกกระบี่ของแยกร่างออกเป็นสองท่อนกำลังลอยอยู่บนท้องฟ้าในขณะนี้ราวกับผี

ร่างกายของเธอเกือบจะโปร่งใส อวัยวะภายใน เส้นลมปราณและกระดูกทั้งหมดดูเหมือนจะหายไป เหลือเพียงเส้นพลังโปร่งใสวนเวียนอยู่ในร่างของเธอ

“ผสมผสานกับร่างกายและเข้าสู่เต๋า!”

ลู่ฝานหรี่ตาลงเล็กน้อย

ในขณะนี้ ร่างกายของซูตงได้เชื่อมต่อกับเต๋าแห่งฟ้าดิน เธอคือเต๋า และเต๋าก็คือเธอ ซึ่งค่อนข้างยากที่จะรับมือด้วยเล็กน้อยแล้ว!

ยิ่งไปกว่านั้น พลานุภาพสร้างความกดดัน อย่างไม่ต้องสงสัย มันคือวิชาพลังแห่งเทพ

ลู่ฝานสามารถมองเห็นพื้นใต้เท้าของเขาได้ ซึ่งมันกำลังยุบตัวลงอย่างต่อเนื่อง ราวกับมีภูเขาตกลงมาจากท้องฟ้าจริงๆ

ซูตงยื่นมือไปหาลู่ฝาน เช่นเดียวกับที่เธอทำกับเย่หนานเทียนครั้งก่อน

ภายในประเทศฉิงเทียน เกือบทุกคนที่เห็นการกระทำของซูตง ต่างก็รู้สึกเจ็บปวดใจอย่างยิ่ง

จำได้ว่าในฉากสุดท้าย เลือดของเย่หนานเทียนก็ไหลออกมาแบบนี้ และเขาเกือบตาย หรือครั้งนี้จะเป็นเหมือนครั้งที่แล้วอย่างนั้นเหรอ?