บทที่ 201

เฒ่าประหลาดเบิกตาโต เห็นเงาคนเดินออกมาจากค่ายกล

ดวงตาเป็นประกายเหมือนดวงดาว คิ้วเหมือนกระบี่คม ผมสั้นเป็นสีขาวเล็กน้อย ใบหน้ามีความร้ายกาจเผยออกมา

ชุดคลุมนักบู๊สีดำ สง่างามและโดดเด่น มีเข็มขัดหยกมังกรดำตรงเอว เป็นหยกอุ่นฟ้า ราคาสูงมาก เมื่อพกติดตัว ไม่เพียงแต่ทำให้ร่างกายอบอุ่น อีกทั้งยังช่วยต้านทานภัยอันตรายแทนเจ้าของอีกด้วย

มือซ้ายและมือขวา สวมแหวนอากาศธาตุ แหวนข้างซ้ายเป็นสีขาวบริสุทธิ์ สลักคำว่า "หยาง" ออร่ารุนแรงมาก แหวนข้างขวาเป็นสีดำเหมือนน้ำหมึก สลักคำว่า "หยิน" ลึกลับยากจะคาดเดาได้

ตรงหน้าอกมีสัญลักษณ์หยินหยาง นี่เป็นเครื่องแต่งกายที่เป็นเอกลักษณ์ของนักบู๊คณะหยินหยาง

ผู้ชายเพิ่งเดินออกมา หุ่นวิญญาณบริเวณรอบๆ พากันง้างเคียว พุ่งเข้ามาโจมตี

ผู้ชายขมวดคิ้วเบาๆ ซัดหมัดออกไปกลางอากาศ

หมัดปะทะกับอากาศ ทันใดนั้น อากาศด้านหน้าเขา เหมือนคลื่นน้ำกระเพื่อม

"คลื่นพิพิโรธสะท้าน!"

พลังอันน่ากลัวแผ่ออกไปเป็นวงกว้าง ทันใดนั้น หุ่นวิญญาณ โดนโจมตีจนกระเด็น

เฒ่าประหลาดโดนพลังอันแข็งแกร่ง พัดใส่จนกล้ามเนื้อบนใบหน้าบิดเบี้ยว ผู้ชายกวาดตามองรอบๆ ในแววตาทั้งสองข้าง มีแสงที่น่าตกใจพุ่งออกมา

เมื่อโดนแสงจากตาของผู้ชายโจมตี หุ่นวิญญาณหยุดนิ่งอยู่ที่เดิม

"พระเนตรสะกด"

เฒ่าประหลาดพึมพำออกมา เขารู้จักกระบวนท่านี้ นี่เป็นเคล็ดวิชา ที่ซิงยวนชำนาญไม่ใช่เหรอ

หุ่นวิญญาณหลายสิบตัวหยุดชะงัก ทุกอย่างกลับสู่ความสงบ

ผู้ชายละสายตาออกมา ยิ้มแล้วพูดว่า "สวัสดีคุณเฟิงหลิง ผมชื่อเอี๋ยนชิง"

เฒ่าประหลาดมองเอี๋ยนชิงอย่างประเมิน จากนั้นพูดว่า "อาจารย์นายคือซิงยวนใช่ไหม"

เอี๋ยนชิงพยักหน้า "ถูกต้อง"

เฒ่าประหลาดพูดต่อ "เคยได้ยินคนพูดนานแล้ว ซิงยวนรับศิษย์ที่สุดยอดมาคนหนึ่ง มีความหวังว่าจะปะทะสู้ในงานประลองบู๊ของประเทศอู่อาน คงเป็นนายสินะ"

เอี๋ยนชิงยิ้มมุมปาก เห็นได้ชัดว่า เขาก็พอใจกับผลการฝึกตนของตัวเองมาก

"คุณเฟิงหลิงชมเกินไปแล้ว ยาทิพย์ที่คุณพูดถึงเมื่อกี้ เป็นความจริงใช่ไหม"

เฒ่าประหลาดพยักหน้า "จริงอยู่แล้ว แค่นายช่วยให้ฉันอยู่ในนี้อย่างปลอดภัยสัก 3-5 วัน จะได้ยาทิพย์หนึ่งเม็ด"

รอยยิ้มบนใบหน้าเอี๋ยนชิงยิ่งกว้างขึ้น "คุณเฟิงหลิง หวังว่าคุณจะไม่เอายาเม็ดไร้คุณภาพ มาหลอกผมนะ พูดแล้วว่าคือยาทิพย์ เมื่อถึงตอนนั้นอย่าเอายาชีวิต มาทำให้ผมเสียเวลาล่ะ"

เฒ่าประหลาดหรี่ตาลง "วางใจเถอะ เป็นยาทิพย์แน่นอน"

เอี๋ยนชิงพยักหน้าอย่างพอใจ กวาดตามองรอบๆ แล้วพูดว่า "งั้นบอกมาก่อนว่าที่นี่คือที่ไหน ต่อไปเราจะทำอะไร"