บทที่ 2035 การต่อสู้ที่ดุเดือดอย่างต่อเนื่อง

ลู่ฝานก็พลันหันหน้ากลับมา และมองไปยังทิศทางของเมืองฉิงเทียนที่อยู่ด้านหลัง

ความเจ็บปวดใจที่แปลกประหลาดนี้ เกิดขึ้นน้อยมาก วิทยายุทธระดับลู่ฝานนี้ ก็พอจะสอดแนมรับรู้เรื่องราวบนสวรรค์ได้บ้าง ซึ่งการเกิดสถานการณ์แบบนี้ อธิบายได้อย่างเดียวว่าวิถีแห่งฟ้าดินกำลังแจ้งเตือนมายังตัวเขา หรือว่าเรื่องที่ทำให้เขาต้องเจ็บปวดใจนั้นกำลังจะเกิดขึ้นแล้ว

ลู่ฝานไม่รู้ว่าคืออะไร แต่รู้สึกไม่สบายใจเป็นอย่างมาก

พลังปราณในร่างกายกำลังเคลื่อนไหว ลู่ฝานเลยพลิกมือแล้วใช้กระบี่ฟาดฟันไปยังหัวหน้าสำนักคนหนึ่งทันที

แอบกัดฟันแน่น เพื่อกดทับความรู้สึกที่ไม่สบายใจนี้ลงไป

ลู่ฝาน หันหน้ากลับมาพูดกับหลิงเหยาว่า“ทางนั้น เร็ว! ”

ศิษย์พี่หานเฟิงและคนอื่น ๆ ต่างก็ปล่อยกระบวนท่าไม้ตายครอบคลุมไปหมด พลังปราณปะทุกระจายไปทั่วบริเวณ จนสามารถขัดขวางพวกผู้ฝึกชั่วร้ายที่ไล่ตามมาเอาไว้ด้านหลัง

และเร่งหลบหนีไปอย่างรวดเร็ว เรือใต้ฝ่าเท้าก็กระพริบแสงวับวาวไม่หยุดแต่ก็ยังไม่ทำให้ลู่ฝานและพวกพ้องพึงพอใจ

ทุกคนได้เพิ่มความเร็วขึ้นถึงขีดสุด หากมองจากระยะไกลแล้ว จะเห็นเพียงว่าท่ามกลางทะเลโลหิต มีแสงดาวตกหลายดวงพาดผ่านไป และร่วงตกไปยังพื้นที่ระยะไกล

“ศิษย์น้องลู่ฝาน ไอ้พวกคนแก่เหล่านี้ก็เก่งกาจใช้ได้เลยนะ ใครบอกว่าผู้ฝึกชั่วร้ายไม่ได้เรื่องล่ะ! ”

เวลานี้ศิษย์พี่หานเฟิงอดไม่ได้ที่จะบ่นพึมพำเล็กน้อย

ท่อนแขนของเขามีเลือดไหลออกมา แต่เขากลับเพิกเฉยทำเป็นมองไม่เห็น

บนใบหน้ามีรอยยิ้มอันเบิกบาน ดวงตาเต็มไปด้วยความฮึกเหิมในการต่อสู้

ต้องพูดเลยว่า ศิษย์พี่หานเฟิงเหมือนจะกระตือรือร้นอย่างมาก ต่อสงครามการต่อสู้ในครั้งนี้ที่เพียงพอจะสามารถเปลี่ยนแปลงสถานภาพของใต้หล้าได้

ด้านหลัง พวกหัวหน้าสำนักคนอื่น และพวกยอดฝีมือของสำนักปีศาจสังหารก็ยังคงไล่ตามอย่างถึงที่สุด

พลังของศิษย์พี่หานเฟิงและพวกพ้อง ไม่เพียงพอที่จะต้านทานการบุกไปข้างด้านของพวกเขาได้ขจ ซึ่งอย่างมากก็แค่บดบังขัดขวางการมองเห็นของพวกเขาได้บ้างก็เท่านั้น

วิทยายุทธของลู่ฝานและคนอื่นจฝ ๆ ต่างก็ถือว่าไม่ด้อยแล้ว และยังจะวิ่งหนีได้อย่างรวดเร็วด้วย

แต่ก็ยังคงถูกพวกผู้ฝึกชั่วร้ายใช้ความเร็วสูงสุดลดทอนระยะห่างให้สั้นลง จนใกล้จะไล่ตามมาทันแล้ว

ทะเลโลหิตที่คลุ้มคลั่งก็ยังคงชะลอความเร็วของทุกคนเอาไว้ ส่วนพวกผู้ฝึกชั่วร้ายเป็นเพราะว่าในร่างกายมีวิถีเลือด วิถีศพ และวิถีพิษ จึงถูกขัดขวางเอาไว้ได้ไม่มาก แต่สำหรับคนอื่นก็ไม่ใช่แล้ว

ยิ่งผู้ที่มีวิทยายุทธสูงล้ำเท่าไร เวลานี้ก็ยิ่งจะยากลำบากหนักขึ้นไปอีก

ทั้งจะต้องเผ่นหนี และยังจะต้องขัดขวางการโจมตีของพวกวิญญาณพยาบาท นี่ถือเป็นเรื่องที่ยากลำบากอย่างไม่ต้องสงสัยเลย

แต่ในช่วงเวลาความเป็นความตาย ใครต่างก็ไม่ยอมที่จะหยุด

“กระบี่ฟ้าดิน! ”

เมื่อเห็นว่าพวกผู้ฝึกชั่วร้ายใกล้จะไล่ตามมาทันแล้ว ลู่ฝานจึงหันหลังกลับมาและใช้พลังกระบี่ตอบโต้ในทันที

พลังกระบี่นี้มาอย่างกระทันหัน ธิดาเทพแห่งไฟที่ไล่ตามมาอย่างดุดันที่สุดนั้นก็ยังไม่ทันจะตั้งตัว เลยถูกกระบี่แทงตรงเข้าไปที่ทรวงอก

“อ่า! ”

ธิดาเทพแห่งไฟกรีดร้องขึ้นอย่างทรมาน

เขตวิถีของเธอไม่สามารถต้านทานลำแสงกระบี่ของลู่ฝานได้ ส่วนชี่มารของเธอก็ไม่สามารถใช้งานอะไรได้ด้วย

ลำแสงกระบี่ได้ฟันธิดาเทพแห่งไฟขาดออกเป็นสองท่อน แสงไฟแผ่กระจายไปทั่ว ธิดาเทพแห่งไฟแตกสลายกลายเป็นดวงไฟนับไม่ถ้วน และคิดที่จะเผ่นหนี

แต่ในเวลานั้นเอง ลู่ฝานก็ขว้างมุกก้อนหนึ่งออกไป

มุกเวิ้งว้าง!

พลังดึงดูดอย่างหนักหน่วงถูกปล่อยออกมา เพียงแค่แวบเดียว ก็ทำให้ปราณชี่ภายใต้การควบคุมของลู่ฝานญฌ กลายเป็นหลุมดำขนาดใหญ่ที่น่ากลัว

วิญญาณพยาบาทที่อยู่โดยรอบทะเลโลหิต และดวงไฟของธิดาเทพแห่งไฟ ต่างก็ถูกดูดกลืนเข้าไปภายในทั้งหมดในพริบตา แม้แต่พวกหัวหน้าสำนักที่ไล่ตามมาอย่างรวดเร็วนั้นต่างก็ต้องทยอยหยุดฝีเท้าลงไปตาม ๆ กัน

เบื้องหน้าของพวกเขา มีลำแสงกระบี่ปะทุขึ้นมาอย่างกว้างขวาง

ลู่ฝานใช้มือคว้ามุกเอาไว้ แล้วก็หันหลังกลับ โดยไม่รีรอชักช้า

เมื่อเงยขึ้นมองไปข้างหน้า ตรงจุดสิ้นสุดของสายตา ก็ปรากฏขอบเขตของทะเลโลหิตแล้ว

และในขณะเดียวกัน ลู่ฝานยังมองเห็นว่าทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ ยังคงมีกลุ่มของผู้ฝึกชั่วร้ายที่ยืนกันอยู่ที่เดิมอย่างไม่เคลื่อนไหว

เขาค่อย ๆ หรี่ตาลง เวลานี้แม้แต่ราชาปีศาจทั้งสามตนก็ยังออกมาเตรียมสู้รบด้วยตนเองแล้ว ส่วนพวกผู้ฝึกชั่วร้ายเหล่านี้ที่ยังคงยืนอยู่กับที่นั้น ก็ไม่สมเหตุสมผลแล้ว

อธิบายได้เพียงอย่างเดียว ความเป็นไปได้ก็คือดฝ พวกผู้ฝึกชั่วร้ายเหล่านี้อาจจะเป็นผู้ฝึกชั่วร้ายของสำนักสิบห้าตามที่หลิงเหยาได้พูดบอกไว้

“เร็วเข้า เหลือระยะทางอีกแค่นิดเดียวแล้ว! ”

ลู่ฝานตะโกนเสียงดัง ศิษย์พี่หานเฟิงและคนอื่น ๆ ต่างก็เร่งความเร็วกันอย่างสุดชีวิต

ในขณะนี้เอง ลู่ฝานก็ได้ยินเสียงตะโกนที่ดังขึ้นมาจากด้านหลัง

จากนั้น ลำแสงก็พาดผ่านมา ซึ่งเป็นลำแสงที่มืดมิด ลึกล้ำอย่างกับกลางคืน!

ลู่ฝานพลิกมือเพื่อที่จะขัดขวาง แต่ลำแสงนั้นกลับเปลี่ยนทิศทาง พุ่งทะลุผ่านหน้าอกของเขาไป