บทที่ 205

"ถอย ถอย!"

ฉู่เทียนดึงหานเฟิงเข้ามา ถืออาวุธไว้ในมือ

โครงกระดูกสีทอง เงยหน้าขึ้นช้าๆ ในดวงตาทั้งสองข้าง มีควันสีเทาพุ่งขึ้นมา ตอนนี้รวมตัวเป็นเหมือนลูกตา

โครงกระดูกสีทอง พร้อมดวงตาโดดเดี่ยว มีแสงสีทองแสบตา อยู่ทั่วร่างกาย พลานุภาพอันแข็งแกร่ง แผ่ซ่านไปทั่ว

ลู่ฝานและคนอื่น รีบถอยหลัง เว้นระยะห่างกับโครงกระดูกสีทอง

แต่ถอยไม่ถึงสิบก้าว ลู่ฝานเห็นพื้นที่ด้านหลัง เริ่มบิดเบี้ยวขึ้นมา

ความบิดเบี้ยวของมันน่ากลัวมาก ทำให้ลู่ฝานและคนอื่น ไม่กล้าเดินไปอีก

ด้านในตำหนัก มีพื้นที่ภาพลวงตาปรากฏขึ้นมาเรื่อยๆ แบบไร้เหตุผล เหมือนม้วนภาพเปิดออกทีละม้วน ปรากฏขึ้นบริเวณรอบๆ

ทันใดนั้น ลู่ฝานเห็นว่าตำหนักดวงดาวที่พวกเขาเพิ่งเดินผ่านมา และห้องสมุนไพรที่พวกเขาเคยเอามา รวมไปถึงประตูใหญ่ที่เดินเข้ามา

ส่วนอื่น รวมถึงห้องที่มีขวดเล็กๆ วางเต็มไปหมด ลู่ฝานมองแวบหนึ่ง รู้สึกตกใจทันที นี่คือตำหนักยา ยาเม็ดทั้งหมดที่เซียนบำเพ็ญชี่หลงเหลือเอาไว้ แบ่งเป็นหมวดหมู่ วางไว้เป็นระเบียบเรียบร้อย

ลองนับคร่าวๆ มีประมาณพันขวดขึ้นไป

เมื่อมองไปด้านข้าง ยังมีห้องวางเครื่องราง ห้องที่มีหุ่นวางอยู่เต็มห้อง ห้องที่มีเงินทองกองอยู่

แต่ละห้อง ดูเหมือนโอ่อ่าตระการตามาก วัสดุด้านในล้วนเป็นของดี ทรัพย์สินมากมายขนาดนี้ ต้องคู่ควรกับฐานะของเซียนบำเพ็ญชี่ แม้กระทั่งทรัพย์สินที่อริยปราชญ์ฟ้าดินมี อาจเทียบกับที่นี่ไม่ได้

ทันใดนั้น หานเฟิงเห็นห้องที่พวกเฒ่าประหลาดกำลังต่อสู้กันอยู่

เฒ่าประหลาดกับเอี๋ยนชิงที่อยู่ข้างใน มีเลือดเต็มตัว สิ่งที่กำลังต่อสู้กับพวกเขา เป็นค่ายกลผสมที่น่ากลัว

ค่ายกลมากมาย ทำให้เอี๋ยนชิงต้องทุ่มสุดตัว

พลังปราณอันแข็งแกร่งพร้อมกับแสงสีดำที่มองเห็นด้วยตาเปล่า เห็นได้ชัดว่าเขาเกือบเข้าสู่แดนปราณชีวิตแล้ว

พลังปราณรวมตัวเป็นสี เป็นความสามารถของนักบู๊แดนปราณชีวิต แสงสีดำบางๆ แสดงให้เห็นว่า ผลการฝึกตนของเอี๋ยนชิงในวิถีบู๊ เน้นหนักไปที่วิถีทำลายและความมืดมน

แต่ไม่ว่าจะเป็นวิถีบู๊ประเภทไหน แค่ก้าวเข้ามา พลานุภาพจะพุ่งสูงขึ้น

แม้เอี๋ยนชิงยังไม่ได้เข้าสู่แดนปราณชีวิตอย่างสมบูรณ์แบบ ระดับความเฉียบคมของการโจมตี พวกนักบู๊แดนปราณนอกไม่สามารถเทียบได้

ซัดหมัดออกไป พลังอันน่ากลัว สามารถทำลายทุกสิ่งที่มองเห็นได้

แม้เป็นค่ายกลผสมห้าธาตุค่ายใหญ่ก็ต้องสั่นไหวเพราะหมัดของเขา มีสัตว์ร้ายพลานุภาพน่ากลัวขนาดประมาณสามสิบเมตร ก่อตัวอยู่ในค่ายกล โดนทำลายด้วยหมัดของเอี๋ยนชิง ท่ามกลางอากาศเวิ้งว้างที่แตกต่างกันออกไป ลู่ฝานสัมผัสได้ถึงพลังอันน่าตกใจ ที่ออกมาจากหมัดของเอี๋ยนชิง

ทันใดนั้น เอี๋ยนชิงกับเฒ่าประหลาดหันมาพร้อมกัน พวกเขาเห็นอากาศเวิ้งว้างที่ปรากฏขึ้นอย่างรวดเร็วเช่นกัน