บทที่ 2053 ใต้หล้าแบ่งแยกเป็นสอง(2)

“หวงฝู่อู่ นายกำลังพูดจาเหลวไหลอะไร รีบมาทางด้านนี้!”

เมื่อประมุขประเทศว่านจุนเห็นยามนี้หวงฝู่อู่กลับเดินถึงข้างกายลู่ฝานอย่างช้าๆ เขาอดที่จะตวาดตำหนิเสียงลั่นขึ้นมาไม่ได้

เวลานี้ในฐานะผู้แข็งแกร่งที่สุดในหมู่บรรดาคนรุ่นเยาว์ของประเทศว่านจุน คำพูดของหวงฝู่อู่ โดยหลักการแล้วมีความเป็นไปได้อย่างยิ่ง คือการแสดงถึงจุดยืนของประเทศว่านจุนนั่นเอง

ดังนั้นประมุขประเทศว่านจุนจึงได้รู้สึกร้อนรุ่มกระวนกระวายใจมากถึงเพียงนี้ เขาไม่ต้องการให้หวงฝู่อู่ต้องมาดับสูญพร้อมลู่ฝานอยู่ในสถานที่แห่งนี้ ควรทราบว่าสำหรับประเทศว่านจุนแล้ว หวงฝู่อู่ก็คืออนาคตเลยทีเดียว!

หวงฝู่อู่คร้านที่จะหันไปมองดูประมุขประเทศว่านจุนแม้แต่น้อยนิดด้วยซ้ำ

ตอนนั้นยามที่อยู่ในประเทศว่านจุน เขาไม่ได้มีส่วนเกี่ยวข้องมากมายนักกับราชวงศ์

ยามนี้ประมุขประเทศว่านจุนพูดกับเขา หวงฝู่อู่จึงเมินเฉยทำเป็นไม่ได้ยินด้วยซ้ำ ประมุขประเทศว่านจุนมองดูจนสีหน้าแปรเปลี่ยนเป็นเขียวคล้ำไปแล้ว

สีหน้าท่าทางของเทพเงินแปดทิศหมองคล้ำมากขึ้นเรื่อยๆ เขาคิดไม่ถึงว่าภายใต้สถานการณ์เช่นนี้ หวงฝู่อู่กลับยืนอยู่ข้างของลู่ฝานผู้นี้แล้ว

นี่ไม่ใช่เพียงแค่ปัญหาการเลือกข้างของหวงฝู่อู่คนเดียวเท่านั้น เรื่องนี้กำลังหมายความว่ายังมีคนที่ไม่เชื่อถือพวกเขาอยู่

เทพเงินแปดทิศพูดว่า “หวงฝู่อู่ที่เป็นคนหนุ่มเยาว์วัย แได้กระทำการตัดสินใจไม่ฉลาดอย่างยิ่งแล้วครั้งหนึ่ง!”

หวงฝู่อู่จ้องมองเทพเงินแปดทิศยิ้มแล้วพูดว่า “ฉลาดหรือไม่ฉลาด ไม่ต้องให้นายมาพูด”

เทพเงินแปดทิศแค่นเสียงเย็นชาคำหนึ่งพูดว่า “ถ้าหากนายคิดว่านายลุกขึ้นมาแล้วก็สามารถปกป้องลู่ฝานได้ละก็ เช่นนั้นก็คือความผิดพลาดอย่างมหันต์แล้ว”

พูดจบประกายแสงสว่างในฝ่ามือของเทพเงินแปดทิศก็เรืองรองเจิดจ้าขึ้นอีกครั้งหนึ่ง เขากำลังรวบรวมพลัง

“ถ้าอย่างนั้นหากรวมฉันเข้าไปด้วยเล่า?”

เงาร่างคนสายหนึ่งร่อนลงมา ทุกคนเพ่งมองดูคราหนึ่ง พบว่าคนผู้นี้พวกเขาก็รู้จักเช่นกัน

เย่หนานเทียน แห่งประเทศเสวียนนั่นเอง

ประมุขประเทศเสวียนทอดถอนหายใจคราหนึ่ง ประมุขประเทศเฟิงหยู่ก็ไม่ทราบสมควรจะพูดอะไรแล้วเช่นกัน

เทพเงินแปดทิศยังคงกำลังรวบรวมพลังในฝ่ามือ เขาหาได้งำประกายตัวเองหยุดชะงักลงสืบเพราะการปรากฏตัวของเย่หนานเทียนไม่

แต่ว่าจั่วหยุนตงก็ร่อนลงมาจากกลางนภากาศอย่างกระชั้นชิดเช่นกัน

“เรื่องเช่นนี้ทำไมจึงสามารถขาดฉันไปได้เล่า? เทพเงินแปดทิศ ฉันเห็นแก่ศักดิ์ฐานะที่ท่านเป็นผู้อาวุโส ขอน้อมเตือนท่านสักคำ การเป็นคนอย่าได้กระทำจนเกินเลยมากเกินไป!”

เทพเงินแปดทิศแค่นเสียงเย็นชาคำหนึ่ง แต่ยังมิทันรอให้เขาได้พูดสิ่งใด อีกเสียงหนึ่งก็ดังขึ้น

“ในเวลาเช่นนี้ มาเข่นฆ่ากันเองอีกเป็นสิ่งที่ไม่ถูกต้องนะ!”

พร้อมๆ กับเสียง ประมุขประเทศตันเซิ่ง ตลอดจนเริ่นหยู่และคนอื่นๆ ก็พากันร่อนลงมา

เจ้าสำนักหลีซีหันหน้ามองดูประมุขประเทศตันเซิ่งคราหนึ่ง สำหรับที่ประมุขประเทศตันเซิ่งปรากฏตัวออกมาปกป้องลู่ฝานนั้น เขากลับไม่รู้สึกเหนือความคาดหมายอะไรมากมายนัก

เขาทราบบุญคุณความแค้นระหว่างประมุขประเทศตันเซิ่งกับเทพบู๊เสินเซียวยังมีสำนักจิ่วเซียวในตอนนั้น ตลอดจนเขายังทราบจากภายในวัสดุของหอฝึกสัตว์ เคยล่วงรู้บุญคุณความแค้นความบาดหมางระหว่างประมุขประเทศตันเซิ่งกับเทพบู๊เสินเซียวและคนอื่นๆ แล้ว

ประมุขประเทศตันเซิ่งคนผู้นี้ เขาอาจยังคงมีความเกลียดชังต่อสำนักจิ่วเซียว

แต่ถ้าเทียบความเกลียดชังนี้กับความเกลียดชังที่เขามีต่อสามอริยบุคคลแล้วละก็ นั่นก็คือเรื่องราวอันเล็กจ้อยไปแล้ว

“อมตะ นายแน่ใจว่าต้องการยืนหยัดด้วยกันกับลู่ฝานแล้วหรือ?”

ดวงตาของอริยบุคคลแห่งจักรวาลหยีขึ้นมาแล้ว

ประมุขประเทศตันเซิ่งมองดูอริยบุคคลแห่งจักรวาลคราหนึ่งพูดว่า “ใช่แล้ว”

อริยบุคคลแห่งจักรวาลพูดต่อว่า “นายน่าจะทราบว่า นายการกระทำของนายเช่นนี้ จะนำมาซึ่งปัญหาความยุ่งยากอย่างใหญ่หลวงมาให้นาย”

ประมุขประเทศตันเซิ่งยิ้มน้อยๆ พลางจ้องมองอริยบุคคลแห่งจักรวาลพูดว่า “ปัญหาความยุ่งยาก พวกเราผู้ฝึกพลังชี่ ไม่กลัวปัญหาความยุ่งยาก พวกเราคนของประเทศตันเซิ่ง ยิ่งไม่ครั่นคร้ามต่อปัญหาความยุ่งยาก ลู่ฝานคนผู้นี้ฉันก็ไม่ชื่นชอบเช่นกัน หากครั้งนี้ไม่ใช่เรื่องของประเทศฉิงเทียนละก็ ฉันพบเขาอีกครั้งจะต้องปลิดชีวิตเขาเสียอย่างแน่นอน แต่เวลานี้ฉันยินยอมปกป้องเขาครั้งหนึ่ง ไม่ใช่เนื่องเพราะเขาประเสริฐมากมายเพียงใด เพียงแต่เนื่องเพราะเหตุผลที่พวกท่านต้องการฆ่าคนนั้น มันช่างเหลวไหลไร้สาระเกินไปแล้วจริงๆ ฉันถามนายสักคำก็แล้วกัน หากวันนี้ลู่ฝานถูกพวกคุณสังหารไปแล้ว เนื่องเพราะความโกรธเคือง ไอ้หนุ่มคนนั้นที่ด่าเทพเงินแปดทิศแล้วคำหนึ่ง ก็ถูกนายสังหารไปแล้วเช่นกัน ถ้าอย่างนั้นต่อไปภายภาคหน้า ทุกคนที่ความคิดเห็นแตกต่างกับท่าน พวกท่านก็ล้วนสามารถสังหารได้ทั้งสิ้นใช่หรือไม่? ถ้าเช่นนั้นพวกคุณก็จงไปต่อสู้กับพวกที่สถาปนาเป็นเทพเจ้าและสถาปนาสวรรค์แล้วด้วยตัวเองก็แล้วกัน พวกเราจากไปก็ถูกต้องแล้ว เพื่อหลีกเลี่ยงวันใดเกิดความคิดเห็นไม่ตรงกันแล้วถูกสังหารสิ้นชีวิต!”