บทที่ 2076 สู้กับระดับสูงสุด(1)

ตัวมังกรปะทะกับตัวคน ไม่ว่าจะดูจากด้านขนาดหรือพลัง เหมือนจะเป็นการต่อสู้ที่ไม่ต้องกังวลเลย

แต่วินาทีต่อมา ลู่ฝานกลับทำเรื่องที่ทุกคนประหลาดใจ

วินาทีสุดท้าย กระบี่หนักไร้คมต้านทานเขี้ยวขนาดยักษ์ของมังกรปีศาจเอาไว้ได้

ลู่ฝานเหมือนมดที่กำลังเขย่าภูเขาสูง ดูอ่อนแอมาก แต่เมื่อฝ่าเท้าลู่ฝานเหยียบลงบนอากาศเวิ้งว้าง ถอยเพียงก้าวเดียวแล้วต้านทานตัวขนาดยักษ์ของมังกรปีศาจไว้ได้ ไม่ว่าจะเป็นผู้ฝึกชั่วร้ายรอบๆ หรือพวกศิษย์พี่หานเฟิง ต่างมองมาทางเขาด้วยสายตาประหลาดใจ

แม้แต่ราชาปีศาจผู้ปราบมังกรยังคิดไม่ถึง ลู่ฝานอาศัยแค่พลังของเขาต้านทานการโจมตีรุนแรงนี้ได้

มิติด้านล่างเท้าโดนลู่ฝานเหยียบจนเกิดรอยร้าวนับไม่ถ้วน

เผยให้เห็นอากาศเวิ้งว้างสีดำปรากฏในสายตา

ประมุขประเทศตันเซิ่งกับไอ้อ้วนตงที่โดนพวกผู้ฝึกชั่วร้ายไล่ฆ่าอยู่ไกลๆ เผยสีหน้าตะลึงออกมา

เหมือนวิทยายุทธของลู่ฝานยกระดับขึ้นกว่าก่อนหน้านี้มาก

พลังระดับนี้ วิทยายุทธระดับนี้ เหมือนยกระดับขึ้นกว่าก่อน 2-3 วันก่อนเยอะมาก

ประมุขประเทศตันเซิ่งพึมพำว่า “เขาฝึกฝนยังไงกันแน่ ไม่เจอกันแค่ไม่กี่วันเอง ทำไมถึงแข็งแกร่งได้ขนาดนี้”

ประมุขประเทศตันเซิ่งดูงง ไอ้อ้วนตงแอบเดาอะไรได้ แต่พูดอย่างไม่ค่อยแน่ใจว่า “อย่าบอกนะว่าคนที่ฝึกทั้งบู๊และชี่สามารถทะลุระดับได้ติดต่อกันสองครั้ง ยิ่งสู้ยิ่งแข็งแกร่ง”

ขณะที่ทั้งสองกำลังคุยกัน ผู้ฝึกชั่วร้ายนับไม่ถ้วนพุ่งมาล้อมพวกเขาสองคนไว้แล้ว

หุ่นเชิดและค่ายกลมากมาย ดวงตาแดงเหมือนเลือดจ้องพวกเขาเขม็ง

ทันใดนั้นประมุขประเทศตันเซิ่งกับไอ้อ้วนตงโดนพลังที่ผู้ฝึกชั่วร้ายปล่อยออกมาปกคลุมจนไม่เห็นเงา!

เจ้าสำนักหลีซีละสายตาอย่างตกใจ นัยน์ตามีความประหลาดใจ

เขาแบ่งตำแหน่งแบบนี้ เพราะเขาเดาได้ว่าถ้าราชาปีศาจผู้ปราบมังกรเห็นลู่ฝาน ต้องเอาชีวิตของลู่ฝานก่อนแน่นอน เขาก็อยากเห็นพละกำลังของลู่ฝานตอนนี้เหมือนกัน

เมื่อคนอยู่ในช่วงเวลาคับขัน จะแสดงพละกำลังสุดแข็งแกร่งของตัวเองออกมา

เจ้าสำนักหลีซีหวังว่าจะได้เห็นขีดสุดของพลังลู่ฝานว่าอยู่ตรงไหนกันแน่ นี่เป็นผลดีต่อการอ้างอิงในการกำหนดแผนการต่อไปในอนาคต

แต่วันนี้ลู่ฝานต้องเจออันตรายแล้ว ราชาปีศาจผู้ปราบมังกรไม่ได้รับมือง่าย!

หลังจากราชาปีศาจผู้ปราบมังกรประหลาดใจชั่วครู่ สีหน้าเขาแปรเปลี่ยนเป็นเคร่งขรึมทันที

คิดไม่ถึงว่ากระบวนท่านี้จะทำอะไรลู่ฝานไม่ได้ เหนือความคาดหมายของเขามาก

จากนั้นเปลวไฟสีดำลุกโชนขึ้นบนตัวลู่ฝาน ตอนนี้เจ้าดำที่พักผ่อนอยู่ในตัวลู่ฝานมาตลอด สิงร่างและมอบพลังให้ลู่ฝานอีกครั้ง

แววตาเหมือนสายฟ้าแลบ เปลวไฟสีดำลุกโชน แผ่ซ่านไปถึงกระบี่หนักไร้คมของลู่ฝาน

พลังพุ่งสูงขึ้น ทำให้กล้ามเนื้อบนตัวลู่ฝานเป็นมัดๆ

ทันใดนั้นลู่ฝานแผดเสียงดังชัดเจนออกมา ใช้แรงที่ฝ่ามือ อาศัยพลังของคนและกระบี่โจมตีจนมังกรปีศาจกระเด็นออกไป

กระบี่ไม่มีเลือด แต่มีกลิ่นอายความอาฆาตน่ากลัว

ร่างกายลู่ฝานขยายใหญ่อย่างรวดเร็ว เพียงพริบตาเดียว ร่างกายเขาใหญ่กว่ามังกรปีศาจอีก

“กลายร่างฟ้าดิน พลังความเป็นความตายวนเวียน หมุนวนหกครั้งหยินหยางดับสลาย!”

กระบี่โจมตีออกมา เกิดพายุลมแรง พัดจนต้นไม้ด้านล่างหลุดออกมาพร้อมราก จากนั้นกลายเป็นผุยผงท่ามกลางสายลมกับปราณกระบี่ที่มองไม่เห็น

มังกรปีศาจด้านล่างตัวราชาปีศาจผู้ปราบมังกรร้องโหยหวน ท่ากระบี่ของลู่ฝานร่วงลงบนตัวมัน ร่างกายที่แข็งแกร่งเหมือนขุนเขาของมังกรปีศาจ ยังโดนลู่ฝานฟันจนเกิดเป็นรอยเลือดนับไม่ถ้วน

ราชาปีศาจผู้ปราบมังกรแผดเสียงออกมา เขตวิถีด้านล่างตัวพุ่งออกไปปะทะกับเขตวิถีด้านล่างเท้าลู่ฝาน

พลังแห่งวิถีของทั้งสองคนปะทะกัน แน่นอนว่าเขตวิถีของลู่ฝานแย่กว่า โดนโจมตีจนถอยหลังกรูด

แต่เขตวิถีบนตัวเขาไม่พังทลาย ไม่แตกสลาย