บทที่ 2109 ซัดคนระดับสูงสุด(2)

สายลมพัดผ่านเบาๆ กระบี่ชี้ไปบนฟ้า

พลานุภาพน่าเกรงขาม ปราณสะเทือนทั่วทิศ

กระบี่ยักษ์อยู่ในมือ ลู่ฝานเหมือนเทพเจ้าแห่งการต่อสู้ลงมาจุติ

ราชาน้ำแข็งที่ล้มลงบนพื้นสร้างเศษน้ำแข็งขึ้นมา พลังที่เหลือจากปราณกระบี่รูปวงแหวน สะเทือนจนตัวของศิษย์ประเทศเป่ยเสินแตกสลาย ห้องรอบๆ สั่นสะเทือนไปหมด

ตอนนี้ประชาชนในเมืองหลวงที่หลบอยู่ในบ้าน แอบดูข้างนอกผ่านช่องประตู หน้าตาบนหลังคาบ้าน

พวกเขาอยากรู้ว่าข้างนอกเกิดอะไรขึ้นกันแน่ ใครกำลังสู้กับคนประเทศเป่ยเสินอยู่

ตอนนี้ประเทศอู่อานยังมีผู้แข็งแกร่งที่ตอบโต้ประเทศเป่ยเสินได้อีกเหรอ

ใครกันแน่

เมื่อพวกเขาเห็นราชาน้ำแข็งล้มอยู่บนพื้น พากันอุทานออกมาด้วยความตกใจทันที

ช่วงนี้พวกเขาเห็นราชาน้ำแข็งฆ่าผู้แข็งแกร่งในเมืองหลวงจนชินแล้ว คิดไม่ถึงว่าในประเทศอู่อานยังมีคนโจมตีราชาน้ำแข็งเยอะขนาดนี้พร้อมกันทีเดียวได้อีก

สายตาทุกคนมองไปยังคนที่ร่างกายกำยำดั่งขุนเขา พลังไร้เทียมทาน เหมือนจอมยุทธ์ผงาดฟ้าอย่างไรอย่างนั้น

“ลู่ฝาน! ท่านเจ้าคุณลู่กลับมาแล้ว!”

“ลู่ฝานจริงด้วย พระเจ้า ลู่ฝานเอาชนะราชาน้ำแข็งได้!”

“ท่านเจ้าคุณลู่ยิ่งใหญ่มาก เขาเก่งกาจขึ้นมากเลย”

......

คนนับไม่ถ้วนอุทานอย่างตกใจอยู่ในห้อง

ประกายแห่งความหวังผุดขึ้นมานัยน์ตาพวกเขา

คนที่มาจากเขตเล็กๆ อย่างลู่ฝาน เคยโชว์ให้พวกเขาเห็นที่เมืองหลวงว่าอะไรคือความมหัศจรรย์

ตอนนี้คนประเทศอู่อานหวังว่าลู่ฝานจะโชว์ความมหัศจรรย์อีกครั้ง

พวกเขาแอบให้กำลังใจลู่ฝานในใจ

คนมากมายแอบกำหมัดแน่น

ลู่ฝานล้มราชาน้ำแข็งโดยไม่สนใจเลยสักนิด

สิ่งที่แฝงอยู่ในกระบี่ไม่ใช่แค่พลังปราณของเขา ยังมีวิถีแห่งชีวิตอันแข็งแกร่งด้วย

ทำลายพลังชีวิตด้วยกระบี่เดียว ถึงร่างกายราชาน้ำแข็งพวกนี้จะแข็งแกร่งขนาดไหนก็เปล่าประโยชน์

ได้ยินแค่เสียงโอดโอยของพวกมันตอนล้มลงพื้น หลังจากดิ้นไปมาก็นิ่งไป

พลังชีวิตค่อยๆ หายไป คู่ต่อสู้พละกำลังระดับนี้มาเจอลู่ฝานที่กำลังโมโหสุดขีด ไม่พ้นกระบวนท่าเดียว

การต่อสู้ไม่ใช่การประลอง ลู่ฝานไม่ได้อยากโชว์พละกำลังให้พวกมันเห็น

แค่กระบี่เดียว ลู่ฝานทำให้ศิษย์ของประเทศเป่ยเสินหวาดผวา

นี่คือลู่ฝานที่พวกเขากำลังตามหา!

เก่งก็เข้ามาอีกสิ!

ก้าวไปด้านหน้า ลู่ฝานขี้เกียจหดตัวให้เล็กลง

ก้าวเท้าขนาดใหญ่ไปด้านหน้า แต่ละก้าวสามารถทำให้พื้นสั่นสะเทือนได้

อริยบุคคลที่อยู่ในเมืองชั้นในเหาะขึ้นไปแล้ว

เธอดูออกว่าถ้ายังไม่ลงมือตอนนี้ ลู่ฝานต้องฆ่ามือดีที่เธอพามาจากประเทศเป่ยเสินจนเกลี้ยงแน่นอน

จากพละกำลังของเขา สามารถทำได้แน่นอน

“อายุแค่นี้ แต่วิทยายุทธถึงขนาดนี้ ถ้าปล่อยให้นายมีชีวิตอยู่ต่อไป ประเทศเป่ยเสินของฉันคงมีภัยพิบัติทำลายชาติแน่ๆ!”

อริยบุคคลน้ำแข็งหนังตากระตุก ถึงเธอเป็นขุนพลังสุดเหนือฟ้า แต่ก็ตะลึงกับพลานุภาพของลู่ฝาน

ตอนนี้ความใจเย็นของขุนพลังสุดเหนือฟ้าหายไปแล้ว

ใช้นิ้วมือแตะลงไป กระจกผลึกน้ำแข็งปรากฏตรงหน้าเธอ

อริยบุคคลน้ำแข็งหายตัวเข้าไปในกระจกผลึกน้ำแข็ง ในเวลาเดียวกันรอบตัวลู่ฝานมีเงาสีฟ้าปรากฏออกมานับไม่ถ้วน