บทที่ 2116 พิชิตอำนาจราชา(2)

ตอนนี้ตาทั้งสองข้างของราชาน้ำแข็งแดงก่ำ เห็นได้ชัดว่าเข้าสู่ภาวะคลั่งแล้ว

เป็นถึงเครื่องมือสังหารของประเทศเป่ยเสิน แม้มันไม่ค่อยฉลาดเท่าไรนัก แต่ก็มีศักดิ์ศรีของตัวเอง

แพ้ผู้แข็งแกร่งแล้วโดนจับตัวมายังไม่เท่าไร ยังมาโดนเด็กผู้หญิงตีทั้งวัน สุดท้ายยังโดนเด็กยั่วโมโหขนาดนี้อีก

มันไม่สามารถรับความอัปยศเช่นนี้ได้

ทนจนทนไม่ไหวแล้ว มันเลยเข้าสู่ภาวะคลั่ง

ปัง วงแหวนที่มือเท้าแตกกระจาย

ตอนนี้แส้ของลู่หงหยู่ก็ไร้ประโยชน์แล้ว

น้ำแข็งและหิมะมากมายปล่อยออกจากตัวมัน เริ่มโถมไปรอบๆ

คนจำนวนไม่น้อยในงานตะโกนอย่างทำอะไรไม่ถูก กลุ่มคนกระจัดกระจาย พากันหนีออกไปข้างนอกสุดชีวิต

โดยเฉพาะคุณชายหลิน หนีเร็วกว่าใครเพื่อน

ตอนเขาวิ่งมาถึงหน้าประตู เห็นลู่ฝานยังนั่งนิ่งอยู่ตรงนั้น เขายังส่งเสียงตะโกนออกมา

“รีบหนีสิ!”

ลู่ฝานไม่ตอบและดื่มเหล้าต่อ เหตุการณ์เล็กน้อยแค่นี้จะหนีทำไมกัน

คุณชายหลินขี้เกียจสนใจลู่ฝานแล้ว เขาพุ่งตรงไปด้านนอก แล้วพูดทิ้งท้ายให้ลู่ฝาน

“ไอ้คนปัญญาอ่อนปฏิกิริยาเชื่องช้า นายอยู่รอความตายไปเถอะ!”

ลู่เฮ่าหรานที่อยู่บนเวทีเห็นท่าไม่สู้ดีจึงตะโกนออกมาว่า

“ศิษย์ตระกูลลู่ รวมค่ายกล!”

ลู่ฝานเห็นศิษย์ตระกูลลู่ไม่มีใครหนีสักคน รีบรวมค่ายกลและยืนรวมตัวกัน มองราชาน้ำแข็งด้วยความฮึกเหิม

ลู่หงหยู่ฟาดแส้ใส่ตัวราชาน้ำแข็งอีก 2-3 ที

ทว่าตอนนี้วิญญาณของราชาน้ำแข็งเหมือนเปลวไฟลุกโชน ไม่สามารถดับด้วยแส้ของเธอ กลับลุกโชนขึ้นเรื่อยๆ ด้วย

ลู่หงหยู่หน้าซีดเผือด เธอคิดไม่ถึงเหมือนกันว่าเรื่องจะกลายเป็นแบบนี้

รู้แต่แรกเธอคงไม่เอาตุ๊กตาหิมะยักษ์ตัวนี้ออกมาหรอก เธอนึกว่าแส้ของตัวเองจะสยบตุ๊กตาหิมะยักษ์ตัวนี้ได้!

อีกทั้งยังมีอาจารย์และคนอื่นอยู่ด้วย เธอจึงไม่กลัวมากเท่าไร

แต่ต่อมาลู่หงหยู่เห็นเหลยเชียนเริ่นกับเหลยเฟิงซาน โดนราชาน้ำแข็งตบจนปลิวออกไป

ราชาน้ำแข็งที่อยู่ในภาวะคลั่ง อันที่จริงพละกำลังแข็งแกร่งกว่าก่อนเล็กน้อย

เมื่อฟาดฝ่ามือลงมา คฤหาสน์ตระกูลลู่เริ่มสั่นและแตกร้าว

พื้นด้านล่างเท้าแตกจนเป็นรอยแยกลึก พายุหิมะที่ปล่อยออกจากตัวมันเริ่มแผ่ขยายออกไปนอกคฤหาสน์ตระกูลลู่

ในที่สุดลู่ฝานวางแก้วเหล้าลงแล้ว

ขืนปล่อยให้เป็นแบบนี้ต่อไป ทั้งตระกูลลู่ต้องพังเสียหายเพราะราชาน้ำแข็งแน่นอน นี่ไม่ใช่สิ่งที่เขาอยากเห็น

เหลยเชียนเริ่นกับเหลยเฟิงซานสู้ไม่ได้สักนิด พวกเขาตะโกนใส่ลู่หงหยู่และคนอื่น “รีบหนี เราจะรับมือมันเอง”

ลู่หงหยู่พูดเสียงดังว่า “อาจารย์ ฉันเป็นคนก่อเรื่อง ฉันไม่ไปไหนทั้งนั้น!”

ขณะกำลังพูด ราชาน้ำแข็งเตะลงมาอีกครั้ง

คราวนี้เป้าหมายของมันคือลู่หงหยู่

เห็นได้ชัดว่ามันเกลียดผู้หญิงที่เอาแส้ฟาดมันทั้งวันคนนี้มาก

“หงหยู่!”

ลู่เฮ่าหรานกับลู่หาวส่งเสียงออกมาด้วยความตกใจ

เหลยเชียนเริ่นกับเหลยเฟิงซานก็ยื่นมือออกมา เพื่อจะผลักหงหยู่ออกไป แต่เหมือนการเคลื่อนไหวของพวกเขายังช้าไป

ในช่วงวิกฤต

เสียงชัดเจนดังขึ้นข้างหูทุกคน

“วิญญาณกะพริบ!”

ทันใดนั้นทุกคนรู้สึกเหมือนมีลมพัดผ่านข้างตัวพวกเขา

จากนั้นอยู่ดีๆ ราชาน้ำแข็งก็ร้องโหยหวนออกมา จากนั้นตัวโงนเงน พลังหายไปจนหมด หงายหลังล้มลงบนพื้น

ปัง!

ร่างกายสูงใหญ่เหมือนภูเขา กระแทกห้องของตระกูลลู่จนพังไปไม่น้อย