บทที่ 2127 ต่างอาศัยความสามารถของตัวเอง

ลู่เฮ่าหรานกับลู่หาวเห็นภาพแบบนี้แล้วหน้าแดงเถือก ตัวสั่นไปหมด ไม่รู้ตื่นเต้นหรือเครียดกันแน่

ก่อนมาพวกเขายังสงสัยฐานะลู่ฝานอยู่นิดหน่อย เพราะพวกเขารู้จักหานเฟิง ขึ้นชื่อเรื่องพูดไปเรื่อย ชอบพูดอะไรเวอร์ๆ

แต่ตอนนี้เห็นสององค์ชายประเทศอู่อานออกมาต้อนรับเอง อีกทั้งยังโค้งคำนับต่ำขนาดนั้น ลู่เฮ่าหรานกับลู่หาวยอมรับแล้วจริงๆ

ครั้งนี้หานเฟิงไม่ได้พูดเวอร์จริงๆ

ตอนนี้ฐานะลู่ฝานในประเทศอู่อาน ทำให้พวกเขาไม่สามารถจินตนาการได้จริงๆ

“เตี้ยนเซี่ยทั้งสองไม่ต้องมีพิธีรีตองอะไรมาก เชิญ”

ลู่ฝานพูดอย่างราบเรียบ

ถ้าเป็นเมื่อก่อน คนต้องเข้าใจว่าคำพูดของเขาอวดดี ไม่เห็นใครอยู่ในสายตาแน่นอน

องค์ชายออกมาต้อนรับด้วยตัวเองแบบนี้ ขุนนางคนไหนจะไม่เคารพนอบน้อมบ้างล่ะ ต้องซาบซึ้งจนร้องห่มร้องไห้สิถึงจะถูก

แต่ลู่ฝานพูดแบบนี้ออกมา คนอื่นกลับรู้สึกว่าสมเหตุสมผลแล้ว

เพราะตอนนี้ฐานะของลู่ฝาน ในสายตาคนที่รู้เหตุการณ์ เหนือกว่าองค์ชายทั้งสองคนมากจริงๆ

แม้แต่เจ้าบ้านตระกูลใหญ่ที่ยืนอยู่ไกลๆ ก็ไม่ได้รู้สึกว่าลู่ฝานทำอะไรไม่เหมาะสม

ถึงขนาดที่ลู่ฝานยอมสนใจองค์ชายทั้งสองคน ถือว่าให้เกียรติตระกูลจักรพรรดิของประเทศอู่อานมากแล้ว

เพราะในใต้หล้านี้ผู้แข็งแกร่งคือเทพ ตอนนี้พละกำลังของลู่ฝาน แม้แต่ผู้แข็งแกร่งอย่างอริยบุคคลน้ำแข็งยังสู้เขาไม่ได้เลย ทั้งประเทศอู่อาน มีใครกล้าไม่เคารพลู่ฝานบ้างล่ะ

ถ้าฉินซางต้าตี้ยังมีชีวิตอยู่ เมื่ออยู่ต่อหน้าลู่ฝานก็ต้องก้มหัวอย่างเกรงใจ

ไม่เคยเห็นมาก่อน ตำแหน่งผู้รักษาเมืองหลักของลู่ฝาน แค่พูดขึ้นมาก็ผ่านเลยเหรอ

ไม่มีใครกล้าคัดค้าน แล้วก็ไม่มีใครกล้าสงสัย

ลู่ฝานรับตำแหน่งผู้รักษาเมืองหลัก ถือว่าทำให้พระราชวังประเทศอู่อานมั่นใจมากขึ้น ความหมายก็คือฉันไม่สนใจอำนาจจักรพรรดิ

ขอแค่สององค์ชายไม่ใช่คนโง่ ต้องบูชาลู่ฝานเหมือนองค์เทพแน่นอน

ถ้าไม่ใช่เพราะตอนนี้สถานการณ์ที่เมืองหลวงไม่ค่อยดี พวกเขาจะระดมคนทั้งหมดมาต้อนรับลู่ฝานจริงๆ

เคารพยังไงก็ไม่ถือว่าทำเกินไป

ลู่ฝานก้าวไปด้านใน สององค์ชายฉินอวิ่นกับฉินฝานเดินตามด้านหลังอย่างนอบน้อม

ประชาชนประเทศอู่อานสองข้างทางเห็นภาพนี้ คนที่ยังเหลือรอดของตระกูลใหญ่ก็เห็นลู่ฝานที่เดินนำอย่างชัดเจน

ถ้าเป็นเมื่อก่อน ตอนนี้คนที่ยืนด้านหน้าสุดควรเป็นฉินซางต้าตี้

หลู่เฉิงเซี่ยงและคนอื่นเดินตามขบวนช้าๆ มองด้านหลังลู่ฝาน หลู่เฉิงเซี่ยงพูดกับหลู่ยินที่อยู่ข้างๆ ว่า “นี่เพิ่งผ่านไปแค่ไม่กี่ปีเอง ตอนนี้มังกรซ่อนลายผงาดขึ้นไปบนฟ้าไกลแล้ว หลู่ยิน ดูเหมือนตอนนั้นเราได้ทำความรู้จักกับบุคคลที่ยอดเยี่ยมสุดๆ ไปเลย”

หลู่ยินพูดด้วยแววตาวูบไหว “ปู่ เราจะเชิญลู่ฝานมาเป็นแขกที่บ้านดีไหม เขาจะมาไหม”