บทที่ 2131 ท้าทายเป่ยเสินด้วยตัวคนเดียว(2)

มุมปากของอริยบุคคลน้ำแข็งกระตุกเล็กน้อย ทว่ากลับไม่สามารถทำอันใดได้

ที่มาที่ไปของชายชราผู้ที่กำลังพูดอยู่กับเธอก็ไม่ธรรมดาเช่นกัน เขาเป็นถึงผู้ปกครองประเทศเยว่อั้นแห่งแดนตะวันออก

ได้ชื่อว่าเป็นมือสังหารที่มีชื่อเสียงที่สุดในแดนตะวันออก เมื่อครั้งเยาว์วัยเคยเป็นถึงผู้แข็งแกร่งสิบอันดับแรกในการแข่งขันของนานาประเทศ

แม้ตอนนี้จะอายุมากแล้ว มือเท้าไม่ได้คล่องแคล่วว่องไวเหมือนแต่ก่อน

ทว่าในเรื่องของประสบการณ์หรือวิทยายุทธล้วนไม่ใช่ระดับความแข็งแกร่งที่ธรรมดา

ห่างจากขุนพลังสุดเหนือฟ้าก็แค่เพียงขั้นเดียวเท่านั้น หากนับรวมทักษะลอบสังหารอันเหนือชั้นของเขาด้วย

ต่อให้เป็นอริยบุคคลน้ำแข็งขุนพลังสุดเหนือฟ้า ก็ยังต้องหวาดกลัวอยู่บ้าง

อริยบุคคลน้ำแข็งเอ่ยขึ้น “เซียนบู๊มือสังหารทมิฬ ฉันไม่ได้ล้มป่วย ฉันแค่อยากให้พวกคุณอยู่เงียบ ๆ สักพัก หากพวกคุณไม่เชื่อคำพูดฉัน แล้วจะรู้สถานการณ์ของประเทศอู่อานได้อย่างไร?”

อริยบุคคลน้ำแข็งตั้งใจเอ่ยออกมาเสียงดัง

ยามนี้ในที่สุดเสียงของคนอื่น ๆ ก็เริ่มเบาลง

อริยบุคคลน้ำแข็งนิ่งไปชั่วครู่ ก่อนจะเอ่ยต่อ “ทุกท่าน ฉันรู้ว่าพวกคุณทุกคนต่างก็ไม่พอใจในฐานะของประเทศตนเอง ถ้าต้องการแสวงหาการพัฒนาประเทศ ต้องการสงครามอันง่ายดายสักสนามเพื่อพิสูจน์คนของตนเองล่ะก็ ฉันขอบอกทุกท่านเลยว่าโอกาสได้มาถึงแล้ว ลู่ฝานผู้ที่พวกคุณกำลังเผชิญหน้าในตอนนี้ เป็นผู้แข็งแกร่งคนหนึ่งที่สามารถเอาชนะฉันได้ หากประเทศอู่อานมีคนเช่นนี้อยู่ ไม่ช้าก็เร็วคงได้ปีนขึ้นมาเหยียบหัวพวกเราแน่นอน ทุกท่านต้องการจะเห็นเหตุการณ์เช่นนี้งั้นเหรอ?”

อริยบุคคลน้ำแข็งยังพูดไม่ทันจบ ชายหนุ่มคนหนึ่งก็เอ่ยขัดด้วยน้ำเสียงที่ดังกว่า “คุณจะพูดเรื่องไร้สาระแบบนี้ออกมาทำไมอีก? พวกเรามาที่นี่ แค่เพราะอยากได้เงินก้อนใหญ่สักก้อนเท่านั้น ประเทศเป่ยเสินของพวกคุณใช้เงินเชิญพวกเรามา พวกเราถึงได้มาช่วย ไม่อย่างนั้นใครจะอยากมาฟังเรื่องไร้สาระของพวกคุณ!”

คำพูดของชายหนุ่มทำให้เกิดเสียงหัวเราะดังก้องไปทั่วห้องโถง

แต่ไม่ต้องสงสัยเลยว่า สิ่งที่เขาเอ่ยมาทั้งหมดล้วนเป็นความจริง

อริยบุคคลน้ำแข็งเองก็มองเห็นจุดนี้ ทั่วทั้งร่างจึงหยุดชะงักไปชั่วขณะ

เธอไม่เคยพูดสักครั้งว่าจะใช้เงินเชิญคนเหล่านี้มา

ดูจากท่าทางกระหายความไม่สงบของคนพวกนี้แล้ว ไม่ต้องพูดถึงเรื่องวิทยายุทธสูงต่ำหรอก เพียงแค่อุปนิสัยของพวกเขา ก็ทำเอาอริยบุคคลน้ำแข็งเข่นเขี้ยวเคี้ยวฟันด้วยความเกลียดชังแล้ว คาดไม่ถึงว่าคนพวกนี้จะไม่เคารพเธอเลยสักนิด!

ฮึ รอให้จบเรื่องนี้ก่อนเถอะ แล้วฉันจะกลับมาจัดการกับพวกคุณอย่างดีเลย!

ในใจของอริยบุคคลน้ำแข็งคิดจะฆ่าคนพวกนี้ไปไม่รู้กี่รอบ

ในเมื่อไม่ใช่เธอที่เป็นคนบอกว่าจะใช้เงินเชิญคนเหล่านี้มา เช่นนั้นก็มีอีกทางที่เป็นไปได้

นั่นก็คือผู้ฝึกชั่วร้ายชุดดำผู้นั้น!

อริยบุคคลน้ำแข็งโกรธจนแทบระเบิด เธอหันหน้าไปมองบริเวณที่ผู้ฝึกชั่วร้ายชุดดำมักจะยืนอยู่

กลับพบว่าผู้ฝึกชั่วร้ายชุดดำหายออกไปตั้งนานแล้ว

อริยบุคคลน้ำแข็งสูดลมหายใจเข้าปอดลึก ๆ หนึ่งที พยายามทำจิตใจให้สงบ ก่อนจะเอ่ยขึ้นกับทุกคนอีกครั้ง “ในเมื่อทุกท่านมาที่นี่เพื่อเงิน เช่นนั้นก็ควรกระตือรือร้นมากกว่านี้หน่อยใช่ไหม รอให้พวกคุณฆ่าลู่ฝานและทำลายประเทศอู่อานได้แล้ว ต้องการของมีค่ามากมายเท่าไร ขอแค่ประเทศเป่ยเสินของเรามี เราล้วนให้พวกคุณได้ทั้งหมด!”

สัญญาปากเปล่าที่อริยบุคคลน้ำแข็งพูดขึ้นมานั้นดีงามไม่น้อย พริบตาเดียวนัยน์ตาของทุกคนก็เป็นประกายขึ้นมาทันที

ไม่ว่าอย่างไร ในแดนตะวันออกประเทศเป่ยเสินก็เป็นประเทศใหญ่ที่มีชื่อเสียงอยู่พอสมควร จะต้องมีของดีอยู่แน่ ๆ ทั้งยังเป็นของดีที่คนจากประเทศเล็ก ๆ เช่นพวกเขาไม่กล้าแม้แต่จะนึกถึงอีกด้วย

เหมือนกับตอนที่ลู่ฝานเคยเดินทางไปประเทศตันเซิ่ง จากนั้นก็ทำของบางอย่างอยู่ในห้าตะกูลใหญ่ พอเขากลับมาก็ยกระดับให้ทั้งตระกูลลู่ได้อย่างรวดเร็ว

นี่ถือเป็นช่องว่างระหว่างประเทศ!

อริยบุคคลน้ำแข็งไม่ได้มีความคิดที่จะมอบของกำนัลให้พวกเขาจริง ๆ ชั่วขณะที่นัยน์ตาเป็นประกาย อริยบุคคลน้ำแข็งได้เตรียมแผนที่จะกำจัดพวกเขาทิ้งหลังเสร็จงานเรียบร้อยแล้ว

คนโง่เขลาเหล่านี้ดูเหมือนจะไม่เห็นประเทศอู่อานและประเทศเป่ยเสินอยู่ในสายตาเลยสักนิด