บทที่ 2145 ยินดีต้อนรับ(2)

สายตาขี้สงสัยอยากรู้อยากเห็นนับไม่ถ้วนมองไปที่ลู่ฝาน เช่นเดียวกัน ลู่ฝานก็มองพวกเขาด้วยความสนอกสนใจ

สิ่งที่ถูกเรียกว่าสถานที่ลี้ภัยแห่งนี้ มองจากข้างนอก เป็นเมืองขนาดเล็กๆ เท่านั้น แต่พอเข้ามาข้างใน ลู่ฝานก็ต้องบอกตามจริงว่า ข้างในนี้มีอะไรบางอย่างซ่อนอยู่จริงๆ

เมื่อมองแวบแรก แสงม่านที่ถูกกั้นไว้ตอนแรกก็หายไปจนหมด เหลือเพียงท้องฟ้าและพื้นดินเหมือนประเทศอู่อาน ที่มีพลังฟ้าดินที่แข็งแกร่งและไหลเวียนเต็มไปด้วยพลัง มีดวงอาทิตย์และดวงจันทร์ มีดวงดาวเปล่งประกายอยู่เต็มท้องฟ้า

เมื่อมองออกไปไกลๆ ผ่านเงาของผู้คนนับพัน ลู่ฝานยังสามารถมองเห็นพลังอันยิ่งใหญ่ของฟ้าดินที่ปลิดปลิวไปตามสายลม โดยไม่รู้ว่าจะล่องลอยไปที่ใด

จากความร้สึกของลู่ฝาน สถานที่ลี้ภัยแห่งนี้ความใหญ่น่าจะพอๆเขตตงหวา

มันอาจจะใหญ่เท่าๆ กับประเทศอู่อานก็เป็นไปได้ เพราะสถานที่แห่งนี้ถูกใช้พลังเปลี่ยนแปลงไปแล้วอย่างเห็นได้ชัดเจน

หากอีกฝ่ายเปลี่ยนสถานที่ลี้ภัยแห่งนี้ เป็นปรมาจารย์ที่เก่งกล้าจริงๆ หากใช้โลกใบเล็กๆ ของตัวเองเป็นพื้นฐานในการสร้างมันขึ้น ไม่แน่อาจจะถึงจุดที่สามารถสร้างโลกจากทรายหนึ่งเม็ด และใบไม้ใบเดียวสามารถห่อหุ้มทั้งจักรวาลได้

ลู่ฝานไม่สามารถคาดเดาได้ว่าสถานที่ลี้ภัยแห่งนี้กว้างใหญ่มากแค่ไหน แต่จากสิ่งที่เขาเห็นคือ มีคนจำนวนมากมายอาศัยอยู่ที่นี่

ลู่ฝานก้าวเดินไปข้างหน้า และเขาได้ยินเสียงของไอ้อ้วนตงดังมาจากข้างหลัง

“จากนี้ทุกอย่างขึ้นอยู่กับตัวนายแล้ว จะไปได้ถึงขั้นไหน ก็ขึ้นอยู่กับนายแล้ว พวกเราช่วยได้เพียงตอนที่มีการตัดสินขั้นสุดท้ายเท่านั้น ดูแลตัวเองด้วย!”

หลังจากพูดจบ ลูฝานก็ไม่เห็นไอ้อ้วนตงและเฟิงเสี่ยวชี่อีกเลย

ทั้งสองหายตัวไปในฝูงชนโดยปริยาย

ภายในหุ้นตุ้น ลู่ฝานรู้สึกได้อย่างชัดเจนว่าปราณชี่ของตัวเองถูกระงับอย่างรุนแรง

แม้แต่การปล่อยปราณชี่ธรรมดาออกมา ก็เป็นเรื่องยากที่จะทำได้ เห็นได้ชัดเลยว่ามันเป็นเรื่องที่เป็นไปไม่ค่อยได้ กับการที่อยากจะตามให้ทันไอ้อ้วนตงที่ปรับตัวเข้ากับหุ้นตุ้นได้มานานหลายปี

ลู่ฝานล้มเลิกความคิดที่อยากจะตามให้ทันไอ้อ้วนตงและคนอื่น ๆ ไหนๆ ก็มาแล้ว ก้าวไปทีละขั้น ได้แค่ไหนเอาแค่นั้น

ผู้คนทั้งสองข้างทาง ต่างก็ซุบซิบนินทาลู่ฝาน

จะเห็นได้ว่า คนเหล่านี้วิทยายุทธไม่ธรรมดา

ลู่ฝานมองไปรอบ ๆ และไม่พบใครเลยที่มีวิทยายุทธระดับที่ต่ำกว่าแดนปราณชีวิต

และรู้สึกได้ว่าทุกคนมีพลังวิญญาณที่แข็งแกร่ง และในร่างกายมีพลังหุ้นตุ้น

ต้องบอกว่า การฝึกฝนในหุ้นตุ้นนั้น ดีกว่าการฝึกฝนข้างนอกมาก

ไม่น่าแปลกใจเลย ที่ผู้มีอำนาจมากที่สุดของโลกในตำนาน ผู้ที่แข็งแกร่ง ล้วนออกมาจากหุ้นตุ้น

และไม่แปลกใจเลย ที่มีผู้คนจำนวนมากนับไม่ถ้วนต้องการเข้าไปในหุ้นตุ้น หากตัดเรื่องอันตรายมากมายในหุ้นตุ้นทิ้ง ที่นี่เป็นสถานที่ที่ดีที่สุดในการฝึกฝน

รอยยิ้มบนใบหน้าของลู่ฝานก็สดใสขึ้นเรื่อย ๆ ดูเหมือนว่าเขาจะมาถูกที่แล้วจริงๆ

และระดับพลังของเขา มันไม่ง่ายเลยที่จะหาสถานที่ที่สามารถทำให้เขารู้สึกเครียดแบบนี้ได้

ลู่ฝานรู้สึกว่าที่นี่ สามารถเพิ่มระดับพลังความแข็งแกร่งของเขาได้เล็กน้อย

“ฉันขอถามหน่อย ฉันอยากเจอผู้อาวุโสของพวกคุณ ฉันควรเดินไปทางไหน”

ลู่ฝานเดินไปถึงกลางสี่แยก และเอ่ยถามเด็กผู้หญิงตัวเล็ก ๆ ที่หน้าตาค่อนข้างจะดูใจดีเป็นมิตร

เด็กผู้หญิงแลบลิ้นใส่ลู่ฝาน แล้วเอ่ยด้วยน้ำเสียงดูถูก “เหอะ สายเลือดจิ่วเซียวเป็นคนโง่ ไม่รู้ทางด้วยซ้ำ แล้วยังจะต้องการพบผู้อาวุโสใหญ่ ฉันไม่บอกหรอก!”

ลู่ฝานอ้าปากค้าง เขาไม่คิดว่าปฏิกิริยาของเด็กหญิงตัวเล็ก ๆ จะเป็นแบบนี้

ดูเหมือนว่า ผู้คนจากสายเลือดเสินหวง ไม่ค่อยต้อนรับกับการมาของเขามากนัก

ลู่ฝานเองก็ลืมไปแล้ว มันนานแค่ไหนแล้ว ที่เขาไม่ได้รับการต้อนรับแบบนี้

หลังจากหัวเราะเสร็จ ลู่ฝานก็ไม่มีทางเลือกนอกจากเดินหน้าต่อ และเปลี่ยนไปถามคนอื่นอีกครั้ง