บทที่ 2174 เงาของผู้ฝึกชั่วร้าย?

เพียงพริบตาเดียว พิษร้ายแผ่ซ่านไปทั่วตัวผู้ฝึกชั่วร้ายคนนี้

ลู่ฝานยังไม่ทันได้ตั้งตัว ผู้ฝึกชั่วร้ายคนนี้จบชีวิตตัวเองทันที

สมแล้วที่เป็นอันดับต้นๆ ของสำนักปีศาจสังหาร โหดกับศัตรู แล้วก็โหดกับตัวเองด้วย เมื่อโจมตีไม่โดน ก็หนีให้ไกล แต่ถ้าหนีไม่ได้ก็ทำได้แค่สละชีพตัวเองเท่านั้น ไม่ทิ้งข้อมูลที่เป็นประโยชน์ให้ลู่ฝานเด็ดขาด

ไม่ใช่แค่คนเป็นหัวหน้า ผู้ฝึกชั่วร้ายคนอื่นก็ทำตามเหมือนกัน

ไม่นาน ผู้ฝึกชั่วร้ายพวกนี้ตายจนเกลี้ยง ไม่มีใครยอมบอกความจริงลู่ฝาน

พวกเขาไม่กลัวลู่ฝานจริงเหรอ นี่มันไม่ใช่เรื่องจริงเลย

แต่พวกเขาตัดสินใจเด็ดขาดแบบนี้ แสดงว่าพวกเขาคิดว่าถ้ามีชีวิตรอด ต้องทรมานกว่าการตายไปแบบนี้แน่ๆ

ลู่ฝานอยากถามแผนการให้ชัดเจน แต่กลับล้มเหลวไม่เป็นท่า

ทุกคนตายหมดแล้ว เขาจะถามอะไรได้อีก

อีกทั้งตั้งแต่ต้นจนจบ ผู้ฝึกชั่วร้ายพวกนี้ไม่ปล่อยออร่าปีศาจออกมาสักนิด

พูดได้เพียงว่าความสามารถของผู้ฝึกชั่วร้ายพวกนี้สูงส่งมากพอ ซ่อนตัวอยู่ในสายเลือดเสินหวงโดยไม่โดนจับได้ ความสามารถสูงมากจริงๆ

ลู่ฝานวางศพผู้ฝึกชั่วร้ายคนนี้ เพิ่งวางลงพื้น ศพก็เน่าอย่างรวดเร็ว

นี่ต้องเป็นเพราะผู้ฝึกชั่วร้ายกินยาตายเมื่อกี้แน่ๆ

พวกเขาปิดปากตัวเอง ทำให้ลู่ฝานทำอะไรไม่ได้เลย

ศพผู้ฝึกชั่วร้ายทั้งสิบคนรอบๆ หายไปจากบนพื้นอย่างรวดเร็ว

ลู่ฝานส่ายหน้ายิ้มแหย “คิดไม่ถึงว่าหลบมาอยู่หุ้นตุ้น ยังหนีผู้ฝึกชั่วร้ายไม่พ้น!”

ลู่ฝานรู้สึกว่าตัวเองควรเล่าเหตุการณ์ตอนนี้ให้ผู้อาวุโสใหญ่ฟังดีไหม

แต่คิดดูอีกที ลู่ฝานสงสัยขึ้นมาอีก ผู้อาวุโสใหญ่อยู่ข้างผู้ฝึกชั่วร้ายมานานแล้วหรือเปล่า

ถ้าเป็นเช่นนั้น เขาไปถามต้องอันตรายมากแน่นอน!

“ปวดหัว! วุ่นวาย!”

ลู่ฝานโดนผู้ฝึกชั่วร้ายที่โผล่มากะทันหันปั่นหัวจนไม่รู้จะทำยังไงดี

เล่นกริชที่ได้จากหัวหน้าคนนั้น ลู่ฝานสัมผัสถึงพลังชั่วร้ายสุดๆ ในกริช

ด้านในคือการผสานกันระหว่างวิถีแห่งเลือด ศพและพิษอย่างสมบูรณ์แบบ คนที่สามารถสร้างอาวุธแบบนี้ออกมาได้ ถ้าอยู่ด้านนอกก็เป็นผู้แข็งแกร่งแล้ว

ลู่ฝานไม่กล้าประมาท รีบศึกษาอาวุธในมืออย่างละเอียด

โชคดีที่เมื่อกี้กริชเล่มนี้ไม่แทงโดนเขา ไม่งั้นพลังที่อยู่บนกริช อาจสร้างความวุ่นวายยิ่งใหญ่ให้เขาก็ได้

ลู่ฝานกำลังจะเก็บกริชนี้ไว้ ขณะนั้นมีเสียงเท้าดังขึ้นในป่าอีกครั้ง

ตอนตะวันตกดิน ที่นี่ยังไม่คึกคักขนาดนี้เลย

ทำไมดึกดื่นขนาดนี้ คนพวกนี้ถึงพากันมาเรื่อยๆ เลย!

ลู่ฝานแอบพูดว่า “แย่แล้ว!”

มองศพเต็มพื้น แล้วมองกริชในมือเขา

ถ้าคนอื่นเห็นเขาในสภาพนี้ เขาต้องซวยแน่ๆ

เมื่อคิดได้เช่นนี้ ลู่ฝานรีบหันหลังเดินไปทันที

ตัวกลายเป็นลำแสงลอยไปบนฟ้า

ในเวลาเดียวกับตอนที่เขาออกไป บนเขาปี้เซียว

พวกศิษย์สายเลือดเสินหวง มาถึงตรงจุดที่ลู่ฝานอยู่เมื่อกี้ เจอศพบนพื้นทันที!

“อ๊าก!”