บทที่ 2215 ชิงกระบี่(6)

สีหน้าของใบหน้ากลมบนกระบี่ ไม่สู้ดีเป็นอย่างมาก

ถ้ามันเป็นคน ตอนนี้คงจะกัดฟันด้วยความโมโห

แต่มันไม่ได้เถียงลู่ฝาน แสดงว่าลู่ฝานน่าจะพูดถูก

แต่ผู้อาวุโสด้านนอกช็อกไปแล้ว

โดยเฉพาะผู้อาวุโสสาม พูดด้วยสีหน้าตกตะลึงว่า “อะไรนะ เครื่องรางเหรอ”

ผู้อาวุโสสี่ ผู้อาวุโสหกและคนอื่นก็ไม่เข้าใจเหมือนกัน

ผู้อาวุโสสี่ชี้ภายในสุสานกระบี่แล้วพูดว่า

“ผู้อาวุโสรอง ลู่ฝานกำลังล้อเล่นอะไรกัน นี่มันกระบี่ของเทพบู๊เสินเซียวชัดๆ!”

ผู้อาวุโสรองถอนหายใจ ส่ายหน้าแล้วพูดว่า

“สมแล้วที่ลู่ฝานมีฉายาว่าคนที่ฝึกทั้งบู๊และชี่ เขาจับได้แล้ว ใช่ กระบี่เล่มนี้คือเครื่องราง มันเป็นแค่หนึ่งในของสะสมของเทพบู๊เสินเซียวเท่านั้น เทพบู๊เสินเซียวแค่เอาออกมาเล่น”

ประโยคเพียงไม่กี่ประโยค ทำให้ผู้อาวุโสทุกคนอ้าปากค้าง

แค่ของสะสมชิ้นหนึ่งเหรอ

แค่ของสะสมธรรมดาๆ ทำให้ผู้อาวุโสอย่างพวกเขาหวาดกลัวได้

พวกเขาไม่อยากเชื่อเลยจริงๆ

ผู้อาวุโสรองสีหน้าสับสน ถึงเขารู้เรื่องนี้แต่ก็ไม่อยากพูด

เพราะของเพียงชิ้นเดียว สามารถแสดงให้เห็นถึงความแข็งแกร่งของเทพบู๊เสินเซียวแบบอ้อมๆ ส่วนใหญ่ในสายเลือดเสินหวงรู้ว่าเทพบู๊เสินเซียว เป็นเจ้าสำนักจิ่วเซียวในตอนนั้น สุดท้ายยังทำให้สำนักจิ่วเซียวอันยิ่งใหญ่พังพินาศด้วย

แต่มีน้อยคนที่จำได้ว่าเทพบู๊เสินเซียวนำพาคนในใต้หล้า เอาชนะผู้ฝึกชั่วร้ายที่ยโสโอหังได้ เป็นฮีโร่ที่กวาดล้างยุคมืดจนหมดสิ้น

เขาท้าทายทั้งใต้หล้าด้วยตัวคนเดียวได้ ผู้แข็งแกร่งชั้นยอดที่ต่อสู้จนผู้ฝึกชั่วร้ายหนีหัวซุกหัวซุน

ความสามารถน่าทึ่ง กวาดล้างทุกอย่าง ว่ากันว่าขาดอีกแค่ก้าวเดียว เขาจะทะลุระดับเทพบู๊สุดแข็งแกร่งระดับสูงสุดแล้ว

เขาทำให้สำนักจิ่วเซียวผงาดขึ้นมา นำสำนักจิ่วเซียวที่ถือว่าเป็นกำลังอันดับหนึ่งในตอนนั้น โดดเด่นท่ามกลางความขัดแย้งของอำนาจใหญ่ต่างๆ รวมถึงการเข่นฆ่าของผู้ฝึกชั่วร้าย กลายเป็นสำนักอันดับหนึ่งในใต้หล้า

นอกสำนักจิ่วเซียวไม่มีสำนักใหญ่อีก นี่คือความจริงในตอนนั้น ถ้าตอนนั้นไม่มีเทพบู๊เสินเซียว ไม่แน่สำนักจิ่วเซียวอาจโดนผู้ฝึกชั่วร้ายทำลายเหมือนอำนาจอื่นแล้วก็ได้

แต่คนสายเลือดเสินหวงกลับไม่จดจำความดีความชอบและผลการต่อสู้อันมีชื่อเสียงพวกนี้

พวกเขาจำได้แค่ว่าสำนักจิ่วเซียวอันยิ่งใหญ่ สูญเสียหินแหล่งกำเนิดซึ่งเป็นรากฐานของสำนักไป เพราะความผิดพลาดเดียวของเทพบู๊เสินเซียว อีกทั้งทำให้สำนักจิ่วเซียวที่สามัคคีกลมเกลียวกันมาตลอดต้องแยกเป็นเสินหวงกับจิ่วเซียวสองฝ่าย

ผู้อาวุโสรองทอดถอนใจไม่หยุด มีหรือที่เขาจะไม่รู้ว่าความคิดพวกนี้ เป็นความคิดที่ใจแคบและเห็นแก่ตัวมาก แต่นี่เป็นหนึ่งในเหตุผลที่สายเลือดเสินหวงยังเย่อหยิ่งจนถึงทุกวันนี้

เขาพูดละเอียดไม่ได้ แล้วก็พูดให้ทุกคนรู้ไม่ได้ว่าตอนนั้นเทพบู๊เสินเซียวแข็งแกร่งและโอหังขนาดไหน แข็งแกร่งจนคนในที่นี้ไม่สามารถจินตนาการได้

สิ่งที่ลู่ฝานแสดงให้สายเลือดเสินหวงได้เห็นในช่วงนี้ เปลี่ยนความคิดที่สายเลือดเสินหวงมีต่อสายเลือดจิ่วเซียวไปหมดแล้ว ถ้าบอกความจริงตอนนั้นออกมา รวมถึงบอกว่าเทพบู๊เสินเซียวแข็งแกร่งขนาดไหน คนสายเลือดเสินหวงจำนวนไม่น้อยคงเริ่มสงสัยในชีวิตตัวเอง

สงสัยและลดคุณค่าผู้แข็งแกร่งชั้นยอดที่เคยนำสำนักจิ่วเซียวสู่ความรุ่งเรือง ถ้าพวกเขารู้ความจริง น่าจะอับอายจนฆ่าตัวตายทันที