บทที่ 233

ดวงตาสองข้างของหานเฟิงกลายเป็นสีทอง มีเสียงมังกรคำรามดังขึ้นรอบๆ

ศิษย์พี่หานเฟิงปล่อยพลังปราณออกมา ก่อตัวเป็นรูปร่างมังกรสีทองห้าเล็บด้านหลังเขา

แม้มังกรทองจะเบาบาง ดูเลือนรางมาก แต่พลานุภาพของมังกรไม่ธรรมดาเลย

"วิชาฝึกร่างหยางแท้!"

ลู่ฝานนึกออกแล้ว ตอนเขาอยู่ในหอคอยฝึกฝน เขาช่วยศิษย์พี่หานเฟิงเอาเคล็ดวิชาบู๊ระดับทิพย์ขั้นสูงมาหนึ่งเล่ม ตอนนี้ศิษย์พี่หานเฟิงคงใช้เคล็ดวิชาบู๊เล่มนั้นสินะ

ไม่พูดก็ไม่ได้ ดูเหมือนเก่งกาจมากเลย

"ปราณมังกรคุ้มกันกาย!"

หานเฟิงแผดเสียงออกมาเบาๆ ฮวาหยู่รู้สึกว่าโดนพลังแข็งแกร่งดันเขาออกไป

เซถอยหลังไปสามก้าว สีหน้าฮวาหยู่เปลี่ยนไปทันที

ให้ตายเถอะ พลังปราณของไอ้หมอนี่ ไม่ด้อยไปกว่าเขาเลย!

หานเฟิงปล่อยพลังปราณบนตัวออกมา พุ่งไปถึงแดนปราณในขั้นสูงสุด

ลู่ฝานยิ้มบางๆ แค่เวลาไม่กี่เดือนเท่านั้น ศิษย์พี่หานเฟิงก้าวหน้าขึ้นมาก!

ศิษย์พี่ใหญ่พูดอยู่ข้างๆ "ผลของการฝึกพิเศษออกมาแล้ว แม้หานเฟิงขี้เกียจไปหน่อย แต่ผลนับว่าไม่เลว"

ฉู่เทียนพูดต่อ "อืม ต่อไปต้องเพิ่มความแข็งแกร่งในการฝึกฝนให้เขาเยอะขึ้น ศักยภาพของเขาไม่น้อยเลย"

อาจารย์เต้ากวงที่อยู่ข้างๆ พยักหน้าเบาๆ ทั้งสามคนหัวเราะพร้อมกัน

ถ้าหานเฟิงรู้ว่าสิ่งที่ตัวเองแสดงออกมาเมื่อครู่ ทำให้ตัวเองได้รับการฝึกพิเศษต่อไป ไม่รู้เขาจะหัวเราะหรือร้องไห้

แต่ตอนนี้หานเฟิงกำลังอยู่ในความตื่นเต้น

เขาพลิกฝ่ามือ กระบี่ฟ้าครามลอยขึ้นมา หมุนวนอยู่บนหัวเขา

กระบวนท่านี้คือการใช้ปราณลงบนกระบี่ ทำให้เห็นระดับความสามารถของเขา

สีหน้าอาจารย์ซิงยวนเปลี่ยนไป อย่าบอกนะว่าคือกระบวนท่านั้น

เป็นไปไม่ได้ ศิษย์คณะหนึ่งเดียวฝึกกระบวนท่านั้นสำเร็จเหรอ นั่นเป็นเคล็ดวิชาบู๊ระดับดินเชียวนะ!

"ชิงสวรรค์ ทำลายผืนดิน ฟันเทพมาร!"