บทที่ 246

คณะนานา คู่ต่อสู้ตาแรกที่คณะหนึ่งเดียวจะท้าประลอง ในการต่อสู้จัดอันดับของสถาบัน! สำหรับชัยชนะ หลังจากยกระดับ พวกลู่ฝานมีความมั่นใจเต็มเปี่ยม

เจอความเย้ยหยันและความมั่นใจเต็มเปี่ยมของหานเฟิง เฉียนเฟิงศิษย์คณะนานา ออกมาเป็นคนแรก

เพราะชื่อทั้งสองคนคล้ายกัน จึงเห็นอีกฝ่ายขวางหูขวางตาเป็นพิเศษ

เพิ่งเริ่ม หานเฟิงโจมตีเฉียนเฟิงที่โจมตีเขาก่อน จนเฉียนเฟิงกระเด็นออกไป

เสียงฮือฮาดังไปทั่ว ศิษย์คณะนานาทุกคน มองเฉียนเฟิงกระเด็นไปไกลจนตาค้าง

แม้พละกำลังห่างกัน แต่ไม่น่าจะมากขนาดนี้หรอกมั้ง

ขนาดสีหน้าอาจารย์เสวียนคง ก็ไม่สู้ดีเป็นอย่างมาก เฉียนเฟิงไม่เพียงแต่ทำให้คนคณะนานาขายหน้า อีกทั้งยังตบหน้าเขาอีกด้วย

หานเฟิงยืนเอามือเท้าเอวบนหอคอย หัวเราะออกมาเสียงดัง

จู่ๆ หานเฟิงหันไปมองลู่ฝานกับฉู่สิง แล้วตะโกนว่า "ศิษย์น้องลู่ฝาน ศิษย์พี่ฉู่สิง ให้ผมสู้รอบสองด้วยดีกว่า ผมรู้สึกยังสู้ได้อีกสิบคน"

ฉู่สิงกับลู่ฝานมองหน้ากัน แววตาทั้งสองคนดูจนปัญญา

ลู่ฝานถามเบาๆ ว่า "คนหนึ่งสามารถสู้ได้หลายรอบเหรอ"

ฉู่สิงพูดว่า "ได้อยู่แล้ว ไม่งั้นนายคิดว่าคณะหนึ่งเดียวของเราจะเข้าร่วมยังไงล่ะ"

ลู่ฝานเงยหน้าพูดกับหานเฟิง "ศิษย์พี่หานเฟิง จะสู้กี่รอบก็ได้ แต่อย่าแพ้ก็พอ"

หานเฟิงหัวเราะอย่างได้ใจ ส่ายหัวพูดว่า "ตลก ฉันจะแพ้เหรอ"

เสียงเขาไม่เบาเลย นักเรียนคณะนานาได้ยินอย่างชัดเจน

อี้ไป๋กระบี่นักปราชญ์และคนอื่น โมโหจนหน้าแดง

อาจารย์เสวียนคงทนไม่ไหว พูดอย่างเย็นชาว่า "ถ้าพวกนายสู้อีกฝ่ายไม่ได้สักคน หลังการต่อสู้จัดอันดับของสถาบัน เตรียมไปเขาหมั่งซานได้เลย"

สุ่ยอู๋ฉิง อี้ไป๋และคนอื่นหน้าซีดทันที

การเป็นนักเรียนยอดฝีมือของคณะนานา พวกเขารู้ดีว่าเขาหมั่งซานคืออะไร

นั่นเป็นสถานที่ลงโทษของคณะนานา เต็มไปด้วยสัตว์อสูรและสิ่งมีพิษ

ว่ากันว่านักเรียนที่ไปเขาหมั่งซาน ไม่ตายก็บาดเจ็บ แม้รอดกลับมาก็แผลเป็นเต็มตัว เมื่อพูดถึงเขาหมั่งซานถึงกับสะดุ้งโหยง

นักเรียนคณะนานา เคยชินกับการอยู่อย่างสุขสบาย กินดีอยู่ดี พวกเขาไม่มีใครอยากไปเขาหมั่งซาน

เดิมทีสุ่ยอู๋ฉิงจะสู้รอบสอง แต่ตอนนี้เขาไม่กล้าออกไปแล้ว