บทที่ 253

เงาสองเงาร่วมมือกัน ไม่มีร่องรอยการลงมือ ไม่มีสัญญาณบอกล่วงหน้า การโจมตีอันเฉียบคมพุ่งมาทันที

ลู่ฝานสะบัดกระบี่หนัก โจมตีกระบี่ยาวจากปราณจนแหลกสลาย แต่การโจมตีแบบนี้ไร้ประโยชน์ ต่อมามีกระบี่ยาวปรากฏในมือพวกเขาอีก

"กระบวนท่าไม่เลว น่าสนใจมาก!"

อาจารย์อี้ชิงหัวเราะอย่างมีความสุข อาจารย์เต้ากวงรู้ว่าอาจารย์อี้ชิงกำลังหัวเราะอะไร ความคิดสร้างสรรค์ของกระบวนท่านี้ไม่เลวเลย

ไม่รู้หยุนอานคิดเอง หรืออาจารย์เสวียนคงที่อยู่ด้านหลังเป็นคนคิด

"แต่กระบวนท่านี้ มีข้อบกพร่องใหญ่มาก"

อาจารย์อี้ชิงพูดออกมา

อาจารย์เต้ากวงหัวเราะแล้วพยักหน้า "กระบวนท่านี้ ข่มขวัญลู่ฝานไม่ได้เลย หยุนอานคิดแผนพลาดแล้ว"

ไม่มีใครได้ยินการพูดคุยของทั้งสองคน

ลู่ฝานที่อยู่บนหอคอยก็หัวเราะออกมา

ที่แท้เป็นอย่างนี้นี่เอง เขารู้แล้วว่าเงาสองเงานี้คืออะไร

ลู่ฝานกวาดตามองเงาทั้งสองเงา จากนั้นหรี่ตาลง เขาเห็นเส้นไหมบางๆ สีใสด้านหลังเงาทั้งสอง เชื่อมต่อกับหยุนอาน

พลังที่เหมือนพลังวิญญาณ อยู่ในพลังปราณประหลาด

แม้เป็นพลังปราณประหลาดเหมือนกัน แต่พลังวิญญาณแข็งแกร่งกว่าพลังนี้เยอะมาก

มีปราณกระบี่นับไม่ถ้วนฟันไปทางลู่ฝานจากเงาสองเงา

ลู่ฝานยืนนิ่งที่เดิม ปราณชี่ในตัวผ่านมุกเทพในตันเถียน กลายเป็นพลังวิญญาณ

"ย๊าก!"

แผดเสียงออกมา คลื่นเสียงกระเพื่อมออกไป

ทันใดนั้น เงาสองเงาหายไป เส้นไหมสีใสที่เชื่อมอยู่หลังพวกเขา โดนสะเทือนจนขาด และทำให้หยุนอานกระอักเลือดออกมา จากนั้นหงายหลังล้มลงบนพื้น

สีหน้าตกตะลึง หยุนอานมีสีหน้าไม่อยากเชื่อ

ทำลายกระบวนท่าของเขาง่ายดายขนาดนี้เชียวเหรอ

หยุนอานรู้สึกเหมือนตัวเองเจอผี