บทที่ 257

ครั้งนี้ลู่ฝานรู้แล้วว่าพลังโจมตีของตัวเอง แข็งแกร่งขนาดไหน

เสื้อปราณที่ปกคลุมตัวเอาไว้โดนโจมตีจนสั่น

"กระบวนท่าที่หนึ่ง!"

ศิษย์พี่ใหญ่พูดอย่างสุขุม

ลู่ฝานตาเป็นประกาย เขาเพิ่งเคยเจอเคล็ดวิชาบู๊ประหลาดแบบนี้เป็นครั้งแรก

ลู่ฝานดึงกระบี่หนักของตัวเองออกมา แล้วพูดว่า "ศิษย์พี่ใหญ่ ระวังไว้ให้ดี"

ศิษย์พี่ใหญ่หัวเราะ มีแสงบางๆ สว่างขึ้นรอบตัว

ไม่ใช่เสื้อปราณ ไม่ใช่พลังปราณ แต่เป็นพลังฟ้าดินที่ดูแตกต่าง ลู่ฝานสัมผัสได้ว่าพลังฟ้าดินรอบตัวศิษย์พี่ใหญ่ เริ่มเคลื่อนไหวอย่างประหลาด ออร่าลึกลับโถมเข้ามา ในเวลาเดียวกันรู้สึกเหมือนบนตัวศิษย์พี่ใหญ่ มีพลังวิญญาณที่แปลกประหลาด

ลู่ฝานเดินเข้ามาฟาดกระบี่ลงไป

"ฆ่า!"

เป็นกระบี่ฆ่าพิชิตฟ้าเหมือนเดิม แต่ครั้งนี้ลู่ฝานไม่ได้ ปล่อยตัวอักษรคำว่าฆ่า 5 ตัว ภายในกระบี่เดียว สะบัดคำว่าฆ่าออกมาเพียงตัวเดียวเท่านั้น

แต่อาจารย์อี้ชิงกับอาจารย์เต้ากวง ยังตกใจเล็กน้อย

เพราะคำว่าฆ่าที่ลู่ฝานสะบัดออกมา มีพลังสะเทือนขวัญ ไม่ใช่ตัวอักษรคำว่าฆ่า 5 ตัวก่อนหน้านี้ แต่เป็นคำว่าฆ่าตัวที่ 6

พวกเขาคิดไม่ถึงว่า ตอนลู่ฝานสู้กับหยุนอาน เขายังออมมือไว้

ตัวอักษรคำว่าฆ่า โจมตีลงบนตัวศิษย์พี่ใหญ่

พื้นใต้เท้าศิษย์พี่ใหญ่เป็นรอยร้าว ลวดลายคำว่าฆ่าปรากฏออกมา

ศิษย์พี่ใหญ่สีหน้าเปลี่ยนไปเล็กน้อย ผิวหนังท้องเริ่มบิดไปมา

"พลังแข็งแกร่งมาก"