บทที่ 269

สีหน้าของซิงยวนกับจ้าวซวี่อึมครึมทันที

สถานการณ์ไม่ควรเป็นแบบนี้! จู่ๆ เรื่องก็เริ่มผิดปกติขึ้นมา

เดิมทีซิงยวนแน่ใจว่าในสถาบันสอนวิชาบู๊ เหลือจ้าวซวี่เป็นผู้ฝึกชี่คนเดียว นอกจากเขาแล้ว ไม่มีใครปลุกภูติอาวุธได้อีก แต่จากพละกำลังของจ้าวซวี่ ไม่น่าปลุกภูติอาวุธออกมาได้ แต่ตอนนี้ดวงแสงที่ออกมาจากหม้อสือฟาง ถ้าไม่ใช่ภูติอาวุธแล้วจะเป็นอะไรได้อีก

ซิงยวนจ้องจ้าวซวี่อย่างโหดเหี้ยม จ้าวซวี่ก็ทำอะไรไม่ถูก

ลู่ฝานสีหน้าอึมครึม พูดในใจว่า "เจดีย์เสวียนเก้ามังกร ใช่แกหรือเปล่า ให้ตายเถอะ น้ำเสียงโทนนี้ เป็นแกแน่นอน แกจะทำอะไร"

เจดีย์เสวียนเก้ามังกรหัวเราะประหลาดขึ้นมา

"เจ้านายผู้ยิ่งใหญ่เดาถูกแล้ว เป็นฉันเอง หม้อสือฟางอ่อนแอมาก มันยังไม่มีความสามารถพูดออกมาได้ ตอนนี้ฉันพูดแทนมัน วางใจเถอะ เราทั้งสองมีความสัมพันธ์ที่ดี มันไม่ถือสาเอาความฉันหรอก"

ลู่ฝานกลอกตามองบน โอเค ตอนนี้คงทำได้เพียงปล่อยเจดีย์เสวียนเก้ามังกรทำตามใจชอบ

เพราะเจดีย์เสวียนเก้ามังกรยอมรับเขาเป็นเจ้านายแล้ว ต้องไม่ทำเรื่องที่ไม่ดีต่อเขาแน่นอน ลู่ฝานจึงปล่อยมันไป

ท่านผอ.ก็ตกใจ

เป็นภูติอาวุธจริงเหรอ เหลือเชื่อ ผู้ฝึกชี่ธรรมดาๆ จะสื่อสารกับภูติอาวุธได้เหรอ

แต่ท่านผอ.เก็บงำแววตาเอาไว้อย่างรวดเร็ว ทำเหมือนไม่รู้อะไร "อืม แกคือภูติอาวุธของหม้อสือฟาง แกบอกฉันได้ไหม ใครเป็นคนฆ่าอาจารย์ของจ้าวซวี่ รวมถึงศิษย์พี่ศิษย์น้องของเขาด้วย"

"หม้อสือฟาง" พูดเสียงดังว่า "นายพูดถึงพวกไร้สติ ที่ไม่เข้าใจแม้กระทั่งค่ายกลพวกนั้นเหรอ ตาเฒ่าพร้อมกับลูกศิษย์ห้าคนใช่ไหม"

เมื่อได้ยิน หานเฟิงหัวเราะออกมา