บทที่ 272

ลู่ฝานมองเรือลำเล็ก แล้วมองผิวน้ำอันนิ่งสงบ สัมผัสได้ว่าพลังฟ้าดินรอบๆ ไม่มีการเปลี่ยนแปลงอะไร จึงพยักหน้าพูดว่า "ได้ครับ"

ท่านผอ.ยิ้มบางๆ รอยยิ้มอบอุ่นเป็นอย่างมาก

"งั้นก็ดี งั้นนายไปตอนนี้ ฉันจะรอนายบนเรือ"

พูดจบ ตัวของท่านผอ.หายไป ทันใดนั้นลู่ฝานเห็นบนเรือกลางทะเลสาบ มีเงาคนอยู่หนึ่งคน

ลู่ฝานกระทืบเท้าลงบนพื้น เด้งตัวขึ้นไป

เหมือนลูกธนูออกจากคันธนู ลู่ฝานพุ่งไปยังเรือลำเล็ก

แต่ขณะที่ลู่ฝานกำลังพุ่งไป พลังฟ้าดินรอบๆ เกิดการเปลี่ยนแปลง ลู่ฝานเห็นผิวน้ำด้านล่าง เกิดการหมุนวน

ตัวของเขาตกลงไปในน้ำโดยอัตโนมัติ เขาไม่ได้ทันได้ดิ้น ภาพตรงหน้าเปลี่ยนไปทันที

เมื่อเพ่งมองดีๆ ไม่รู้ตัวเองกลับมาอยู่บนฝั่งตั้งแต่ตอนไหน

ทะเลสาบยังเป็นทะเลสาบเดิม เรือลำเล็กยังคงลอยอยู่กลางทะเลสาบ

ท่านผอ.หันหลังให้ลู่ฝาน ไม่รู้กำลังมองอะไรอยู่ ลู่ฝานมองชุดคลุมบู๊มังกรดำของตัวเอง ไม่เปื้อนน้ำ เมื่อลองลูบผม ผมก็ยังแห้งอยู่

นี่มันแปลกไปหน่อย ชุดคลุมบู๊มังกรดำกันน้ำยังพอเข้าใจได้ แต่ผมของเขา ไม่สามารถกันน้ำได้ ไม่มีเหตุผลที่มันจะไม่เปียก

ทะเลสาบนี้แปลกประหลาด!

ลู่ฝานหรี่ตาลง มองรอบๆ อย่างละเอียด

ลู่ฝานแอบเคลื่อนไหวพลังชี่ กระตุ้นพลังฟ้าดินรอบๆ

แต่ทุกอย่างปกติมาก ไม่มีอะไรผิดแปลกไปเลย

ใช่ค่ายกลหรือเปล่า

ลู่ฝานเรียกเจดีย์เสวียนเก้ามังกรในใจ