บทที่ 286

บนเวที ฉู่สิงยังสัมผัสความอันตรายที่ใกล้เข้ามาไม่ได้ เขารอให้หมิงจูใช้กระบวนท่าออกมาก่อน

ให้นักเรียนหญิงลงมือก่อน นี่เป็นมารยาทและการอบรมที่ดี เขาไม่อยากเสียมารยาท

แต่ฉู่สิงไม่รู้ว่า วันนี้เขาต้องแลกอย่างแสนสาหัส เพราะคำว่ามารยาท

เมื่อพลังปราณพลังสุดท้าย ปล่อยออกมาจากตัวหมิงจู เหมือนดวงดาวหยุดอยู่รอบๆ หมิงจูมีรอยยิ้มสดใสบนใบหน้า

รอยยิ้มเดียวสามารถทำให้ใจหวั่นไหว รอยยิ้มเดียวสามารถล่มเมืองได้

รอยยิ้มของหมิงจูทำให้ฉู่สิงชะงักอยู่ที่เดิม

จากนั้นหมิงจูลงมือทันที!

ฝ่ามือแตะลงบนอากาศเบาๆ แสงนับไม่ถ้วนปรากฏขึ้นมาทันที

เหมือนท้องฟ้ายามค่ำคืน ดวงดาวมากมายส่องประกาย ทำให้ฉู่สิงอกสั่นขวัญแขวน

"ดาวเต็มฟ้า!"

หมิงจูพูดออกมาเบาๆ เสียงอันอ่อนโยน เหมือนกำลังครางเบาๆ อยู่ใต้ท้องฟ้ายามค่ำคืน

ฉู่สิงโดนโจมตีจากทุกด้าน เหมือนพลังอันน่ากลัว แทงทะลุเสื้อปราณของเขาในพริบตา

"วิชากระบี่มังกรดำ!"

ช่วงเวลาคับขัน ฉู่สิงใช้วิชากระบี่ของตัวเองออกมา

ปราณกระบี่กระจายออกมา ปะทะกับแสงที่พุ่งเข้ามาไม่หยุด

ฉู่สิงถอยหลังอย่างต่อเนื่อง เหงื่อไหลลงจากหน้าผาก ทันใดนั้นโดนแสงหนึ่งโจมตี จนเกือบโดนทำร้าย

เขาคิดไม่ถึงว่า ศิษย์พี่หมิงจูที่อ่อนช้อยดั่งน้ำ งดงามโดดเด่น จะลงมือโหดเหี้ยมแบบนี้

ฉู่สิงกัดฟัน ยกกระบี่ขึ้นมาขวางไว้ด้านหน้า แล้วตวัดกระบี่ออกไป

"ค่ายกลกระบี่!"

ค่ายกลหยินหยางปากว้าใต้เท้า แผ่ขยายออกไปเป็นสิบเท่า

กระบี่ยาวที่เกิดจากพลังปราณดูสมจริง ปรากฏอยู่ข้างหน้าหมิงจู

ตอนนี้ฉู่สิงกะจะพังพินาศไปทั้งคู่

หมิงจูสะบัดมืออีกครั้ง มีสร้อยข้อมือสีเงินปรากฏขึ้นที่มือขวา มีกาแล็กซี่สลักไว้ด้านบน

นี่คือสร้อยข้อมือเศษดาวอาวุธของหมิงจู