บทที่ 319

จางเยว่หานแอบกัดฟัน กำไข่มุกในมือแน่น เล็บแทบจะจิกเข้าไปในไข่มุก

"ออกมาสิราชาปีก"

จางเยว่หานใส่พลังปราณของตัวเองเข้าไปในไข่มุก พลังปราณอันแข็งแกร่ง อยู่ในแดนปราณนอกชั้นสาม

ความเร็วการฝึกฝนน่ากลัวแบบนี้ ไม่ได้ต่างจากลู่ฝานมากนัก แค่ในพลังปราณของเธอ มีออร่ามืดมนอยู่เล็กน้อย

ไข่มุกสีใส ตอนนี้กลายเป็นแสงหม่นหมอง

จากนั้นมีร่างของวิญญาณออกมาจากไข่มุกเหมือนหมอกควัน

"จางเยว่หาน เธอต้องรู้ว่าเรียกฉันออกมา เธอต้องจ่ายอย่างมหาศาล เรียกฉันมาครั้งนี้มีเรื่องอะไร"

แววตาทั้งสองข้างของจางเยว่หานหม่นหมอง พูดด้วยสีหน้าเย็นชาว่า "ฉันจะให้แกช่วยฉันฆ่าคน นั่นก็คือเขา!"

จางเยว่หานชี้ไปยังลู่ฝานที่อยู่ไกลๆ

วิญญาณหัวเราะด้วยเสียงแสบแก้วหู "ฆ่าคนเหรอ ง่ายขนาดนี้ เธอต้องรู้ว่าเรียกฉันมาครั้งนี้ เธอจะเสียเลือดสารจำเป็นไปหนึ่งปี และช่วงชิงความงามของเธอไปอีกหนึ่งปี"

สีหน้าจางเยว่หานไม่สู้ดีเล็กน้อย เลือดสารจำเป็นหนึ่งปียังไม่เท่าไร นี่เป็นสิ่งที่สามารถใช้สมุนไพรหรือยาทดแทนได้

แต่ความงามหนึ่งปี ทำให้จางเยว่หานเจ็บปวด ผู้หญิงถึงเป็นนักบู๊ จะงดงามเหมือนดอกไม้สักกี่ปี ไม่รู้ว่าตอนมีชีวิตอยู่ วิญญาณที่ชื่อราชาปีกเป็นสิ่งใด ถึงมีความสามารถในการช่วงชิงความงาม

แต่ตอนนี้จางเยว่หานไม่มีเวลามาสนใจอะไรมาก อย่าว่าแต่ความงามหนึ่งปีเลย เป็นสิบปีเธอก็ยอม

"รีบเอาไป ฉันต้องการให้เขาตาย!"

จางเยว่หานตวาดออกมา ทันใดนั้น พลังสีใสพาดผ่านหน้าจางเยว่หานไป เข้าไปในวิญญาณ

เห็นใบหน้าของวิญญาณอย่างเลือนราง

จางเยว่หานแก่ขึ้นหนึ่งปีทันที ไม่ว่าจะเป็นร่างกายหรือใบหน้า ดูหย่อนคล้อย