บทที่ 336

"เธอมาได้ยังไง"

ลู่ฝานพูดอย่างสงสัย แต่ก็ลุกขึ้นยืน

เจ้าดำเห่าอย่างตื่นเต้น วิ่งเข้าไปหาหลิงเหยาทันที

อาจารย์อี้ชิงลุกขึ้น ยิ้มบางๆ ให้หลิงเหยาที่เดินเข้ามา จากนั้นเดินกลับไปที่ห้องของตัวเอง

อาจารย์เต้ากวงมองหลิงเหยาแล้วพูดว่า "หลิงเหยาใช่ไหม นั่งตามสบายเลย พวกเรามีธุระ ให้ลู่ฝานพาเธอดูรอบๆ ล่ะกัน อืม เอาแบบนี้แหละ อู๋เหวย นายรีบกินให้เสร็จสิ"

ศิษย์พี่ใหญ่ไม่พูดพร่ำทำเพลง กินของบนโต๊ะจนหมด

จากนั้นลูบท้องตัวเอง หัวเราะแล้วเดินออกไป

หลิงเหยายืนหน้าประตูคณะหนึ่งเดียวอย่างเก้ๆ กังๆ เจ้าดำใช้หัวตัวเองถูกับขาหลิงเหยา แล้วแลบลิ้นออกมา

ลู่ฝานสงสัยว่าเจ้าดำมีสายเลือดเผ่ามังกรจริงเหรอ สภาพแบบนี้ ถึงต่อไปเป็นมังกร คงเป็นมังกรที่เหมือนสุนัขตัวหนึ่ง

ลู่ฝานเดินเข้ามา มองหลิงเหยาแล้วพูดว่า "หลิงเหยา เธอมาได้ยังไง"

หลิงเหยาพูดว่า "ฉันกังวลเรื่องนายนิดหน่อย ตอนนี้ข่าวลือเรื่องนายข้างนอกไม่ดีเอามากๆ"

ลู่ฝานยิ้มแล้วพูดว่า "เธอเชื่อข่าวลือข้างนอกเหรอ"

หลิงเหยาส่ายหน้า "ไม่เชื่อ ศิษย์พี่หลายคนให้ฉันระวัง แต่ฉันบอกพวกเขาว่านายไม่ใช่คนแบบนั้นแน่นอน เพราะฉันมองดวงตานายออกชัดเจน"

ลู่ฝานพูดอย่างไม่เข้าใจ "มองดวงตาฉันออกชัดเจนเหรอ"

หลิงเหยายิ้มแล้วพยักหน้า ยิ้มจนตาเป็นสระอิ