บทที่ 339

อาจารย์เต้ากวงที่อยู่ข้างๆ ไม่ได้ยินอะไรผิดปกติ กินอาหารต่อไปเรื่อยๆ

เงียบอยู่ครู่หนึ่ง ทันใดนั้น อาจารย์อี้ชิงตบโต๊ะแล้วยืนขึ้น

"ผาเหลยถิง แย่แล้ว!"

อาจารย์อี้ชิงตบโต๊ะจนหักเป็นสองท่อน อาจารย์เต้ากวงสะดุ้งโหยงแล้วพูดว่า "มีอะไรอี้ชิง ทำคนตกใจหมด"

อาจารย์อี้ชิงแววตาวูบไหว "เต้ากวง นายคิดดูดีๆ ผาเหลยถิง วิชาสายฟ้าฟาดห้าธาตุ"

อาจารย์เต้ากวงเหมือนนึกอะไรได้ พึมพำออกมาว่า "วิชาสายฟ้าฟาดห้าธาตุ ให้ตายเถอะ ทำไมเราถึงลืมไปได้ ตอนนั้นปรมาจารย์ของคณะฟ้าร้อง ทำความเข้าใจวิชาสายฟ้าฟาดห้าธาตุที่ผาเหลยถิง ที่นั่นหลัวตานสามารถแสดงพลังได้ถึงหนึ่งเท่า หรือมากกว่านั้น"

หานเฟิง ฉู่สิงและฉู่เทียนถึงกับช็อก

หานเฟิงตะโกนออกมาว่า "งั้นแสดงว่าศิษย์น้องลู่ฝานมีอันตรายแล้ว"

อาจารย์อี้ชิงพยักหน้าเบาๆ จากนั้นนั่งลง "ช่างเถอะๆ ลู่ฝานนัดกับเขาไว้แล้ว จะคืนคำพูดไม่ได้ เรารอที่นี่เงียบๆ รอลู่ฝานกลับมาเถอะ"

......

อีกด้านหนึ่ง ลู่ฝานไม่รู้ว่าหลังจากเขาออกมาไม่นาน อาจารย์อี้ชิงเพิ่งรู้สถานการณ์ทุกอย่าง

ใช้เวลาครึ่งวันเต็มๆ ลู่ฝานใช้ความเร็วทั้งหมดพุ่งไปข้างหน้า เสียปราณชี่ไปเกือบครึ่ง กว่าจะมาถึงคณะฟ้าร้อง

คณะฟ้าร้องตั้งอยู่บนเขาสายฟ้า เหมือนอยู่ท่ามกลางฟ้าร้องจริงๆ

ที่อื่นอากาศสดใสแท้ๆ แต่เมื่อมาถึงบริเวณเขาสายฟ้ากลับมีเมฆดำปกคลุมไปทั่ว เสียงฟ้าร้องโครมคราม

"ว่ากันว่านักเรียนคณะฟ้าร้องส่วนใหญ่ ฝึกวิชาเทพสายฟ้า ถึงระยะรู้ความ จะสามารถกระตุ้นพลังฟ้าร้องได้ ดูเหมือนจะเป็นความจริง"

ลู่ฝานมองเงียบๆ ไม่นานก็มาถึงหน้าประตูคณะฟ้าร้อง