บทที่ 344

จัดการสองคนด้วยสองกระบวนท่าอย่างรวดเร็ว

สองคนที่เหลือของคณะฟ้าร้อง เห็นแล้วถึงกับอึ้ง

อาจารย์ฮั่วซานช็อกไปแล้ว ตอนนี้เขารู้สึกว่าพนันแบบนี้กับลู่ฝาน ประมาทไปหน่อยหรือเปล่า

ครู นักเรียนคณะฟ้าร้องที่อยู่ที่นี่ พากันมองลู่ฝานอย่างตกตะลึง

เสี่ยวเหวินเอามือปิดปากตัวเองเบาๆ "ทำไมถึงแข็งแกร่งขนาดนี้ ขนาดศิษย์พี่หลัวตาน ก็ไม่มีทางเอาชนะศิษย์พี่เหอคุนได้ด้วยกระบวนท่าเดียว"

ศิษย์พี่หวังที่อยู่ข้างๆ ตาเป็นประกาย มองแผ่นหลังลู่ฝาน ด้วยความตื่นเต้น

ผู้ชายที่แข็งแกร่งมาก ห้าวหาญ สง่าผ่าเผย สุภาพบุรุษจริงๆ ช่างเป็นคนที่เธอ......

เสี่ยวเหวินเห็นความผิดปกติของศิษย์พี่หวังดึงเธอเบาๆ แล้วพูดว่า "ศิษย์พี่หวังไม่เป็นอะไรใช่ไหม"

ศิษย์พี่หวังแก้มแดงระเรื่อทันที "ไม่เป็นไรๆ ลู่ฝานคณะหนึ่งเดียวแข็งแกร่งจริงๆ"

กล้ำกลืนฝืนทน นักเรียนที่โดดเด่นคนที่สามของคณะฟ้าร้องเดินออกมา

"เว่ยตงเจิง โปรดชี้แนะด้วย"

เพิ่งพูดจบ เว่ยตงเจิงแผ่พลังปราณไปทั่วร่างกาย เสื้อปราณอย่างหนาเป็นชั้นๆ ราวกับเอาพลังปราณทั้งหมดมาใช้เพื่อป้องกัน

สภาพแบบนี้ ทำให้อาจารย์ฮั่วซานถอนหายใจออกมา

คิดไม่ถึงว่านักเรียนที่โดดเด่นของคณะฟ้าร้อง จะตกใจจนสติแตกไปแล้ว

เห็นการแสดงออกของเว่ยตงเจิง แค่ต้านทานกระบวนท่าของลู่ฝานได้ ก็นับว่าทำหน้าที่สำเร็จแล้ว

การกระทำแบบนี้ ยังจะพูดเรื่องชนะได้ยังไง

ลู่ฝานเห็นแล้วแทบจะหัวเราะออกมา จนลืมจู่โจมไปเลย

เว่ยตงเจิงเริ่มเดินวนรอบลู่ฝาน ท่าทางหวาดระแวง เหมือนเจอสัตว์อสูรที่น่ากลัวมาก มีเหงื่อไหลลงมาจากหน้าผาก

"นายจะหมุนสักกี่รอบ"

ลู่ฝานยิ้มแล้วเอ่ยขึ้น