บทที่ 346

เมื่อออกจากโถงพลังธรรมด้านนอกยังเต็มไปด้วยผู้คน

แต่ตอนนี้สีหน้าที่พวกนักเรียนคณะฟ้าร้องมองลู่ฝาน ไม่ได้เต็มไปด้วยความไม่เป็นมิตรเหมือนเมื่อกี้แล้ว

กลับเต็มไปด้วยสีหน้าหวาดกลัว อิจฉา ริษยาเต็มไปหมด

เพราะผู้แข็งแกร่งอยู่ที่ใด ล้วนได้รับการเคารพ นักเรียนคณะฟ้าร้องส่วนใหญ่ ไม่เคยเห็นการแสดงออกของลู่ฝานในคณะอื่น แม้ได้ยินมาว่าลู่ฝานแข็งแกร่งมาก แต่ก็ไม่ได้สนใจสักเท่าไร แต่ตอนนี้สิ่งที่หูได้ยินอาจจะไม่ใช่เรื่องจริง สิ่งที่ตาเห็นต่างหากจึงจะเป็นเรื่องจริง พวกนักเรียนที่ล้อมอยู่ด้านนอกโถงพลังธรรม เห็นการแสดงออกของลู่ฝานในโถงพลังธรรม

สู้ชนะทั้งสามรอบ พวกศิษย์พี่จินเฟยหยู่กับศิษย์พี่เหอคุน ไม่สามารถรับกระบวนท่าได้เลย

พละกำลังที่น่ากลัวขนาดนี้ พวกเขาไม่เคยเห็นมาก่อน

อีกทั้งมีคนกำลังสงสัย ลู่ฝานเป็นนักเรียนจริงๆ ใช่ไหม

ทำไมเป็นนักบู๊เหมือนกัน ถึงห่างชั้นกันได้ถึงเพียงนี้

ที่ที่ลู่ฝานเดินผ่านไป กลุ่มคนแยกทางให้เหมือนสายน้ำ เสียงถกเถียงดังเข้ามาในหูอย่างต่อเนื่อง

"ลู่ฝานน่ากลัวมาก ศิษย์พี่หลัวตานจะสู้เขาได้จริงเหรอ"

"ฉันคิดว่าไม่น่าจะได้ เหมือนศิษย์พี่หลัวตานยังไม่เคยเอาชนะพวกศิษย์พี่จินเฟยหยู่ด้วยกระบวนท่าเดียวได้"

"พวกนายพูดอะไร ศิษย์พี่หลัวตานชนะแน่นอน อีกทั้งพวกนายไม่รู้เหรอ ฉันได้ยินว่า ศิษย์พี่หลัวตานนัดต่อสู้ที่ผาเหลยถิง"

"จริงเหรอ งั้นศิษย์พี่หลัวตานชนะแน่นอน"

"ใช่ ผาเหลยถิงเป็นสถานที่ที่ทำให้วิชาคณะฟ้าร้องแข็งแกร่งขึ้น จากพละกำลังของศิษย์พี่หลัวตาน อยู่ที่นั่นคงปล่อยออกมาได้ 2-3 เท่า"

"เงียบ ไม่ต้องพูดมาก"

......

ลู่ฝานหันไปมองพวกนักเรียนที่พูดคุยกัน ทันใดนั้นพวกนักเรียนเงียบลงทันที

แต่ลู่ฝานได้ยินข้อมูลที่เป็นประโยชน์