บทที่ 360

ตัวอักษรเขียนอย่างมีพลัง ตัวอักษรทุกตัวบนวิชาสายฟ้าฟาดห้าธาตุ ดูไปแล้วเหมือนเป็นสายฟ้าฟาดลงใส่จริงๆ ลายเส้นมีพลังสายฟ้าอยู่ด้วย

ลู่ฝานนั่งอยู่ตรงหน้าผนังเลย ทำสมาธิกำหนดลมหายใจ ปรับอามรณ์ของตนเองให้นิ่งก่อน จากนั้นก็มองวิชาสายฟ้าฟาดห้าธาตุทีละตัว

"ที่สุดของสายฟ้า ก็คือแสงในจักรวาล ที่สุดของแสง ก็คือวิชาของฟ้าดิน ที่สุดของแสงสายฟ้า ก็คือความวัฏจักรของสรรพสิ่ง ดังนั้นสายฟ้าจึงมีพลังรุนแรง ดังนั้นห้าธาตุล้วนเป็นสายฟ้าได้......."

อ่านไปเบาๆ ลู่ฝานก็ค่อยๆ เข้าไปสู่ภวังค์แห่งทักษะวิชาบู๊ของวิชาสายฟ้าฟาดห้าธาตุ

ครั้งที่หนึ่ง ก่อนหน้านี้ ลู่ฝานไม่เคยเห็นว่าทักษะวิชาบู๊ไม่ใช่วิธีการฝึก แต่เป็นการอธิบายที่มาและหลักเหตุผลของทักษะวิชาบู๊

วิชาสายฟ้าฟาดห้าธาตุ ที่แท้ก็ใช้พลังห้าธาตุเปลี่ยนเป็นทักษะวิชาบู๊สายฟ้า

แยกย่อยได้5แบบ มีสายฟ้าไฟ สายฟ้าลม สายฟ้าน้ำ สายฟ้าไม้ สายฟ้าทอง

ใช้พลังปราณแยก ถ้าฝึกสายฟ้าทั้ง5แบบสำเร็จ ก็จะได้พลังของสวรรค์

ถ้าบรรลุอีก อิงพลังสายฟ้าดิน ก็จะกลายเป็นชะตา

เพียงแต่ว่า กระบวนท่าสุดท้ายพลังสายฟ้าดิน แม้แต่อาจารย์ที่คิดค้นวิชาสายฟ้าฟาดห้าธาตุก็ยังฝึกไม่สำเร็จ

ในทักษะวิชาบู๊เอ่ยถึงวิธีการฝึกพลังสายฟ้าดิน แต่ดูไปแล้วแปลกประหลาดมาก ลู่ฝานรู้สึกว่าพลังสายฟ้าดินนี้ จะเป็นแค่การคาดเดาเท่านั้น

ยังไม่ต้องพูดถึงพวกนี้ ที่สำคัญคือพลังสายฟ้าทั้งห้าตรงหน้านี้

ใช้วิชาหนึ่งเป็นพื้นฐาน แล้วฝึกมันก่อน

เริ่มจากการฝึกพลังสายฟ้าหนึ่งให้สำเร็จ ทั้งชุดของวิชาสายฟ้าฟาดห้าธาตุก็จะถือว่าถึงระยะรู้ความ

พอฝึกครบ แล้วได้พลังของสวรรค์ ถึงจะถือว่าฝึกวิชาสายฟ้าฟาดห้าธาตุสำเร็จอย่างแท้จริง

จากการที่ทักษะวิชาบู๊อธิบายไว้ มือเดียวก็สามารถทลายภูเขา หมัดเดียวก็สยบมหาสมุทรที่รุนแรงได้