บทที่ 43

คนตระกูลจาง รีบเข้าไปประคองจางเยว่หาน ที่ล้มลงบนพื้น ต่างมีสีหน้าสับสน

จางเหยียนเดินเข้ามา ถามเบาๆ ว่า "ลูก เมื่อกี้ลูกพูดจริงหรือเปล่า ลูกกับลู่ฝาน......"

มุมปากจางเยว่หานมีคราบเลือด ผมเผ้ายุ่งเหยิง กัดฟันพูดว่า "พ่อไม่ต้องพูดแล้ว"

จางเหยียนพยักหน้าพูดว่า "ได้ ไม่พูดแล้ว มีอะไรค่อยกลับไปคุยกัน"

คนตระกูลจางรีบออกไปทันที คนตระกูลอื่นพากันกระซิบ ได้ยินเสียงถกเถียงต่างๆ นานา ดังขึ้นเบาๆ

"ที่แท้จางเยว่หานเคยคบกับลู่ฝาน"

"ก่อนหน้านี้ เธออยู่กับลู่หมิงไม่ใช่เหรอ อยู่กับลู่ฝานก่อน แล้วมาอยู่กับลู่หมิง นิสัยของผู้หญิงคนนี้แย่"

"เห็นเธอดูสดใสบริสุทธิ์ขนาดนี้ คิดไม่ถึงว่าธาตุแท้จะเป็นคนแบบนี้"

"เฮ้อ โลกเปลี่ยนไปทุกวัน"

......

จางเยว่หานหน้าแดงระเรื่อ เธอคิดไม่ถึงจริงๆ คำพูดตอนใจร้อนเพียงประโยคเดียว ทำให้เธอเสื่อมเสียชื่อเสียง แถมยังแพ้ให้ลู่ฝานอีกด้วย

การโจมตีทั้งสองทาง ทำให้จางเยว่หาน สั่นไปทั้งตัว คนตระกูลจางก็รู้ว่าเสียหน้าแล้ว ไม่พูดอะไร รีบออกไปทันที

คนตระกูลโม่คิดว่าครั้งนี้ ตัวเองจะเป็นผู้แพ้ แต่เห็นสิ่งที่ตระกูลจางต้องเจอ ดูเหมือนจะน่าเวทนากว่าเล็กน้อย

โม่เทียนหันไปมองโม่หยุนเฟย แล้วพูดว่า "หยุนเฟย นายไม่ได้คบกับจางเยว่หานใช่ไหม"

โม่หยุนเฟยพูดช้าๆ ว่า "เกือบแล้ว"

แววตาโม่เทียนแปรเปลี่ยนเป็นดุดัน แล้วพูดว่า "ไม่เคยคบก็ดีแล้ว ต่อไปอยู่ให้ห่างผู้หญิงคนนี้หน่อย"

โม่หยุนเฟยพยักหน้าอย่างเข้าใจ แล้วพูดว่า "ครับ"

โม่เทียนลุกขึ้นยืน พาคนตระกูลโม่ออกไปเช่นกัน พิธีกรด้านบนเห็นลู่เฮ่าหรานส่งสัญญาณ จึงประกาศว่าลู่ฝานได้รับชัยชนะ

ก่อนโม่หยุนเฟยจะไป หันมามองลู่ฝาน แม้แววตาดูไม่พอใจ แต่ในใจกลับยอมรับ

เทียบกับลู่หมิง โม่หยุนเฟยยังมีความกล้าหาญของนักบู๊มากกว่า

โม่หยุนเฟยพูดพึมพำ "ลู่ฝาน ครั้งนี้ถือว่านายชนะ ครั้งต่อไป รอให้ฉันฝึกพลังปราณได้ก่อน จะมาสู้กันอีกครั้ง"

โม่หลินที่อยู่ข้างๆ ได้ยินเสียงพึมพำของลูกชายตัวเอง หัวเราะแล้วตบไหล่โม่หยุนเฟย

บนเวที ลู่ฝานโบกมือให้คนตระกูลลู่ ทันใดนั้นศิษย์ตระกูลลู่ พากันตะโกนออกมาเสียงดัง

ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป ชื่อของลู่ฝาน จะกลายเป็นตำนานของเมืองเจียงหลิน คนจำนวนมาก ต้องมาสอบถามว่า ทำไมลู่ฝานจึงเปลี่ยนจากสวะ มาเป็นผู้มีความสามารถในตอนนี้ได้

เปลี่ยนแปลงอย่างมาก ตื่นรู้เพียงข้ามคืน

เก็บซ่อนเอาไว้ วางแผนเอาไว้แล้ว