บทที่ 433

เสียงตะโกนดังขึ้นตลอดเวลา คฤหาสน์ของตระกูลลู่โดนทำลายอีกครั้ง เดิมทีคฤหาสน์ที่ซ่อมเสร็จแล้ว ตอนนี้มันกลายเป็นซากปรักหักพังอีกครั้ง

พลังปราณพุ่งออกมาไม่หยุด เลือดสาดกระเซ็นไปทั่วท้องฟ้า มีคนเสียชีวิตอย่างต่อเนื่อง บางคนเป็นลูกหลานของตระกูลโม่ บางคนก็เป็นลูกหลานของตระกูลลู่

ในกลุ่มฝูงชน คนที่ว่างมากๆคงมีแค่เมิงซันกับเหมาอีเท่านั้น

ทั้งสองคนยืนอยู่อย่างเงียบๆ พวกเขาไม่ได้คิดจะลงมืออยู่แล้ว

ลูกหลานของตระกูลลู่ที่พุ่งเข้ามาถึงด้านหน้าของพวกเขา โดนเฟ่ยซิงกับคนอื่นไล่ไปหมดแล้ว

เมิงซันสองมือกอดอกและมองดู สีหน้าเต็มไปด้วยรอยยิ้ม

สถานที่อยู่ ไม่ไกล ลู่สวินโดนนักบู๊แดนปราณนอกสองคนขัดขวางอยู่ ทำให้เขาไม่สามารถออกมาช่วยเหลือคนของตระกูลลู่ได้

ตูม!

กำแพงอันหนึ่งโดนทำลายทันที การต่อสู้สุดชีวิตแบบนี้ ถึงแม้จะพยายามไม่ทำลายสิ่งของ แต่มันก็เป็นเรื่องที่เป็นไปไม่ได้อยู่แล้ว

ยังดีที่ช่วงนี้ทุกคนในเมืองเจียงหลินรู้เรื่องการต่อสู้ระหว่างตระกูลลู่กับตระกูลโม่ ทำให้ชาวบ้านที่อยู่ใกล้คฤหาสน์ตระกูลลู่ต่างย้ายออกไปหมดแล้ว บนถนนแถวนี้ไม่มีใครอีกแล้ว ถึงแม้บ้านของประชาชนทั่วไปโดนทำลายก็ไม่เป็นไร

ลู่เฮ่าหรานกับโม่เทียนต่อสู้กับอย่างดุเดือด ถึงแม้ชายชราทั้งสองคนจะอายุมากแล้ว แต่พวกเขาลงมืออย่างรวดเร็วเหมือนกัน

พลังปราณพุ่งสูงขึ้น ต่อยหมัดออกมาอย่างไม่หยุดหย่อน

ขณะต่อสู้อยู่ โม่เทียนหัวเราะเสียงดังและพูด:"ลู่เฮ่าหราน วิชากายทองไฟอาบของตระกูลลู่ยิ่งอยู่ก็ยิ่งอ่อนแอแล้ว แกควรเอาวิชานี้เข้าไปในโลงศพพร้อมกับแกจะดีกว่า จะได้ไม่ต้องเอามาขายหน้าต่อคนอื่น!"

ลู่เฮ่าหรานไม่พูดอะไรเลย แสงสีแดงที่อยู่บนร่างกายก็พุ่งสูงขึ้น

ถึงแม้เขาจะไม่สามารถปลดปล่อยเพลิงไฟออกมาได้เหมือนกับลู่ฝาน แต่อาศัยผิวหนังสีแดงอันนี้ ทำให้พลังป้องกันตัวของเขาแข็งแกร่งมากขึ้นเหมือนกัน

"หมัดทำลายล้าง!"