บทที่ 474

ลู่เฮ่าหรานหัวเราะอยู่ข้างๆ แล้วพูดว่า “ไม่กล้ามาแน่นอน จากที่นายพูด ประเทศอู่อานที่ยิ่งใหญ่ เพิ่งมีผู้ตรวจการชั้นกลางแค่หลายร้อยเกือบพันคน นั่นต้องเป็นเสาหลักของประเทศในอนาคตแน่นอน ใครกล้าแตะต้อง ก็เท่ากับแตะต้องรากฐานของประเทศอู่อาน ประเทศอู่อานไม่ส่งทหารมาจัดการพวกเขาสิถึงจะแปลก!”

หานเฟิงพยักหน้าแล้วพูดว่า “ถูกต้อง แค่นายมีตำแหน่งนี้ เอาตำแหน่งผู้ตรวจการชั้นกลางของนายแขวนเอาไว้กำแพงเมือง เมื่อถึงตอนนั้น อย่าว่าแต่สำนักโลหิตพิฆาตเลย ถึงเป็นคนใหญ่คนโตมีชื่อเสียงในประเทศอู่อาน จะแตะต้องนาย ยังต้องคิดเลย”

ลู่ฝานตบโต๊ะแล้วพูดว่า “งั้นเอาแบบนี้ ผมออกเดินทางไปจัดการตำแหน่งผู้ตรวจการชั้นกลางวันพรุ่งนี้ ศิษย์พี่หานเฟิง รบกวนช่วยไปกับผมหน่อย ไปคนเดียวผมกลัวทำอะไรไม่ถูก”

หานเฟิงยิ้มแล้วพูดว่า “แน่นอนอยู่แล้ว ไปเมืองตงหวาใช้เวลาประมาณ 3-5 วัน ฉันไปเป็นเพื่อนนาย”

แววตาลู่ฝานเป็นประกายลุกโชน ค่ายกลเสวียนเหล็กเจดีย์เก้า ยังไม่สามารถต้านทานยอดฝีมือที่แท้จริงได้

สู้กับพวกเสวี่ยบาลู่ฝานรู้สึกว่าค่ายกลยังอ่อนแอ ในบรรดาสำนักโลหิตพิฆาตต้องมียอดฝีมือที่แข็งแกร่งกว่าเสวี่ยบาแน่นอน

ถ้าครั้งหน้าพวกเขามาอีก จะทำยังไง ต่อสู้แบบนี้ทุกครั้ง ตระกูลลู่จะอดทนได้นานแค่ไหน ต้องได้ตำแหน่งผู้ตรวจการชั้นกลาง ลำบากแค่ครั้งเดียว สบายไปตลอด

ลู่ฝานกำหมัด แอบคิดในใจว่าไม่ว่าอย่างไร เขาต้องเอาตำแหน่งผู้ตรวจการชั้นกลางมาให้ได้

ลู่เฮ่าหรานมองท่าทางที่เต็มไปด้วยความฮึกเหิมของลู่ฝาน ก็พยักหน้าเบาๆ