บทที่ 481

ตงหวากว้างใหญ่สุดลูกหูลูกตา

แม้เป็นแค่พื้นที่เขตเดียว แต่กลับครองพื้นที่หลายหมื่นลี้

เป็นไปไม่ได้ที่จะข้ามฟ้าโดยไม่พึ่งความว่างเปล่า ไม่ว่านกตัวไหนก็ต้องบินไปทางทิศใต้

ประชากรเกินร้อยล้าน สัตว์อสูรนับไม่ถ้วน

ทั้งเขตตงหวา นับว่าเป็นเขตใหญ่พันเขตแรก ในเขตมากมายของประเทศอู่อาน

ภายในเขตมีเมืองเล็กใหญ่เต็มไปหมด ที่มีชื่อเสียงที่สุดก็คือเมืองตงหวา เมืองหลักในเขต

ว่ากันว่าผู้นำประเทศอู่อานเคยมาที่เมืองตงหวาหนึ่งครั้ง เมื่อเห็นเมืองตงหวาแวบแรก ก็พูดว่า “เมืองอันยิ่งใหญ่เกิดขึ้นทางทิศตะวันออก เต็มไปด้วยชื่อเสียงรุ่งเรืองทั่วหล้า!”

ประโยคนี้สามารถอธิบายชื่อเสียงของเมืองตงหวาได้

คำคมนี้ยังสลักอยู่บนกำแพงเมืองตงหวาจนถึงตอนนี้เลย

ตอนลู่ฝานกับหานเฟิงเห็นเมืองตงหวาเป็นครั้งแรก ถึงกับยอมรับความยิ่งใหญ่ของมัน

กำแพงเมืองสูงตระหง่านเหมือนขุนเขา สูงประมาณสามร้อยเมตร ล้วนทำมาจากหินศิลาดำ และราดด้วยเหล็กหลอมเหลว ดูทนทาน ดำขลับเหมือนหมึก ส่องแสงสว่างไสวภายใต้แสงอาทิตย์

ประตูเมืองเหมือนไม่ให้คนธรรมดาเข้า เหมือนทำมาเพื่อคนที่มีรูปร่างสูงใหญ่ บนประตูบานใหญ่สีดำแดงทั้งสองด้าน มีลายดอกไม้ซับซ้อนสลักอยู่ เห็นได้ชัดว่าเป็นค่ายกลทั้งป้องกันและโจมตี ระยะทางไกลที่กั้นอยู่ ลู่ฝานสัมผัสได้ถึงพลังมหาศาลที่มาจากประตูเมือง

น้ำในคูเมือง ไหลอย่างรวดเร็ว สะพานเหล็กสิบสะพาน แข็งแกร่งทนทาน

กำแพงเมืองทั้งสองด้าน มียักษ์ยืนตระหง่าน ในมือมีดาบแหลมคม ดวงตาดุดัน

นี่คือหุ่นเชิดคุ้มครองเมืองที่มีชื่อเสียงของเมืองตงหวา เทพมารซ้ายขวา กล่าวกันว่ามีพละกำลังระดับผู้แข็งแกร่งแดนเซียนบู๊ แข็งแกร่งสุดยอด

เข้ามาในเมือง ถนนกว้างใหญ่ รถม้าสิบคันสามารถเดินเรียงกันได้