บทที่ 498

ลู่ฝานพูดเบาๆ ว่า “ต้องคืนเท่าไรกันแน่”

เฉินซวงพูดว่า “ก็ไม่มากครับ ถ้าคิดจากยาเม็ด ยาทิพย์หนึ่งขวดก็พอครับ”

ลู่ฝานสีหน้าไม่สู้ดีเป็นอย่างมาก ตอนนี้เขาไม่สามารถกลั้นยาทิพย์ได้

“งั้นถ้าเป็นภารกิจล่ะ”

เฉินซวงหัวเราะอย่างมีความสุข แล้วพูดว่า “ภารกิจง่ายมากครับ ได้ยินหลิ่วหยีบอกว่านายมาเพราะการสอบ เราหวังว่านายจะช่วยคนที่เรากำหนดเอาไว้ในการสอบหนึ่งคน ทำให้เขาสอบผ่านผู้ตรวจการชั้นล่างก็พอแล้ว”

ลู่ฝานขมวดคิ้วพูดว่า “สอบยังช่วยกันได้เหรอ”

เฉินซวงยิ้มแล้วพูดว่า “ดูเหมือนคุณชายลู่ฝานไม่รู้อะไรเกี่ยวกับการสอบผู้ตรวจการเลย แต่ไม่ต้องกังวล อีกเดี๋ยวผมจะให้หลิ่วหยีส่งข้อมูลให้ อ่านดูจะรู้”

ลู่ฝานขมวดคิ้วพูดว่า “บอกฉันก่อนได้ไหม คนที่ฉันต้องช่วยคือใคร อีกอย่างพวกคุณรู้ได้ยังไงว่าฉันจะสอบผ่าน แล้วยังช่วยคนได้ด้วย”

เฉินซวงยิ้มแล้วพูดว่า “ถ้าคุณชายลู่ฝานที่เข้าสถาบันสอนวิชาบู๊ได้เพียงปีเดียว นำคณะหนึ่งเดียวเป็นอันดับหนึ่งของสถาบัน สอบผู้ตรวจการชั้นล่างไม่ผ่าน งั้นนักเรียนคนอื่นในสถาบันสอนวิชาบู๊ คงไม่ต้องมาสอบอีกแล้ว คุณชายลู่ฝาน ภารกิจนี้ไม่ยาก ส่วนคนที่นายต้องช่วยคือใคร ขอโทษด้วยครับ ผมก็ไม่รู้เหมือนกัน นายรอผมไม่กี่ชั่วยาม ผมจะให้หลิ่วหยีแจ้งนาย คุณชายลู่ฝาน นายรีบพักผ่อน หวังว่ารูนี้จะไม่ส่งผลกระทบกับการพักผ่อนของนาย ผมขอตัวก่อน”

ลู่ฝานสีหน้าไม่เข้าใจ ขนาดคนที่ต้องช่วยยังไม่รู้ว่าเป็นใคร

แต่ลู่ฝานไม่ได้แสดงออกมาทางสีหน้า มองส่งเฉินซวงออกไป

หลิ่วหยีไม่ได้ไป เธอยืนอยู่ที่เดิม

ไม่นานตัวของเฉินซวงหายลับไปจากสายตา ลู่ฝานจึงถามหลิ่วหยีว่า “เธอก็ไม่รู้เหรอว่าใครที่ฉันต้องช่วย ไม่ใช่องค์ชายของสวนหอมปาฟางเหรอ”

หลิ่วหยีหัวเราะพรืด “คุณชายลู่ฝาน นายจินตนาการล้ำเลิศจริงๆ สวนหอมปาฟางจะมีองค์ชายมาได้ยังไงล่ะ เราเป็นแค่สาขาย่อยเท่านั้น ผู้ดูแลเฉินซวงไม่รู้ เพราะเขามอบภารกิจให้นายแบบกะทันหัน ผู้สมัครไง ตอนนี้เขากำลังไปหาแล้ว คิดว่าคนจำนวนมาก ต้องสนใจตำแหน่งผู้ตรวจการชั้นล่างแน่นอน ผู้ดูแลเฉินซวงต้องขายได้ราคาดีแน่นอน”

ลู่ฝานเพิ่งจะเข้าใจ