บทที่ 507

อาวุธมากมายรวมตัวกันเป็นกองเหมือนภูเขา เปลี่ยนแปลงไม่สามารถคาดเดาได้ นี่คือเขาดาบในตำนาน

ส่วนด้านบนเขาดาบ มีเมฆเพลิงเชื่อมติดกันเป็นแถบ สุดปลายเมฆเพลิงมีสีแดงและสีขาวเป็นแถบ นั่นคือที่ที่มีจิตอัคคีอยู่

นั่นคือเมฆเพลิงของจริง เปลวไฟลุกโชน ตอนนี้ลู่ฝานยังไม่สามารถเหาะได้ นั่นหมายความว่าถ้าเขาต้องการของในเมฆเพลิง ต้องขึ้นไปบนยอดเขาดาบก่อน จากนั้นเข้าไปในเมฆเพลิง ชิงจิตอัคคีมาด้วยความเร็วสูงสุด

ลู่ฝานแอบกัดฟัน ทำไมถึงเป็นแบบนี้

เขาจำได้ว่าในข้อมูลที่อ่านเมื่อคืน บอกว่าเขาดาบทะเลเพลิงเจอได้ยากมาก

อันที่จริงการสอบประเมินผู้ตรวจการชั้นล่าง มีทั้งหมดเจ็ดด่าน โดยทั่วไปแล้วด่านจะถูกสุ่มจากในนั้น เพื่อใช้เป็นเนื้อหาการสอบประเมิน

ตั้งแต่ค่ายบู๊แดนล้ำลึก ถึงเขาดาบทะเลเพลิงที่ยากที่สุด

อันที่จริงด่านแต่ละด่าน มีระดับความยากแตกต่างกัน

อย่างเช่น ค่ายบู๊แดนล้ำลึก คือการที่สิบคนเข้าไปในค่ายกลหุ่นเชิด แค่เอาชนะหุ่นเชิดที่ค่ายกลก่อตัวขึ้นมา จึงถือว่าผ่านด่าน

พละกำลังของหุ่นเชิดพวกนั้น ประมาณแดนปราณนอก แค่ทั้งสิบคนรวมพลังกัน โดยปกติสามารถผ่านได้สามหรือห้าคนไม่เท่ากัน

แต่เขาดาบทะเลเพลิง ต้องบุกไปด้วยตัวเอง ไม่ต้องพูดถึงระดับความยากที่ยากมาก สิบปีมานี้ยังไม่เคยเคลื่อนไหวเลย

คิดไม่ถึงว่าวันนี้เขาจะเจอแล้ว

เมื่อได้ยินคำว่าเขาดาบทะเลเพลิง นักบู๊ด้านหลังเริ่มพากันโอดครวญ

“พระเจ้า ทำไมดวงซวยขนาดนี้ เจอเขาดาบทะเลเพลิงที่ยากที่สุด”

“นี่คือด่านที่ให้คนผ่านเหรอ ฉันได้ยินคนพูดว่า ไม่มีคนผ่านด่านนี้มาหลายสิบปีแล้ว ถ้าไม่ใช่แดนปราณชีวิต อย่าหวังจะบุกเข้าไปเลย”

“ด่านนี้ทำให้คนตายได้จริงๆ นะ ฉันว่าฉันมาสอบปีหน้าดีกว่า”

......

เกิดเสียงเจี๊ยวจ๊าวดังขึ้น ทันใดนั้นในบรรดาทั้งสิบคน มีสามคนที่ยอมแพ้