บทที่ 513

ลู่ฝานอึ้งไปครู่หนึ่ง แล้วส่ายหน้าพูดว่า “ขอโทษด้วย ผมมีอาจารย์แล้ว”

ฉานซินมองลู่ฝานตั้งแต่หัวจรดเท้าแล้วพูดว่า “อาจารย์นายเป็นนักบู๊ใช่ไหม ฉันจะบอกว่านายมีศักยภาพเป็นผู้ฝึกชี่ ใช้โอกาสตอนหนุ่ม เปลี่ยนมาเป็นผู้ฝึกชี่ตอนนี้ยังทัน ฉันมองออกว่าพรสวรรค์ของนายไม่เลว”

ลู่ฝานจิตใจวูบไหวเล็กน้อย เจดีย์เสวียนเก้ามังกรในตัวหัวเราะเสียงดัง

“โอ๊ย ตาเฒ่านี่รู้จักคนดีจริงๆ เจ้านายผู้ยิ่งใหญ่ ถ้าเขารู้ว่าอาจารย์เจ้านายเป็นขุนพลังสุดเหนือฟ้า เขาจะฉี่ราดตรงนี้เลยหรือเปล่า! ดูเขาไม่มีแขนขา จะเข้าห้องสุขายังไง อ้อ ฉันลืมไป ผลการฝึกตนระดับเขา ไม่จำเป็นต้องกินข้าวแล้ว”

ลู่ฝานไม่สนใจเสียงบ่นของเจดีย์เสวียนเก้ามังกร มองฉานซินแล้วส่ายหน้าพูดว่า “ไม่จำเป็นหรอกครับ”

ฉานซินพูดว่า “น่าเสียดายๆ เป็นเด็กหนุ่มที่มีความสามารถ แต่ทำไมถึงเอาแต่บ้าบู๊ น่าเสียดาย”

พูดจบ มีป้ายคำสั่งอีกอันหนึ่งปรากฏตรงหน้าลู่ฝาน

ลู่ฝานแววตาลุกโชน ในที่สุดก็ได้ป้ายคำสั่งของผู้ตรวจการชั้นล่างแล้ว

ป้ายคำสั่งปรากฏออกมาอย่างรวดเร็ว

ฉานซินพูดว่า “หยดเลือดลงไป ตั้งแต่นี้เป็นต้นไป ป้ายตำแหน่งของนายจะบูชาอยู่ที่นี่ ถ้านายตายไป หรือต้องการความช่วยเหลือ จะเกิดปฏิกิริยาขึ้นที่นี่”

ลู่ฝานพยักหน้าเข้าใจ กำป้ายคำสั่งเอาไว้ในมือ

ปราณชี่พุ่งขึ้นมา เลือดทะลักออกมาจากรูขุมขนตรงนิ้ว เข้าไปในป้ายคำสั่ง

ไม่นาน ลู่ฝานรู้สึกว่าตัวเขาเกิดการเชื่อมต่อกับป้ายคำสั่ง

เหมือนเขาสามารถเปลี่ยนลักษณะของป้ายคำสั่งได้ตามใจชอบ นอกจากคำว่าลาดตระเวนบนป้ายคำสั่งที่ไม่มีทางหายไป อย่างอื่นสามารถเปลี่ยนแปลงได้อัตโนมัติ