บทที่ 519

ด้านล่างบัตรเชิญมีรอยประทับเล็กๆ เป็นตัวอักษรอี้ว์ที่เขียนแบบโบราณ ตัวอักษรดูมีพลัง มีพลานุภาพ

“ตระกูลอี้ว์ ตระกูลอี้ว์ที่จวนหัวหน้าเขต”

ลู่ฝานเก็บบัตรเชิญเอาไว้ เหมือนที่หลิ่วหยีพูด เขาไม่ดูบัตรเชิญใบอื่นได้ แต่บัตรเชิญใบนี้ เขาต้องดู ไม่เพียงแค่ดู เขายังต้องไปด้วย

ลู่ฝานพยักหน้าพูดว่า “คุณหลิ่วหยีช่วยฉันตอบกลับไปหน่อย ลู่ฝานต้องไปอย่างแน่นอน”

หลิ่วหยีพยักหน้าแล้วเดินออกไป ก่อนไปยังมองหานเฟิงด้วยสายตาประหลาด

หานเฟิงไม่สนใจว่าใครมองตัวเองยังไง ขุดคนเดียวอย่างมีความสุข

ไม่รู้เขาเอาไหมาจากไหน ใส่น้ำพุพลังชีวิตเข้าไปในไหจนเสร็จ หานเฟิงยิ้มแล้วหยุดทำ

หานเฟิงหันมาพูดกับลู่ฝาน “ศิษย์น้องลู่ฝาน นายจะไปจริงเหรอ ฉันจะบอกให้นะว่างานเลี้ยงแบบนี้น่าเบื่อที่สุด พวกผู้หญิงแต่งตัวสวยยั่วยวนนาย พวกผู้ชายเหมือนสัตว์อสูรติดสัด ขายข้อดีของตัวเองสุดชีวิต พวกคนแก่คุยโม้ พวกเด็กทำอวดดี น่าเบื่อมาก ถ้าอาหารไม่อร่อย ก็จบเห่เลย”

ลู่ฝานยิ้มแล้วพูดว่า “ไม่ขนาดนั้นหรอก ยังไงก็ต้องไปอยู่แล้ว ศิษย์พี่หานเฟิง ผมจะพูดความจริงให้ฟัง การสอบประเมินผู้ตรวจการชั้นกลาง ยากจนน่ากลัว ผมไม่มีความมั่นใจว่าจะผ่าน ดังนั้นการไปจวนหัวหน้าเขตครั้งนี้ อาจจะเป็นโอกาสหนึ่ง ถ้าหัวหน้าเขตอี้ว์สามารถช่วยผมได้สักหน่อย แค่สำนักโลหิตพิฆาต ก็ไม่กล้าทำอะไรตระกูลลู่แล้ว”

ศิษย์พี่หานเฟิงพยักหน้าพูดว่า “ก็ใช่ งั้นนายไปเถอะ ฉันจะไปเรียกเจ้าดำมาด้วย ให้มันไปกินของอร่อยกับเรา มันน่าจะชอบน้ำพุพลังชีวิตที่นี่เหมือนกัน ฉันได้ยินว่าชิ้นส่วนสมบัติสวรรค์แบบนี้ เป็นของบำรุงชั้นดีของสัตว์อสูร เจ้าดำมีวาสนาอีกแล้ว!”

ลู่ฝานยิ้มแล้วพยักหน้า

เหมือนศิษย์พี่หานเฟิงนึกอะไรได้ ชะงักฝีเท้าลงแล้วพูดว่า “ศิษย์น้องลู่ฝาน งานเลี้ยงตอนไหนเหรอ”

ลู่ฝานพูดว่า “คืนพรุ่งนี้ ในบัตรเชิญบอกว่าเป็นวันเกิดครบรอบ 60 ปีของหัวหน้าเขตอี้ว์”