บทที่ 545

เช้าตรู่วันต่อมา แสงอาทิตย์ส่องผ่านหน้าต่างเข้ามาในห้อง

ผ่านการพักผ่อนหนึ่งคืน ลู่ฝานมีชีวิตชีวาขึ้นไม่น้อย การต่อสู้เมื่อคืน สิ่งที่ทำให้เขาสูญเสียมากที่สุดคือเกราะเกล็ดมังกร

ช่วงนี้ลู่ฝานคงใช้เกราะเกล็ดมังกรไม่ได้แล้ว นี่ทำให้การต่อสู้เป็นตายสองสามวันหลังจากนี้ เขาอดกังวลขึ้นมาไม่ได้ แต่ลู่ฝานก็ไม่ได้เสียเวลาหนึ่งคืนไปเปล่าๆ เขากลั่นยาออกมาได้ไม่น้อย

สิ่งที่ศิษย์พี่หานเฟิงแสดงออกมาเตือนเขา ใช้ยายกระดับพละกำลังในเวลาสั้นๆ เป็นหลัก ลู่ฝานจึงตั้งใจกลั่นยาออกมาสองสามหม้อ

ในนั้นมียาที่ชื่อว่ายาเทพแดนไกลโพ้น ที่ทำให้ลู่ฝานพอใจที่สุด

แม้เป็นแค่ยาปราณชีวิตระดับหก แต่หลังจากกินเข้าไป สามารถทำให้ร่างกายของลู่ฝาน ทัดเทียมกับนักบู๊แดนปราณชีวิตขั้นกลาง ผลข้างเคียงก็ไม่มาก แค่หมดแรงระยะเวลาสั้นเท่านั้น

สมุนไพรที่ใช้สำหรับยาประเภทนี้ก็ล้ำค่ามาก เขาต้องเสียของที่เก็บไว้ไม่น้อย กว่าจะกลั่นยาออกมาได้หม้อเดียว ยาสำเร็จรูปสามเม็ด

ลองทดสอบฤทธิ์ยาเล็กน้อย เป็นเหมือนกับที่บอกไว้ในสูตรการกลั่นยา ใช้ความแข็งแกร่งของร่างกายเป็นพื้นฐาน ยกระดับความทนทานของร่างกาย รวมไปถึงพลังและความเร็ว

หรือเรียกว่ายิ่งร่างกายแข็งแกร่งเท่าไร ประโยชน์ของยาก็ยิ่งมากขึ้น ถ้าไม่ใช่เพราะฤทธิ์ยามีข้อจำกัด ยกระดับความแข็งแกร่งของร่างกายได้มากสุดแค่แดนปราณชีวิตขั้นสูงสุด งั้นยาชนิดนี้ ถึงเป็นนักบู๊แดนปราณฟ้าก็ต้องแย่งชิงมันมา

เมื่อผลักประตู กลิ่นแรกที่ตีเข้าหน้าคือกลิ่นหอมอาหาร

โต๊ะแปดเซียน เก้าอี้หวาย ถ้วยตะเกียบที่ทำจากหยก อาหารรสเลิศเต็มโต๊ะ

อู่คงหลิงที่สวมผ้าปิดหน้ากำลังจัดเตรียมอาหาร เมื่อเห็นลู่ฝานออกมา ก็ยิ้มจนตาเป็นสระอิ

“คุณชายลู่ตื่นแล้วเหรอ มาชิมฝีมือฉันสิ”

ลู่ฝานมองอู่คงหลิงอย่างสงสัย ไม่กล้าเดินเข้ามา