บทที่ 551

เปลวไฟสีแดงลุกโชน ลู่ฝานเริ่มตั้งสมาธิกลั่นยา

เมื่อพละกำลังยกขึ้นเรื่อยๆ เขาสามารถกลั่นยาได้มากขึ้นเรื่อยๆ สมุนไพรกับสูตรการกลั่นยาที่ได้จากจวนอากาศธาตุก็เยอะขึ้นด้วย

การกลั่นยาวิญญาณแปรเปลี่ยนชีวิตครั้งนี้ เป็นยาขั้นสูงสุดสำหรับลู่ฝานแล้ว

ลู่ฝานก็ไม่มั่นใจว่าตัวเองจะกลั่นสำเร็จ พูดได้เพียงว่าทำให้เต็มที่

มีแสงสว่างหมุนวนอยู่ในหม้อสือฟาง

ลู่ฝานสูดหายใจลึก จากนั้นเริ่มทำตามขั้นตอน หลอม แยก รวมตัว ทำเป็นยา

แต่ละขั้นตอนเขาทำอย่างระมัดระวังและละเอียดมาก

เขามีสมุนไพรในการกลั่นยาประเภทนี้ไม่มาก โดยเฉพาะดอกกินแมลง ตอนนี้มีแค่ต้นเดียวเท่านั้น

ต้องระวังและรอบคอบเป็นอย่างมาก

พลังฟ้าดินรวมตัวรอบตัวเขา มีเพียงตอนกลั่นยา ที่เขาสามารถใช้พลังฟ้าดินได้ตามใจชอบ

มือร่ายคาถา ลู่ฝานทำให้จิตใจของตัวเองอยู่ในสภาวะมั่นคง

นี่เป็นความเข้าใจทางด้านร่างกาย ที่เขาได้จากการกลั่นยามาเป็นเวลานาน ภายใต้สภาวะเช่นนี้ ไม่ว่าจะกลั่นยาหรือฝึกวิชาบู๊ สามารถประสบความสำเร็จได้อย่างง่ายดาย

จิตใจไม่หวั่นไหว ไร้ความปรารถนาไร้ความต้องการ

จิตใจของลู่ฝานจดจ่ออยู่ที่ยา ความเร็วในการกลั่นยาของหม้อสือฟางถูกเขาทำให้ช้าลง

เห็นยาค่อยๆ เป็นรูปเป็นร่าง จิตใจของลู่ฝานก็ตึงเครียดไปด้วย

พลังฟ้าดินรอบๆ เริ่มเคลื่อนไหว พลังบริสุทธิ์ออกมาจากธาตุทั้งห้า ซึมเข้าไปในยา

นี่เป็นสัญญาณของยาทิพย์ก่อตัวเป็นรูปร่าง ถ้าพลังบริสุทธิ์พวกนี้สามารถเป็นหนึ่งเดียวกันได้ ยาที่กลั่นออกมาจะเป็นยาทิพย์

แต่เห็นได้ชัดว่าระดับของลู่ฝานยังไม่ถึงขั้นนั้น เขาสามารถแยกพลังบริสุทธิ์แบบนี้ ออกมาจากธาตุทั้งห้าได้ ถือว่าเป็นจุดสูงสุดแล้ว

เห็นได้ด้วยตาเปล่า เม็ดยากลมๆ กำลังเป็นรูปร่างอยู่ในหม้อ

สติของลู่ฝานก็เพ่งขั้นสุด