บทที่ 574

ลู่ฝานจิตใจวูบไหว หันมาถามหัวหน้าเขตอี้ว์ว่า “ไม่ทราบว่าถ้าผมได้ตำแหน่งผู้ตรวจการชั้นกลาง สำนักเทพวิญญาณยังกล้าแตะต้องผมไหม”

หัวหน้าเขตอี้ว์จ้องลู่ฝานแล้วพูดว่า “ถ้านายได้ตำแหน่งมา ฐานะไม่ต่างกับฉันเท่าไร นายว่าพวกเขาจะแตะต้องนายได้ตามใจชอบไหม”

ลู่ฝานหัวเราะออกมา แล้วคำนับหัวหน้าเขตอี้ว์อีกครั้ง

นักบู๊คนหนึ่งรออยู่ด้านนอกนานแล้ว เมื่อเห็นลู่ฝานออกมา จึงรีบพูดว่า “คุณชายลู่ฝาน เชิญทางนี้ครับ”

ลู่ฝานพยักหน้า เดินตามนักบู๊ออกไป

ภายในห้อง หัวหน้าเขตอี้ว์สะบัดมือปิดประตูลง

“ผู้อาวุโสชิวซาน เชื่อไอ้เด็กนี่ได้ไหม”

หัวหน้าเขตอี้ว์เอ่ยถาม

ชิวซานเอาสองมือไพล่หลัง แล้วพูดว่า “เชื่อได้หรือไม่เป็นเรื่องที่ไม่สำคัญ ขึ้นอยู่ที่ว่านายจะให้เขาทำถึงขั้นไหน”

หัวหน้าเขตอี้ว์พูดว่า “การตายของกวนหาน ต้องลากคนหนึ่งออกมาลงโทษ ไม่งั้นรอให้คนของสำนักเทพวิญญาณมา ควรทำยังไง”

ชิวซานพูดว่า “คนสำนักเทพวิญญาณมางั้นเหรอ เหอะๆ กลัวว่าจะมาตั้งนานแล้วน่ะสิ รับพวกกากเดนที่เหลือของสำนักโลหิตพิฆาตมา ตอนนี้ดูว่าพวกเขาจะโจมตียังไง”

หัวหน้าเขตอี้ว์พูดว่า “จู่โจมก็ไม่ถึงฉันหรอก ฉันไม่อยากเผชิญหน้ากับสิ่งใหญ่โตอย่างสำนักเทพวิญญาณ”

ชิวซานพูดว่า “น่าเสียดาย เด็กอย่างลู่ฝาน ถ้าคนสำนักเทพวิญญาณหาเขาเจอจริงๆ เขาคงมีแค่สองทางเลือก”

หัวหน้าเขตอี้ว์พยักหน้าอย่างเข้าใจ แล้วพูดเบาๆ ว่า “ไม่กลายเป็นสุนัขรับใช้ของสำนักเทพวิญญาณก็เป็นศพ”

ชิวซานพูดว่า “ในเมื่อนายรู้แล้ว ทำไมถึงยังอยากให้หลานสาวแต่งกับเขาล่ะ”

หัวหน้าเขตอี้ว์ส่ายหน้า “จากความสามารถของเขา ขอแค่ไม่ตาย ถึงเป็นสุนัขรับใช้ของสำนักเทพวิญญาณ ยังไงก็โดดเด่นไม่ช้าก็เร็ว เก็บยอดฝีมือในอนาคตเอาไว้ ไม่ดีตรงไหน แค่หลานสาวคนเดียว แต่งก็แต่งไปสิ”

ชิวซานพยักหน้าพูดว่า “นายทำแบบนี้ก็ถูก แต่น่าเสียดายที่เขาไม่ยอม”

หัวหน้าเขตอี้ว์พูดว่า “หึ เขาไม่ยอมก็ไม่ยอมสิ รอให้เขามีความสัมพันธ์กับหลานสาวฉันจริงๆ ถึงตอนนั้นยังมีโอกาสให้เขากลับคำพูดไหม”