บทที่ 582

ลู่ฝานโค้งคำนับและพูด:"ขอบคุณผู้อาวุโสจางมากๆ"

เมื่อพูดจบ ลู่ฝานหันหลังและจากไป

ผู้อาวุโสจางส่งลู่ฝานมาถึงหน้าประตู และเรียกรถม้ามารับลู่ฝาน

เมื่อลู่ฝานขึ้นไปนั่งบนรถม้าแล้ว เขาก็ตรงไปยังจวนหัวหน้าเขต

ผู้อาวุโสจางสองมือไขว้หลังและมองดูลู่ฝานจากไป จากนั้นสีหน้าของเขาก็เผยรอยยิ้มออกมา

ด้านหลัง มีกุนซือคนหนึ่งเดินออกมาและพูด:"หัวหน้าผู้เฝ้าเมือง พวกเราเปิดเผยความลับของตระกูลอี่ว์ให้ลู่ฝานรับรู้ มันจะเป็นเรื่องดีเหรอ?"

ผู้อาวุโสจางพูด:"มันเป็นเรื่องดีอยู่แล้ว ให้เขากับตระกูลอี่ว์ไปต่อสู้กัน ตระกูลอี่ว์มีคู่ต่อสู้ที่เป็นอัจฉริยะขนาดนี้ พวกเขาคงต้องปวดหัวไปหลายสิบปีอย่างแน่นอน รีบๆไปส่งจดหมายฉบับหนึ่งให้คุณท่านอี่ว์ นายเขียนประมาณนี้ สุนัขจรจัดที่พวกเขาเลี้ยงเอาไว้ ตอนนี้มีปัญหาแล้ว จะให้มันกินเนื้อต่อไปหรือจะไล่มันออกจากบ้าน"

กุนซือพยักหน้าด้วยรอยยิ้ม และรีบเขียนข้อความทันที

เมื่อพู่กันตวัดไปมา ก็มีแสงสว่างเกิดขึ้น เขาใช้พลังของฟ้าดินเป็นหนังสือ

กุนซือคนนี้เป็นผู้ฝึกชี่

ส่วนทางด้านลู่ฝานนั้น เมื่อเขากลับมาถึงจวนหัวหน้าเขต หลังจากสอบถามแล้ว ลู่ฝานก็พบว่าหลายวันมานี้ หัวหน้าเขตอี้ว์กำลังเก็บตัวฝึกฝนอยู่

เมื่อสอบถามตำแหน่งเก็บตัวฝึกฝนของหัวหน้าเขตอี้ว์แล้ว ก็มีคนรับใช้พาลู่ฝานมาถึงลานฝึกบู๊ของตระกูลอี้ว์

สถานที่แห่งนี้ มีการรักษาความปลอดภัยที่แน่นหนามากๆ ห้องพักเล็กๆแห่งนี้ มีนักบู๊นับร้อยคนค่อยเฝ้าอยู่

เมื่อเดินเข้ามาในสนามหน้าบ้านแล้ว ลู่ฝานก็มองเห็นศิลาหินที่อยู่ด้านใน

ศิลาหินแต่ละอันสูงสิบฟุต กว้างแปดฟุต ด้านบนมีตัวอักษรอยู่ ถ้ารวมกันก็จะเป็น"โลกเหมือนวิถีบู๊ มีแต่ความตาย แต่กลับไม่มีทางรอด"

ตัวหนังสือทุกตัวเขียนติดกัน ระหว่างคำไม่มีช่องว่างเลย ราวกับมันมีพลังเต๋าบางอย่างอยู่

ลู่ฝานมองเห็นอักษรพวกนี้ ทำให้จิตใจของเขาสั่นไหว

"มีแต่ความตาย ไม่มีทางรอด มีแต่ความตาย ไม่มีทางรอด!"

ในชั่วพริบตา ลู่ฝานสัมผัสได้ทันทีว่าปราณชี่ที่เกิดอย่างต่อเนื่องที่อยู่ในร่างกายเกิดการเปลี่ยนแปลง