บทที่ 587

ด้านนอกมีองครักษ์ของตระกูลอี่ว์เริ่มรวมตัวกันแล้ว

สวีเวยเดินขึ้นมาและเอ่ยปากพูด:"ท่านเจ้าคุณอี่ว์ อย่าทำอะไรมากจนเกินไป ฉันจำได้ว่านายกับสำนักโลหิตพิฆาตก็ไม่ค่อยถูกกัน ทำไมคุณต้องช่วยเหลือพวกเขาด้วย"

ขณะพูด สวีเวยก็หยิบป้ายสัญลักษณ์ของจวนหัวหน้าเขตออกมาและแขวนไว้ที่เอวอย่างตั้งใจ

การกระทำของเขาเพื่อแสดงให้อี่ว์ชิงเฉินรับรู้ เขามาที่นี่เพราะได้รับอนุญาตจากหัวหน้าเขตอี้ว์ ถ้าคุณอยากจะหาเรื่อง คุณก็คงต้องมีเรื่องกับจวนหัวหน้าเขตอย่างแน่นอน

สีหน้าของอี่ว์ชิงเฉินเปลี่ยนไปเล็กน้อย หัวหน้าเขตอี้ว์กล้าส่งทหารมาที่ตระกูลอี่ว์ของพวกเขา เรื่องนี้เขาคิดไม่ถึงจริงๆ

ลู่ฝานจ้องเขม็งใบหน้าของอี่ว์ชิงเฉิน ถ้าอี่ว์ชิงเฉินกล้าพูดปฏิเสธ ลู่ฝานคงจะโจมตีด้วยกระบี่ทันทีโดยไม่รังเล และไม่สนใจอะไรอีกแล้ว

จู่ๆอี่ว์ชิงเฉินก็ปรบมือ จากนั้นก็มีนักบู๊กลุ่มหนึ่งจับตัวลู่หาวและเดินออกมาจากด้านหลังของเขา

เมื่อมองเห็นลู่หาว สีหน้าของลู่ฝานก็เปลี่ยนไปทันที ทันใดนั้นเขาจะพุ่งเข้าไปแล้ว

แต่ขณะที่ลู่ฝานกำลังจะเคลื่อนไหว มีมือที่สวยมากๆอันหนึ่งปรากฏที่ด้านหน้าของเขา ลู่ฝานโจมตีด้วยกระบี่ จากนั้นก็เกิดเสียงดังขึ้น ลู่ฝานโดนฝ่ามือโจมตีจนถอยหลังทันที

อี่ว์ชิงเชิงยืนสองมือไขว้หลัง ราวกับเขาไม่เคยลงมือเลย

"ลู่ฝาน ฉันขอเตือนให้นายอยู่นิ่งๆหน่อย"

พลังปราณที่อยู่บนร่างกายของอี่ว์ชิงเฉินเริ่มเคลื่อนไหวทันที เขาเป็นนักบู๊แดนปราณดิน พลังปราณของเขาเคลื่อนไหวแค่นิดเดียว ก็สามารถมองเห็นบริเวณรอบๆของเขาเริ่มมีเสื้อเกาะปรากฏ

ลู่ฝานกัดฟันและพูด:"ปล่อยพ่อของฉันเดี๋ยวนี้"

อี่ว์ชิงเฉินพูดอย่างเย็นชา:"ในเมื่อเขาโดนฉันจับตัวมาแล้ว ฉันจะปล่อยเขาง่ายๆแบบนี้ได้ยังไง"

สวีเวยรีบหยิบอาวุธของตัวเองออกมา เขาจับกระบี่ยาวไว้ในมือและเอ่ยปากพูด:"ท่านเจ้าคุณอี่ว์ ในเขตตงหวานั้น ยังมีกฎระเบียบอยู่"

อี่ว์ชิงเฉินมองหน้าสวีเวย จากนั้นก็มองหน้าลู่ฝาน จู่ๆใบหน้าของเขาก็เผยรอยยิ้มออกมาและเขาก็นั่งลงอีกครั้ง