บทที่ 596

ทั้งสิบคนยิ้มออกมาอีกครั้ง คนที่สามารถยืนอยู่ตรงนี้ พลังของพวกเขาจะไม่ผ่านด้านแรกได้ยังไง

ถ้าฝึกฝนไม่ถึงแดนปราณนอกชั้นห้า พวกเขาก็คงไม่สามารถเป็นผู้ตรวจการชั้นล่างได้อยู่แล้ว

ลู่ฝานขมวดคิ้วทันที สีเหลือง เขาจำได้ว่าการทดสอบผู้ตรวจการชั้นล่างนั้น ก้อนหินที่ใช้นั้น เปล่งแสงสีเหลืองออกมา

มันเป็นเรื่องบังเอิญเหรอ?

ลู่ฝานแอบคิดอยู่ในใจตัวเอง

"ฉันขอเริ่มก่อน"

มีผู้ชายคนหนึ่งเดินออกมาเป็นคนแรก ทำให้ลู่ฝานได้ยินเสียงร้องจากด้านล่างทันที

"หมัดทลายเขา เจิงหยง!"

ข้างๆหู มีเสียงที่หนักแน่นมากๆตะโกนออกมา

"ลูกชาย สู้ๆ!"

ลู่ฝานหันหลังกลับไปมอง เขามองเห็นไอ้อ้วนเจิงที่อยู่ด้านล่างตะโกนและโบกมือไปด้วย

เจิงหยงคนนี้เป็นลูกชายของไอ้อ้วนเจิงเหรอ? เมื่อมองจากรูปร่างแล้วไม่เหมือนกันสักนิดเลย!

ลู่ฝานหัวเราะเบาๆ เขามองดูเจิงหยงที่มีรูปร่างดีและหน้าตาที่หล่อเหลาเดินมาถึงด้านหน้าของหินเจ็ดสี

ผู้อาวุโสโม่ที่อยู่ข้างๆเอ่ยปากพูด:"ใช้พลังทั้งหมดออกมาเลย ตอนเด็กๆนายน่าจะเคยใช้หินศิลาดำทดสอบมาแล้ว ใช่แล้ว มันก็เหมือนกับการทดสอบของหินศิลาดำเลย!"

เจิงหยงพยักหน้า ร่างกายของเขามีพลังปราณปะทุออกมา

เสื้อเกาะปราณอย่างแน่นหนักได้ปกคลุมร่างกายของเขาเอาไว้ แต่ลู่ฝานขมวดคิ้วทันที เจิงหยงคนนี้มีพลังที่ไม่เลวเลย ฝึกฝนถึงแดนปราณนอกชั้นเจ็ด เป็นเด็กหนุ่มที่ไม่ธรรมดาเลย

ถ้าเขาอยู่ในสถาบันสอนวิชาบู๊ ก็ถือได้ว่าเป็นอัจฉริยะคนหนึ่ง ไม่รู้จริงๆว่ายอดฝีมือคนไหนสั่งสอนเขาอยู่ เขาไม่สามารถฝึกฝนด้วยตัวเองจนแข็งแกร่งขนาดนี้ได้ เพราะจากท่าทางของเจิงหยงก็มองออกอย่างชัดเจน เขาต้องเคยฝึกเคล็ดวิชาบู๊ระดับดินอย่างน้อยหนึ่งอย่างมาแล้ว

คนที่สามารถฝึกเคล็ดวิชาระดับนี้ได้ ถ้าไม่ใช่นักเรียนของสถาบันสอนวิชาบู๊ ก็ต้องมีอาจารย์ดังคอยชี้แนะ

อาจารย์ของเจิงหยง ถึงแม้จะไม่ใช่ยอดฝีมือแดนปราณฟ้า แต่อย่างน้อยเขาก็น่าจะเป็นยอดฝีมือแดนปราณดิน

มองเห็นเสื้อเกาะปราณอย่างแน่นหนักของเขา มันไม่ได้แตกต่างจากเสื้อเกาะปราณดินเลย