บทที่ 613

นอกทะเลสาบน้ำแข็ง ไม่รู้อี้ว์เสี้ยวเอ๋อร์กับเจิงหยงฆ่าแมงมุมไปเท่าไรแล้ว เปลวไฟดำที่เจ้าดำพ่นออกมาก็ช้าลง

แต่ในป่ายังมีจำนวนแมงมุมอยู่มากมาย

ไม่เพียงแค่นั้น การต่อสู้ของฝูงแมงมุม ทำให้สัตว์อสูรตัวอื่นเริ่มเคลื่อนไหวเช่นกัน

พวกงูสีรุ้งตัวเล็กๆ ก็เลื้อยออกมาด้วย

“ไม่ได้การแล้ว เราอยู่ที่นี่ต่อไม่ได้แล้ว คุณเสี้ยวเอ๋อร์ พาคุณชายลู่มา เราหนีกันเถอะ!”

เจิงหยงตะโกนเสียงดัง

อี้ว์เสี้ยวเอ๋อร์รีบเข้าไปใกล้ลู่ฝาน

แต่ขณะนั้น งูตัวเล็ก 5-6 ตัวกระโจนเข้ามาหาอี้ว์เสี้ยวเอ๋อร์

ตอนที่มันพุ่งเข้ามา หมอกพิษเจ็ดสีถูกพ่นออกมาด้วย บดบังการมองเห็นของอี้ว์เสี้ยวเอ๋อร์

ให้ตายเถอะ!

อี้ว์เสี้ยวเอ๋อร์สะบัดกระบี่ฟันลงไป มีปราณกระบี่เกล็ดน้ำแข็งออกมา ปกคลุมด้านหน้าเธอเอาไว้

“ระวัง!”

เจิงหยงตะโกนออกมา

อี้ว์เสี้ยวเอ๋อร์หันมามอง เห็นงูตัวเล็กโผล่ขึ้นมาจากใต้ดิน เข้ามาในเสื้อปราณของเธอ กัดตรงข้อเท้าของเธอ

อี้ว์เสี้ยวเอ๋อร์ตัวแข็งไปทันที เห็นได้ด้วยตาเปล่าว่าขาของเธอเริ่มบวม

พิษเจ็ดสีลามจากข้อเท้าขึ้นไปข้างบน!

“คุณเสี้ยวเอ๋อร์!”

เจิงหยงตะโกนออกมา แล้วพุ่งเข้ามาฆ่างูตัวนั้นทันที

สะบัดดาบจัดการงูพิษล่างเท้าอี้ว์เสี้ยวเอ๋อร์

อี้ว์เสี้ยวเอ๋อร์หงายหลังล้มลงไป เธอรู้สึกว่าแทบจะจับกระบี่เอาไว้ไม่อยู่แล้ว พลังปราณในตัวทะลักอย่างไม่สามารถควบคุมได้

จบแล้วเหรอ

ต้องตายอยู่ที่นี่เหรอ

ความเศร้าปรากฏบนใบหน้าอี้ว์เสี้ยวเอ๋อร์ ถ้ารู้แต่แรกควรฟังคุณอา และไม่ต้องเข้ามา

เป็นไปตามคาด การสอบประเมินผู้ตรวจการชั้นกลาง ไม่ใช่สิ่งที่เธอจะเข้าร่วมได้

ฝูงแมงมุมกับงูตัวเล็กล้อมเจิงหยงกับอี้ว์เสี้ยวเอ๋อร์เอาไว้ เจ้าดำก็ไม่สามารถพ่นเปลวไฟดำออกมาได้เหมือนเดิม

เจ้าดำหันหน้ามา เหมือนตัดสินใจอะไรได้