บทที่ 624

ผู้ชายด้านหน้าที่ฝึกฝนจนมีปีกและเขามังกร เป็นผู้โดดเด่นของมนุษย์เผ่ามังกร พละกำลังทัดเทียมกับมนุษย์ที่เป็นนักบู๊แดนปราณฟ้า

ลู่ฝานมีชีวิตรอดได้ตั้งหนึ่งเดือน ภายใต้เงื้อมมือของผู้แข็งแกร่งแบบนี้ พูดออกไปก็ทำให้คนมากมายตกใจได้แล้ว

ลู่ฝานขี้เกียจอธิบายกับเขา ความจริงที่ว่าตัวเองไม่ใช่อริยปราชญ์สวรรค์บันดาล

ไม่รู้ว่าผู้แข็งแกร่งมนุษย์เผ่ามังกรในแดนมายา มีสติปัญญาจริงหรือเปล่า พวกเขาดูไม่ออกหรือไง

ลู่ฝานปรายตามองเขา แล้วพูดว่า “จะฆ่าก็ฆ่า พูดไร้สาระเยอะแยะทำไม”

ผู้แข็งแกร่งมนุษย์เผ่ามังกรแผดเสียงออกมา ทันใดนั้นมีมังกรน้ำตัวใหญ่โผล่ขึ้นจากผิวน้ำ

“รนหาที่ตาย!”

เมื่อฟันทวนลงมา โขดหินล่างตัวลู่ฝานแตกละเอียด

มีม่านแสงปรากฏขึ้นบนตัวลู่ฝานหนึ่งชั้น พลังที่ร่วงลงบนตัวเขาถูกม่านแสงดีดออกไป

ม่านแสงนวลเหมือนเกราะอ่อนหนึ่งชั้น ปกคลุมตัวเขาไว้ เกราะเกล็ดมังกรด้านในก็ปรากฏออกมา ปกคลุมตัวลู่ฝานไว้

ตู้ม! ตู้ม! ตู้ม!

ผิวน้ำรอบๆ ระเบิด ทำให้นักรบมนุษย์เผ่ามังกรที่ล้อมลู่ฝานเอาไว้ โดนแรงกระเพื่อมจนเลือดสาดกระเซ็น

นี่คือผลลัพธ์ตลอดหนึ่งปีของลู่ฝาน ปราณชี่ของเขาสามารถสะท้อนพลังของอีกฝ่ายกลับไปได้ อีกทั้งยังสามารถควบคุมทิศทางการสะท้อนกลับได้ด้วย

ลู่ฝานกระอักเลือดออกมา เขากัดฟันอดทนเอาไว้

แม้จะตายอีกรอบ เขาจะตายอย่างคุ้มค่าสักหน่อย

ผู้แข็งแกร่งมนุษย์เผ่ามังกร มาตรงหน้าลู่ฝานแล้วเอาทวนแทงตรงเอวลู่ฝาน

ทวนนี้แทงโดนตันเถียนของเขาอย่างแม่นยำ ทันใดนั้นพลังทั้งตัวลู่ฝานระเบิดออกมา

ปราณชี่อันน่ากลัวไหลผ่านอาวุธของผู้แข็งแกร่งมนุษย์เผ่ามังกร เขาไปในตัวเขา

ลู่ฝานไม่สามารถควบคุมพลังนี้ได้ แต่เขาเห็นว่าผู้แข็งแกร่งมนุษย์เผ่ามังกรคนนี้ สีหน้าประหลาดขึ้นทันที

พลังทะลักออกมาจากตัวอีกฝ่าย เหมือนจิตมารครอบงำ แว้งกัดอย่างไม่สามารถควบคุมได้