บทที่ 627

อี่ว์เทียนซีเริ่มดิ้นอย่างสุดกำลัง มีพลังปราณแดนปราณนอกขั้นสูงสุดทะลักขึ้นมาบนตัว

แต่น่าแปลก แม้ระดับวิทยายุทธของเขาแข็งแกร่งกว่าลู่ฝาน แต่กลับโดนลู่ฝานเหยียบจนทำอะไรไม่ได้

ปราณชี่บนตัวลู่ฝานสะเทือนอย่างประหลาด เขายืนอยู่ตรงนั้น แทบจะไม่มีออร่า

เขาไม่ได้ใช้วิชาร่างผสานฟ้าดิน แค่ปล่อยปราณชี่ธรรมดาๆ ออกมา

หนึ่งปีในแดนมายา ไม่ได้ทำให้ปราณชี่ของเขายกระดับ

แต่วิธีการใช้ปราณชี่ที่ขัดเกลาออกมาจากแดนมายา กลับทำให้ลู่ฝานสามารถใช้มันออกมาได้ทั้งหมด

การโจมตีพลังปราณแบบบ้าคลั่งของอี่ว์เทียนซี ไม่มีประโยชน์อะไรสำหรับลู่ฝานเลย

ปราณชี่สั่นครู่หนึ่ง ก็สามารถดีดพลังของเขากลับไปได้

จากระดับวิทยายุทธของอี่ว์เทียนซี ทางด้านพลัง เขาไม่มีทางกดดันปราณชี่ของลู่ฝานได้ ดังนั้น พลังปราณของอี่ว์เทียนซีมาเท่าไร ลู่ฝานก็สะท้อนกลับไปเท่านั้น

ดังนั้นลู่ฝานจึงไม่ต้องเปลืองแรงอะไร ก็สามารถเหยียบอี่ว์เทียนซีจนไม่สามารถลุกขึ้นมาได้

อี่ว์เทียนซีโดนพลังที่ตัวเองปล่อยออกมาอย่างบ้าคลั่งกดดันไว้

“ลู่ฝาน!”

อี่ว์เทียนซีตะโกนออกมาสุดเสียง

พลังปราณบนตัวรวมตัวอยู่บนมืออย่างรวดเร็ว ตอนนี้มือทั้งสองข้างของเขาใสเหมือนหยก

หัตถ์เทพบังสวรรค์!

อี่ว์เทียนซีตบฝ่ามือลงบนขาลู่ฝาน

ลู่ฝานรู้สึกถึงพลังที่มีแรงทะลุทะลวงเป็นอย่างมาก พุ่งเข้ามาในขาของเขา

ทันใดนั้นขาซ้ายของลู่ฝานบิดเล็กน้อย เหมือนกระดูกและเส้นลมปราณทั้งตัวบวมขึ้นกะทันหัน ดีดพลังของอี่ว์เทียนซีออกไปทันที