บทที่ 646

ลู่ฝานถอนหายใจเบาๆ ดูเหมือนห้องที่สร้างจากหินห้องนี้ มีความเป็นไปได้สูงว่าจะเป็นหลุมศพของคนคนนี้

เมื่อมองโครงกระดูกอย่างละเอียด ธรรมดาทั่วไปมาก ไม่มีของล้ำค่าอะไร ไม่มีพลังอะไรเหลืออยู่ ไม่มีเครื่องประดับยืนยันตัวตนอีกด้วย

อู่คงหลิงพูดว่า “ปล่อยฉันลง ให้ฉันดูเขาหน่อย”

ลู่ฝานได้ยินก็วางอู่คงหลิงลงบนพื้น

อู่คงหลิงมองโครงกระดูกอย่างละเอียด เหมือนจะมองบางอย่างจากโครงกระดูก

ลู่ฝานกลับมองกำแพงด้านหน้า มังกรโลหิตสามหัว

เขาเคยได้ยินสัตว์อสูรชนิดนี้

พูดให้ถูกคือ อันที่จริงมังกรสามหัวก็อยู่ในมังกรประเภทหนึ่ง

ในมนุษย์เผ่ามังกร มังกรโลหิตสามหัวถูกเรียกว่าสัตว์เทพ

ถ้ามังกรโลหิตสามหัวตัวนี้ มีชีวิตอยู่ได้หลายร้อยจนเป็นพันปี ไม่แน่อาจกลายร่างเป็นมังกรบินเก้าหัวในตำนานก็ได้

นั่นเป็นสัตว์อสูรที่ทำลายล้างโลกอย่างแท้จริง เป็นสัตว์อสูรไร้เทียมทานในตำนานโบราณ

ลู่ฝานยืนมือไปลูบศพของมังกรโลหิตสามหัว

ความรู้สึกเย็นยะเยือก ทำให้ลู่ฝานเย็นไปทั้งตัว

ลู่ฝานชักมือกลับมาทันที ความเย็นนี้ คล้ายกับโลหิตเย็นด้านบนมาก

อย่าบอกนะว่าโลหิตเย็นเป็นเลือดของมังกรโลหิตสามหัว

ลู่ฝานรู้สึกเหลือเชื่อ มังกรโลหิตสามหัวตัวนี้ มีเลือดเยอะขนาดไหน ถึงเต็มทะเลสาบแบบนั้น

ทันใดนั้น ลู่ฝานคิดได้ว่าเจ้าดำสามารถหดตัวให้ใหญ่หรือเล็กได้

งั้นมังกรโลหิตสามหัวตัวนี้ ก็สามารถขยายตัวให้ใหญ่ขึ้นได้ จึงมีเลือดเยอะขนาดนั้นไหลออกมา

เมื่อความคิดนี้ผุดขึ้นมา ก็ไม่สามารถห้ามได้ ลู่ฝานลองทำท่าทาง เลือดเต็มทั้งทะเลสาบ ตัวต้องพอๆ กับกุยวัว อาจใหญ่กว่ากุยวัวด้วยซ้ำ

สัตว์อสูรมีตัวใหญ่ขนาดนี้ ไม่ได้หาเรื่องง่ายๆ ซัดนักบู๊แดนปราณฟ้าสัก 1-2 คน คงไม่ใช่ปัญหา