บทที่ 662

ลู่ฝานรู้สึกว่าอุปสรรควิถีบู๊ของตัวเองเหมือนกับแผ่นฟิล์มบางๆ โดนแทงทะลุเรื่อยๆ

ไม่รอให้เขาได้ตั้งตัว พลังของเขาเข้าสู่แดนปราณนอกชั้นเก้าแล้ว

เจ้าดำออกมาจากตัวลู่ฝาน มองลู่ฝานอย่างตกตะลึง

พลังนั่นทำให้เจ้าดำรู้สึกหวาดผวา

แกรก แกร๊ก!

ลู่ฝานพ่นเลือดออกมา ขณะเดียวกันผิวหนังบนตัวเริ่มแตก เสื้อผ้าเสียหาย เหมือนสัตว์อสูรจำพวกงูลอกคราบ

อู่คงหลิงเดินมาข้างหน้า แต่โดนอริยปราชญ์สวรรค์บันดาลขวางไว้

วางใจเถอะ เขากำลังรับความโชคดี อย่าตัดโอกาสดีของเขา

ลู่ฝานสั่นไปทั้งตัว เจ็บปวดที่ฉีกขาด ความเจ็บปวดของการเปลี่ยนแปลง แผ่ซ่านไปทั่วร่างกาย

ลู่ฝานกัดฟัน ฝืนไม่ให้ส่งเสียงตะโกนออกมา

ตลก ตายมาไม่รู้กี่ครั้ง ความเจ็บปวดแค่นี้ไม่นับประสาอะไรหรอก

หลังผ่านไปหนึ่งชั่วยามเต็มๆ ลู่ฝานเปลี่ยนแปลงสำเร็จ บนพื้นมีหนังตายและเลือดดำ

ลู่ฝานเหมือนเกิดใหม่อย่างไรอย่างนั้น กล้ามเนื้อและกระดูกแข็งแรง ดวงตาเป็นประกาย

ทันใดนั้น พลังของห้าธาตุรวมตัวกัน

ไฟของห้าธาตุพุ่งมาจากรอบๆ ปกคลุมทั้งตัวลู่ฝานทันที

จิตในการรับรู้เปิดออก ลู่ฝานหลับตาก็ยังสัมผัสได้ถึงความเปลี่ยนแปลงรอบๆ

พลังฟ้าดินที่รุนแรงเมื่อก่อน ตอนนี้ในสัมผัสของเขา กลายเป็นดวงแสงเล็กๆ ลอยไปมา

ในเวลาเดียวกันทุกสิ่งบนโลก ปรากฏต่อหน้าเขาเหมือนม้วนภาพ

ที่แท้นี่คือโลกที่แท้จริง

ลู่ฝานยื่นมือออกมา ก็เห็นพลังฟ้าดินเคลื่อนไหวอย่างแปลกประหลาดบนแขนเขา